Faroald I

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Faroald I
książę Spoleto
Okres panowania od 570
do 591 lub 592
Dane biograficzne
Data śmierci 591 lub 592
Dzieci Teodelap

Faroald I (również Faruald, Farwald) (ur. ? – zm. 591 lub 592) – pierwszy książę Spoleto, które sam ustanowił w czasie dekady interregnum, jaka nastąpiła po śmierci następcy Alboina (574 lub 575). Poprowadził Longobardów do środkowych Włoch, podczas gdy Zotto skierował ich na południe półwyspu.

W 575 zdobył Classis przystań Rawenny w czasie wojny longobardzko-bizantyńskiej [1][2][3]. Między 584 a 588 Classis zostało odbite przez Droktulfta, który przeszedł na stronę bizantyńską[4][5].

Jego synowie walczyli między sobą o księstwo w 602 i zwycięzcą został Teodelap.

Przypisy

  1. Strzelczyk 2014 ↓, s. 54, 187.
  2. Paweł Diakon ↓, Historia Longobardów III, 13.
  3. Hodgkin 1916 ↓, s. 90–91.
  4. Strzelczyk 2014 ↓, s. 54.
  5. Hodgkin 1916 ↓, s. 91.

Bibliografia[edytuj]

Źródła
Opracowania
  • Thomas Hodgkin: Italy and her Invaders 553–600. T. V: Book VI. The Lombard invasion. Oxford: Clarendon Press, 1916. (ang.)
  • Jerzy Strzelczyk: Longobardowie. Ostatni z wielkiej wędrówki ludów. V–VIII wiek. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN SA, 2014. ISBN 978-83-01-17837-6.


Poprzednik
Książę Spoleto
570–592
Następca
Ariulf