Farnborough International Airshow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Para Avro Vulcanów i cztery Avro 707 w locie podczas targów w 1953 roku
Airbus A380 podczas FIA 2016; w tle widoczne Airbus A400M i CASA C-295

Farnborough International Airshowtargi międzynarodowe w brytyjskim Farnborough (hrabstwo Hampshire), skupiające się na przemyśle lotniczym, zarówno cywilnym, jak i wojskowym. Odbywają się w cyklu dwuletnim: w latach parzystych, w połowie lipca.

W czasie targów organizowane są pokazy dynamiczne statków powietrznych i wystawa statyczna. Pierwsze pięć dni to okres ściśle targowy, a kończący imprezę weekend stanowi otwarte dla publiczności pokazy lotnicze[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Historia Farnborough International Airshow sięga roku 1932 i prezentacji nowych typów samolotów w trakcie pokazów organizowanych przez Royal Air Force w Hendonie[2]. W obecnym miejscu (siedzibie Royal Aircraft Establishment) targi organizowane są od roku 1948, a w cyku dwuletnim – od 1962 roku[2].

W roku 1958 ustanowiono podczas targów w Farnborough rekord pod względem liczby samolotów wykonujących pętlę w jednej formacji – dokonały tego (dwukrotnie) dwadzieścia dwa Hawkery Huntery, w tym dwanaście ze 111. Eskadry RAF-u. Obecnie – w 2017 roku – rekord ten pozostaje niepobity[3]. W 1988 roku podczas FIA odbył się pierwszy na Zachodzie pokaz w locie sowieckiego samolotu myśliwskiego MiG-29[2].

W 2016 roku podczas targów podpisano umowy o łącznej wartości 123,9 miliarda dolarów, w tym na 856 samolotów o łącznej wartości prawie 94 miliardów dolarów[4]. Dwa lata wcześniej łączna wartość umów wyniosła około 204 miliardów dolarów[5].

Targi mają charakter międzynarodowy od roku 1966[2]. Obecnie ich organizatorem jest Farnborough International Ltd[6].

Wypadek[edytuj | edytuj kod]

6 września 1952 roku podczas pokazu w locie doszło do wypadku samolotu de Havilland DH.110. Maszyna pilotowana przez Johna Derry’ego rozpadła się w locie, zabijając obu członków załogi, a jej szczątki spadły na publiczność. Na miejscu zginęło dwadzieścia siedem osób, a ponad sześćdziesiąt zostało rannych, w tym wiele ciężko[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Major Air shows (ang.). aviationcv.com, 27 czerwca 2015. [dostęp 11 lutego 2017].
  2. a b c d Ian Goold: 60 years of Farnborough air shows (ang.). flightglobal.com, 3 lipca 2008. [dostęp 11 lutego 2017].
  3. CXI(F) Sqn History (ang.). 111sqn.com. [dostęp 12 lutego 2017].
  4. Farnborough International Airshow Defies Industry Expectations With Over US$100 Billion In Orders (ang.). farnborough.com, 15 lipca 2016. [dostęp 11 lutego 2017].
  5. 2016 Sales Brochure (ang.). farnborough.com. [dostęp 11 lutego 2017].
  6. Welcome to Farnborough International Ltd (ang.). farnboroughinternational.org. [dostęp 11 lutego 2017].
  7. Łukasz Golowanow: Śmierć w Farnborough. konflikty.pl, 27 maja 2013. [dostęp 11 lutego 2017].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]