Falcipennis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Falcipennis[1]
Elliot, 1864[2]
Przedstawiciel rodzaju – borowiak kanadyjski (F. canadensis)
Przedstawiciel rodzaju – borowiak kanadyjski (F. canadensis)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd ptaki neognatyczne
Rząd grzebiące
Rodzina kurowate
Podrodzina bażanty
Plemię Tetraonini
Rodzaj Falcipennis
Typ nomenklatoryczny

Falcipennis hartlaubii Elliot, 1864 (= Tetrao falcipennis Hartlaub, 1855)

Synonimy
Gatunki
  • F. falcipennis
  • F. canadensis

Falcipennisrodzaj ptaka z podrodziny bażantów (Phasianinae) w rodzinie kurowatych (Phasianidae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące na Syberii (falcipennis) oraz w Kanadzie i USA (canadensis)[6].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 38–43 cm; masa ciała samców 400–735 g, samic 370–740 g[7].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Canace: epitet gatunkowy Tetrao canace Linnaeus, 1766; w greckiej mitologii Kanake (gr. Κανάκη, łac. Canace), dopuściła się kazirodczego związku z bratem Makareusem, a po narodzinach dziecka, popełniła samobójstwo rzucając się na miecz przysłany przez jej ojca, króla Eola z Etrurii; aluzja do luźnych, poligamicznych zachowań borowiaków[8]. Gatunek typowy: Tetrao canace Linnaeus, 1766[a].
  • Falcipennis: łac. falx, falcis „sierp”; -pennis „-skrzydły”, od penna „pióro”[9].
  • Canachites (Canchites): gr. καναχεω kanakheō „być głośnym, głośniej śpiewać”[10]. Gatunek typowy: Tetrao canadensis Linnaeus, 1758.

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[11]:

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Podgatunek F. canadensis.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Falcipennis, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. D.G. Elliot. Remarks upon a Proposed Arrangement of the Family of Grouse, and New Genera Added. „Proceedings of the Academy of Natural Sciences of Philadelphia”. 1864, s. 23, 1864 (ang.). 
  3. H.G.L. Reichenbach: Avium systema naturale. Das natürliche system der vögel mit hundert tafeln grösstentheils original-abbildungen der bis jetzt entdecken fast zwölfhundert typischen formen. Vorlaüfer einer iconographie der arten der vögel aller welttheile. Dresden und Leipzig: Expedition der vollständigsten naturgeschichte, 1850, s. xxix. (niem.)
  4. L.H. Stejneger. Notes on some apparently preoccupied ornithological generic names. „Proceedings of the United States National Museum”. 8, s. 410, 1885 (ang.). 
  5. W.H. Bergtold: A study of the incubation periods of birds; what determines their lengths. Denver: The Kendrick-Bellamy Co., 1917, s. 86. (ang.)
  6. F. Gill & D. Donsker: Pheasants, partridges & francolins (ang.). IOC World Bird List: Version 8.2. [dostęp 2018-09-14].
  7. E. de Juana: Family Tetraonidae (Grouse). W: J. del Hoyo, A. Elliott & J. Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 2: New World Vultures to Guineafowl. Barcelona: Lynx Edicions, 1994, s. 401. ISBN 84-87334-15-6. (ang.)
  8. Jobling 2018 ↓, s. Canace.
  9. Jobling 2018 ↓, s. Falcipennis.
  10. Jobling 2018 ↓, s. Canachites.
  11. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Plemię: Tetraonini Leach, 1820 (wersja: 2017-05-11). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2018-09-14].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2018. [dostęp 2018-09-14]. (ang.)