Fala podłużna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rys. 1. Fala płaska w ośrodku dwuwymiarowym
Fala kołowa w ośrodku dwuwymiarowym

Fala podłużnafala, w której drgania odbywają się w kierunku zgodnym z kierunkiem jej rozchodzenia się. Przykładem fali podłużnej jest fala dźwiękowa.

Fale ciśnienia[edytuj]

W ośrodku sprężystym harmoniczna podłużna fala płaska biegnąca w kierunku dodatnim wzdłuż osi (rys.1) opisana jest zależnością:

,

gdzie:

– miara odkształcenia ośrodka (np.: ciśnienie w powietrzu, naprężenie w ciele stałym)
– amplituda fali,
liczba falowa,
– współrzędna w kierunku, w którym rozchodzi się fala,
częstość kołowa,
czas,
faza początkowa fali.

Równanie podłużnej fali kulistej ma natomiast postać:

,

gdzie:

wektor falowy, którego kierunek i zwrot wskazują kierunek i zwrot ruchu czoła fali w danym miejscu,
wektor wodzący.

Zobacz też[edytuj]