Farad

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
farad [F]
Układ SI
Wymiar
Jednostka pojemności elektrycznej
Typowe symbole wielkości C
w jednostkach SI
Źródło nazwy Michael Faraday

farad (F) – jednostka pojemności elektrycznej w układzie SI (jednostka pochodna układu SI)

Jest to pojemność elektryczna przewodnika elektrycznego, którego potencjał zwiększa się o 1 wolt po dostarczeniu ładunku 1 kulomba.[1] Upraszczając, pojemność jednego Farada oznacza iż w przewodniku o potencjale jednego wolta można "umieścić" ładunek o wartości jednego Kulomba.[2]

Jednostka została nazwana na cześć dziewiętnastowiecznego fizyka i chemika angielskiego Michaela Faradaya.

Farad jest bardzo dużą jednostką. Kula ziemska ma pojemność ok. 0,0007 F lub inaczej 700 µF[3].

Najczęściej używane podwielokrotności:

mikrofarad 
1 µF = 10−6 F
nanofarad 
1 nF = 10−9 F
pikofarad 
1 pF = 10−12 F

Historia[edytuj kod]

Pojęcie "farad" wprowadzone zostało początkowo przez Josiah'a Latimer'a Clark'a i Charles'a Bright'a w roku 1861, na cześć fizyka Michaela Faraday'a. Był on jednostką oznaczającą ilość ładunku, lecz - z początkiem roku 1881 na międzynarodowym kongresie elektryków w Paryżu - termin ten był używany oficjalnie jako określenie pojemności elektrycznej.[4]

Przypisy

  1. The International System of Units (SI). Wyd. 8th. 2006, s. 144.
  2. Peter M B Walker: Dictionary of Science and Technology. 1995. ISBN 0752300105.
  3. Kondensatory
  4. Lord Kelvin : his influence on electrical measurements and units. Londyn: 1992, s. 26, 39-40. ISBN 9780863412370. [dostęp 5 maj 2015].

Zobacz też[edytuj kod]