Przejdź do zawartości

Fala kulista

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Fala kulistafala, w której powierzchnia falowa ma kształt sfery[1]. Środek tych powierzchni nazywa się środkiem fali. Tego typu fale wzbudzane są w jednorodnym ośrodku izotropowym przez pojedyncze źródło punktowe. Funkcja opisująca drgania dla skalarnej fali kulistej jest postaci:

Oznacza to, że na danej sferze o środku w punkcie z którego fala się rozchodzi, jest stała faza. Fale kuliste pojawiają się w konstrukcji geometrycznej umożliwiającej określenie kierunku rozchodzenia się fali zwanej zasadą Fermata, zaproponowanej przez Fermata do wyjaśnienia między innymi zjawisk odbicia i załamania.

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. fale, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2026-01-28].