Fantazja (film)
tytuł filmu | |
| Gatunek | |
|---|---|
| Rok produkcji |
1940 |
| Data premiery |
13 listopada 1940 |
| Kraj produkcji | |
| Język | |
| Czas trwania |
125 minut |
| Reżyseria |
Samuel Armstrong, James Algar, Bill Roberts, Paul Satterfield, Ben Sharpsteen, David Hand, Hamilton Luske, Jim Handley, Ford Beebe, Thornton Hee, Norm Ferguson, Wilfred Jackson |
| Scenariusz | |
| Główne role | |
| Muzyka |
Jan Sebastian Bach, Piotr Czajkowski, Paul Dukas, Igor Strawinski, Ludwig van Beethoven, Amilcare Ponchielli, Modest Musorgski, Franz Schubert |
| Zdjęcia | |
| Scenografia | |
| Produkcja | |
| Wytwórnia | |
| Dystrybucja | |
| Budżet |
2,28 mln USD |
| Przychody brutto |
76,4 mln USD |
| Kontynuacja |
Fantazja 2000 (1999) |
| Strona internetowa | |
Fantazja (ang. Fantasia) – amerykańska animowana muzyczna antologia filmowa z 1940 roku produkcji Walta Disneya i Bena Sharpsteena. Trzeci pełnometrażowy film animowany wytwórni Walt Disney Productions, a zarazem trzeci film z oficjalnego kanonu animacji Disneya.
Był to pierwszy pełnometrażowy film z dźwiękiem stereofonicznym. Film otrzymał nagrody honorowe Akademii Filmowej podczas ceremonii wręczenia Oscarów w 1942 roku – dwie statuetki Oscarów Specjalnych za wybitny wkład w rozwój wykorzystania dźwięku w filmach poprzez produkcję Fantazji dla Walta Disneya oraz za unikatowe osiągnięcia twórców filmu w tworzeniu nowych form wizualizacji muzyki w produkcji Walta Disneya Fantazja, a tym samym rozszerzenie zakresu rozrywki filmowej, jak i jako forma sztuki dla Leopolda Stokowskiego.
Film został wpisany na listę National Film Registry. Serwis Rotten Tomatoes przyznał mu wynik 96%[1].
Premiera filmu z polskim dubbingiem: 5 listopada 2010 roku[2].
Obsada
[edytuj | edytuj kod]- Deems Taylor – on sam
- Corey Burton – Deems Taylor (głos, 2000)
- Leopold Stokowski – on sam
- Joyce Coles – kwiat (Dziadek do orzechów)
- Marge Champion –
- kwiat (Dziadek do orzechów),
- tańcząca hipopotamica (Taniec godzin)
- Walt Disney – Myszka Miki (głos, Uczeń Czarnoksiężnika)
- Nigel De Brulier – Yen Sid (Uczeń Czarnoksiężnika)
- Hattie Noel – hipopotamica Hiacynta (Taniec godzin)
- Tania Riabouchinskaya – hipopotamica Hiacynta (sceny taneczne, Taniec godzin)
- Irina Baronowa – tańcząca hipopotamica (Taniec godzin)
- Helene Stanley –
- tańcząca hipopotamica (Taniec godzin),
- słonica (Taniec godzin) ,
- Ali Gator (Taniec godzin)
- Wilfred Jackson – Czarnobóg (Noc na Łysej Górze)
- Julietta Novis – śpiew (głos, Ave Maria)
- Westminster Cathedral Choir – chór (głos, Ave Maria)
Fabuła
[edytuj | edytuj kod]Film nie posiada liniowej akcji; składa się z siedmiu niezależnych segmentów. Wprowadzeniem jest scena nagrana w Akademii Muzycznej w Filadelfii, w której widać orkiestrę pod batutą Leopolda Stokowskiego, a mistrz ceremonii Deems Taylor opisuje film. Pierwszy segment to Toccata i fuga d-moll Jana Sebastiana Bacha; przedstawia orkiestrę podświetloną na niebiesko i złoto, w miejsce której pojawiają się abstrakcyjne animowane obrazy – wzory, linie, kształty i formacje chmur przesuwające się i przekształcające w rytm muzyki. Drugim segmentem jest Dziadek do orzechów Piotra Czajkowskiego przedstawiający zmianę pór roku od lata do zimy oraz tańce wróżek, kwiatów, grzybów, ryb i liści. Uczeń czarnoksiężnika Paula Dukasa to scena z Myszką Miki jako uczniem czarownika próbującym naśladować magiczne sztuczki swojego mistrza. Święto wiosny Igora Strawinskiego to wizualna historia początków Ziemi i powstania życia obejmująca okres od uformowania planety do wymarcia dinozaurów. Symfonia pastoralna Ludwiga van Beethovena przedstawia mityczny starożytny grecki świat centaurów, satyrów, skrzydlatych koni, amorków i innych postaci mitologii greckiej oraz przyjęcie na cześć boga wina, Dionizosa. Taniec godzin Amilcare Ponchiellego to utrzymywany w konwencji komediowej balet zwierząt – strusi, aligatorów i hipopotamów. Noc na Łysej Górze Modesta Musorgskiego i Ave Maria Franza Schuberta to scena, w której diabeł Czarnobóg przywołuje złe duchy i niespokojne dusze z grobów, po czym zmusza je do latania w powietrzu i tańczenia, dopóki nie zostaje powstrzymany przez dźwięk kościelnego dzwonu. Chór śpiewa Ave Maria, a grupa mnichów w habitach idzie z zapalonymi pochodniami przez las i dociera do ruin katedry.
Spuścizna
[edytuj | edytuj kod]W 1999 roku do kin trafiła kontynuacja filmu, Fantazja 2000, nawiązująca do filmu z 1940 roku.
Jeden z segmentów filmu o nazwie Uczeń czarnoksiężnika stworzony na podstawie utworu Paula Dukasa pod tym samym tytułem stał się inspiracją do napisania scenariusza filmu Uczeń czarnoksiężnika z 2010 roku.
Dziadek do orzechów i cztery królestwa (2018) był inspirowany Dziadkiem do orzechów, jednym z segmentów filmu[3].
W platformowej grze akcji Bonkers (1994), na podst. serialu animowanego Szmergiel, wydanej na konsolę Super NES, Czapka Czarnoksiężnika z Fantazji jest jednym z trzech artefaktów, które musi odzyskać Rysiul Szmergiel[4]. Yen Sid pojawił w serii gier komputerowych jRPG Kingdom Hearts jako emerytowany strażnik Keyblade’a będący mądrym i potężnym magiem oraz w serii gierze[5].
Wersja polska
[edytuj | edytuj kod]Opracowanie wersji polskiej: SDI Media Polska
Reżyseria: Agnieszka Zwolińska
Dialogi polskie: Barbara Robaczewska
Zgranie wersji polskiej: Shepperton International
Opieka artystyczna: Maciej Eyman
Produkcja polskiej wersji językowej: Disney Character Voices International
Wystąpili:
- Wojciech Paszkowski – Deems Taylor
- Waldemar Modestowicz – Leopold Stokowski
- Kacper Kuszewski – Myszka Miki (Uczeń Czarnoksiężnika)
Źródło:[2]
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]- Lista stu najlepszych amerykańskich filmów według AFI
- W roku 1995, z okazji stulecia narodzin kina, film znalazł się na watykańskiej liście 45 filmów fabularnych, które propagują szczególne wartości religijne, moralne lub artystyczne[6][7].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Fantasia (1940) [online], Rotten Tomatoes [dostęp 2017-11-23] (ang.).
- 1 2 Fantasia / Polish cast [online], Charguigou [dostęp 2024-08-30] (ang.).
- ↑ Max Evry: Disney’s The Nutcracker and the Four Realms Lands Lasse Hallstrom to Direct. Coming Soon, 2016-03-04. [dostęp 2025-12-26]. (ang.).
- ↑ Scullion 2020 ↓, s. 32.
- ↑ Hollinger 2006 ↓, s. 59.
- ↑ Niektóre ważne filmy, czyli tzw. lista watykańska. www.kultura.wiara.pl. [dostęp 2010-05-01].
- ↑ usccb.org Film and Broadcasting –Vatican Best Films List (ang.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Elizabeth Hollinger: “Kingdom Hearts II” Official Strategy Guide. Indianapolis: BradyGames, 2006. ISBN 0-7440-0526-4. (ang.).
- Chris Scullion: The SNES Encyclopedia: Every Game Released for the Super Nintendo Entertainment System. Yorkshire: Pen and Sword WHITE OWL, 2020. ISBN 978-1-5267-3784-7. (ang.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Amerykańskie filmy z 1940 roku
- Filmy w reżyserii Bena Sharpsteena
- Filmy w reżyserii Hamiltona Luske
- Filmy animowane Walta Disneya
- Filmy animowane z 1940 roku
- Amerykańskie filmy familijne
- Amerykańskie filmy muzyczne
- Filmy w reżyserii Wilfreda Jacksona
- Filmy w reżyserii Jamesa Algara
- Amerykańskie filmy z antropomorficznymi postaciami
- Filmowe adaptacje utworów Paula Dukasa
- Filmy w National Film Registry
- Filmy animowane osadzone w czasach prehistorycznych
- Amerykańskie filmy nowelowe