Farrah Fawcett

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Farrah Fawcett
Ilustracja
Zdjęcie reklamowe do Aniołków Charliego (1977)
Imię i nazwisko Mary Farrah Leni Fawcett
Data i miejsce urodzenia 2 lutego 1947
Corpus Christi
Data i miejsce śmierci 25 czerwca 2009
Santa Monica
Zawód aktorka, producentka filmowa, modelka
Współmałżonek Lee Majors
(1973–1982; rozwód)
Lata aktywności 1969–2009
Strona internetowa

Mary Farrah Leni Fawcett[1][2][3], lepiej znana jako Farrah Fawcett, a w latach 1973-78 także jako Farrah Fawcett-Majors (ur. 2 lutego 1947 w Corpus Christi w stanie Teksas, zm. 25 czerwca 2009 w Santa Monica[4] w stanie Kalifornia) – amerykańska aktorka i producentka telewizyjna i filmowa, modelka.

Stała się symbolem małego ekranu lat 70., była ulubienicą Ameryki w pierwszym sezonie serialu ABC Aniołki Charliego[5][6]. W 1996 program telewizyjny TV Guide umieścił ją na 26. miejscu listy w rankingu 50. Największych Gwiazd TV w dziejach[7][8].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się w zamożnej rodzinie rzymskokatolickiej[9] Jamesa Williama – pracującego na polu naftowym[10] i Pauline Alice Fawcett (z domu Evans)[11][12][13], miała siostrę Diane Walls (ur. 1939, zm. 16 października 2001 na raka płuc[14]) – z zawodu artystkę grafika. W szkole średniej W.B. Ra High School w Corpus Christi (1965)[15] okazała się wyjątkowo utalentowaną plastycznie[16]. Podjęła studia na wydziale sztuki University of Texas w Austin (1966–1967)[17]. Tam została uwieczniona na fotografii uczelnianych piękności, gazeta „Ten Most Beautiful Coeds” ze zdjęciem trafiła do rąk przedstawiciela agencji fotomodelek z Los Angeles i niedługo potem, po namowie publicysty Davida Mirischa, w 1967 znalazła się w okolicach Hollywoodu.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Początki[edytuj | edytuj kod]

Brała udział w dziesiątkach reklamówek, w tym reklamowała pastę do zębów Ultra-Brite, szampon Wella Balsam, Mercury Cougar i krem do golenia Noxema. Wystąpiła gościnnie w pojedynczych odcinkach seriali: The Flying Nun (1969–1970), The Dating Game (1969), I Dream of Jeannie (1969)[18] z Barbarą Eden, The Partidge Family (1970) czy operze mydlanej NBC Dni naszego życia (Days of Our Lives, 1970).

Jej kinowym debiutem była epizodyczna rola Patricii we włoskim komediodramacie Claude'a Lelouche'a Mężczyzna, który mi się podoba (Un homme qui me plaît, 1969) z Jeanem-Paulem Belmondo i Annie Girardot. Rok później pojawiła się u boku Mae West w komedii Myra Breckinridge (1970), gdzie spała z Raquel Welch. Wcielała się w różne postacie w serialu przygodowym sci-fi The Six Million Dollar Man (1974–1976)[19]. W 1975 była nominowana do nagrody Złotego Jabłka jako „Nowa Gwiazda Roku”.

Wzięła udział w dokumentalnym telefilmie sportowym Batalistyczna sieć gwiazd (Battle of the Network Stars, 1976) i komediowym programie muzycznym CBS Sonny i Cher (The Sonny and Cher Show, 1977). Przez prawie dwa lata reklamowała szampon firmy Fabérgé: sprzedaż wzrosła o 1800 procent.

Aniołki Charliego[edytuj | edytuj kod]

Plakat z jej wizerunkiem został sprzedany w nakładzie 12 milionów egzemplarzy[20], co zwróciło uwagę producentów telewizyjnych Aarona Spellinga i Leonarda Goldberga. Zaangażowali ją do telefilmu Aniołki Charliego (Charlie's Angels, 1976), który – jak się potem okazało – był pilotem serialu ABC światowej sławy[21].

Grała tam Jill Munroe, absolwentkę Akademii Policyjnej w Los Angeles, o olśniewającym uśmiechu i z burzą blond wlosów, która wraz z Kelly Garrett (Jaclyn Smith) i Sabriną Duncan (Kate Jackson) rozwiązywała zagadki kryminalne (1976–1977, 1979, 1980). Serial ten wyniósł ją na szczyt popularności i przyniósł w 1977 pierwszą nominację do nagrody Złotego Globu, otrzymała także People’s Choice Award jako „Ulubiona wykonawczyni w nowym serialu telewizyjnym”. Pomimo tego Farrah wycofała się z serialu, a jej miejsce na ekranie objęła Cheryl Ladd jako Kris Munroe, młodsza siostra Jill. Pojawiła się gościnnie jeszcze w sześciu odcinkach: Angel Come Home (1978) ze Stephenem Collinsem, brytyjskim kierowcą Formuły 1 Jackie Stewartem i Horstem Buchholzem, Mother Angel (1978) z Garym Collinsem i Robertem Davi, Angel in a Box (1979) z Perrym Lopezem, Fallen Angel (1979) z Timothy Daltonem, The Prince and the Angel (1979) z Leonardem Mannem oraz An Angel's Trail (1980) z L.Q. Jonesem, Tracey Walterem i Johnem Luptonem. Jednak bez Farrah serial szybko utracił na popularności i zakończył swój żywot.

Role dramatyczne[edytuj | edytuj kod]

Farrah Fawcett (2008)

Próbowała bez większego powodzenia zaistnieć na dużym ekranie. Najpierw zaczęła od niewielkiej roli Holly 13 w filmie fantastycznym Michaela Andersona Ucieczka Logana (Logan's Run, 1976) wg powieści Williama F. Nolana i George’a Claytona Johnsona z Michaelem Yorkiem i Jenny Agutter. Za główną rolę Jenny Moore w komedii kryminalnej Ktoś zabił jej męża (Somebody Killed Her Husband, 1978)[22] z Jeffem Bridgesem zebrała fatalne recenzje. Zaoferowano jej rolę w komedii kryminalnej Nieczyste zagranie (Foul Play, 1978), ale ostatecznie przyjęła ją Goldie Hawn[23]. Zagrała modelkę Ellie Morgan[24] w komedii kryminalnej Opalenizna (Sunburn, 1979). Pojawiła się w komedii romantycznej Michaela Ritchie Romans niemal doskonały (An Almost Perfect Affair, 1979) z Keithem Carradine i Monicą Vitti.

W 1980 na deskach Burt Reynolds Dinner Theatre w Jupiter na Florydzie zagrała z powodzeniem rolę Jill Tanner w spektaklu Leonarda Gershe'a Motyle są wolne z Dennisem Christopherem[25][26].

Rola kinowa Alex – mieszkanki pozaziemskiej stacji doświadczalnej 'Tytan' w pobliżu Saturna 3 w dreszczowcu sci-fi Saturn 3 (1980) z Kirkiem Douglasem była nominowana do Złotej Maliny w kategorii „Najgorsza aktorka roku” (Złotą Malinę przyznano Brooke Shields za występ w Błękitnej lagunie). Krytycy z przekąsem wyrażali się o jej grze aktorskiej i otwarcie pisali o brakach talentu. Sam Douglas oceniając bardzo wysoko urodę Fawcett, o jej aktorstwie nie wyraził się nawet ciepło[27]. Podobnie było z postacią drugoplanową Pameli w komedii Wyścig armatniej kuli (The Cannonball Run, 1981) u boku Burta Reynoldsa, za którą otrzymała nominację do Złotej Maliny w kategorii „Najgorsza aktorka drugoplanowa” (Złotą Malinę dostała Diana Scarwid za rolę w biograficznym dramacie Najdroższa mamusia (Mommie Dearest)).

Powróciła udanie na szklany ekran w dramacie NBC Morderstwo w Teksasie (Murder in Texas, 1981) u boku Katharine Ross, Sama Elliotta i Andy'ego Griffitha. Film oparty na prawdziwej historii śmierci Joan Robinson Hill, córki bogatego członka społeczności Houston, którą zagrała Fawcett, był nominowany do Złotego Globu za najlepszy miniserial lub film telewizyjny.

W 1983 doprowadziła do wystawienia sztuki Skrajności (Extremities)[28] na off-Broadwayu i odniosła sukces w roli broniącej się przed gwałtem kobiety. Wkrótce potem Robert M. Young zrealizował według tego dramatu film telewizyjny (1986), tak udany, że najpierw rozpowszechniono go w kinach, a rola Marjorie w telewizyjnej wersji Skrajności (Extremities, 1986) przyniosła jej nominację do Złotego Globu. Za rolę Francine Hughes, maltretowanej przez męża w dramacie kryminalnym Płonące łóżko (The Burning Bed, 1984) zdobyła nominację do Złotego Globu i Emmy oraz dwie nominacje do Television Critics Association Awards. W dramacie ABC Dwie kobiety (Between Two Women, 1986) wystąpiła w roli nauczycielki, która ma problemy w relacjach z mężem - egocentrycznym artystą (Michael Nouri) i teściową (Colleen Dewhurst) - dominującą, obłudną i ekstrawagancką gwiazdą opery.

W 1987 otrzymała nominację do Złotego Globu dla najlepszej aktorki w filmie dramatycznym za rolę Beate Klarsfeld w dramacie telewizyjnym ABC Opowieść o Beate Klarsfeld (Nazi Hunter: The Beate Klarsfeld Story, 1986). Kreacja Beate Klarsfeld w dramacie telewizyjnym NBC Opowieść o Beate Klarsfeld (Nazi Hunter: The Beate Klarsfeld Story, 1986) przyniosła jej kolejną nominację do Złotego Globu. Za postać jednej z najbogatszych kobiet świata Barbary Hutton w biograficznym miniserialu NBC Biedna mała bogata dziewczynka (Poor Little Rich Girl: The Barbara Hutton Story, 1987) zdobyła ponownie nominację do Złotego Globu.

W 1990 Fawcett została uhonorowana nagrodą Cable ACE za najlepszą rolę pierwszoplanową za kreację Margaret Bourke-White, tytułowej legendarnej fotografki Margaret Bourke-White (The Margaret Bourke-White Story, 1989). Jako autentyczna postać Diane Downs, która z miłości do mężczyzny zabija swoje dzieci we wstrząsającym telewizyjnym dramacie kryminalnym ABC Małe ofiary (Small Sacrifices, 1989), opartym na autentycznych wydarzeniach, z Ryanem O’Nealem była nominowana do Złotego Globu i Emmy.

Na ekran kina powróciła w 1989 w drugoplanowej roli rozstającej się ze swoim mężem (Jeff Bridges) fotomodelki Jo Livingstone w melodramacie Alana J. Pakuli Zobaczyć ciebie w ten ranek (See You in the Morning). W 1991 roku znalazła się w obsadzie sitcomu CBS Dobre sporty (Good Sports). Rola Jessie Dewey, niewiernej żony kaznodziei w kinowym filmie Apostoł (The Apostle, 1997) Roberta Duvalla zapewniła jej nominację do nagrody Independent Spirit. Zagrała rolę Kate Travis, żony ginekologa popadającej w obłęd określany jako kompleks Hestii w melodramacie komediowym Roberta Altmana Dr T i kobiety (Dr T and the Women, 2000) z Richardem Gere.

9 listopada 2003 roku debiutowała na scenie Broadwayu tytułową rolą w sztuce komediowej Nancy Hasty Bobbi Boland.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Gwiazda na Hollywood Walk of Fame (2009)

W latach 1967–1969, 1979, 1999–2000 spotykała się z biznesmenem Gregiem Lottem, sympatią z lat studenckich. W 1969 roku spotkała na swojej drodze Lee Majorsa, odtwórcę pierwszorzędnych ról w trzeciorzędnych filmach. Połączyła ich miłość od pierwszego wejrzenia. Pobrali się 28 lipca 1973 roku i wtedy była znana jako Farrah Fawcett-Majors. W roku 1978 zaczęła romansować – z aktorem Jeffem Bridgesem, tenisistą Vince Van Pattenem, futbolistą Donem Pastorinim (1979)[29]. W sierpniu 1979 doszło do separacji z mężem, a 16 lutego 1982 – do rozwodu. W 1979 roku związała się z Ryanem O’Nealem, z którym mieszkała przez 17 lat do lutego 1997. Jego córka, aktorka Tatum O’Neal, nie godziła się na związek jej ojca z Fawcett. Z tego związku urodził się syn Redmond James (ur. 30 stycznia 1985 roku w Los Angeles)[30].

W latach 1997-98 jej kolejnym partnerem był scenarzysta, reżyser i producent filmowy James Orr[31], u którego zagrała w komedii Pan domu (Man of the House, 1995) obok Chevy'ego Chase'a. 28 stycznia 1998 James Orr został aresztowany, gdy pobił Farrah Fawcett do nieprzytomności po tym, jak w restauracji odmówiła ślubu, a potem wezwał pogotowie, które zabrało ją do szpitala. Sąd w Los Angeles uznał go za winnego i skazał go na 100 godzin prac społecznych i 500 dolarów grzywny[32]. W 1998 roku spotykała się z tenisistą Martinem Barbą (ur. 1967). Romansowała także ze swoim agentem Markiem Burgiem (1999–2000) i Rickiem Thurmanem (2000–2001). W latach 2001-2005, 2006-2009 związała się ponownie z Ryanem O’Nealem[33].

Była zaangażowana w działalność przeciwko przemocy w rodzinie i w pracę na rzecz organizacji pomagających maltretowanym kobietom.

W 2006 r. została rozpoznana choroba raka odbytu[34].

Farrah wzięła udział w nagraniu filmu dokumentującego jej 3-letnią walkę z rakiem odbytu. Dokument został wyemitowany przez NBC 15 maja 2009. Oglądało go 8,9 mln widzów[35][36].

Zmarła 25 czerwca 2009 roku[37][38] w Santa Monica w stanie Kalifornia na raka odbytu[39][40][41].

Miała 62 lata[42]. Przy jej łóżku w szpitalu Św. Jana w Santa Monica byli obecni: wieloletni partner i ojciec jej dziecka Ryan O’Neal oraz przyjaciółka Alana Stewart[43], jej syn Redmond przebywał wówczas w więzieniu[44]. Pochowana została na Westwood Village Memorial Park Cemetery[12] w Westwood (Los Angeles).

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Filmy fabularne[edytuj | edytuj kod]

Filmy TV[edytuj | edytuj kod]

  • 1969: Trzecia rzesza (Three's a Crowd) jako autostopowiczka
  • 1971: Feministka i Fuzz (The Feminist and the Fuzz) jako Kitty Murdock
  • 1971: Wewnątrz O.U.T. (Inside O.U.T.) jako Pat Boulion
  • 1973: Wielkie amerykańskie piękności rywalizują (The Great American Beauty Contest) jako T.L. Dawson
  • 1974: Dziewczyna, która przyniosła zawinięty dar (The Girl Who Came Gift-Wrapped) jako Patti
  • 1975: Morderstwo podczas lotu 502 (Murder on Flight 502) jako Karen White
  • 1976: Aniołki Charliego (Charlie’s Angels) jako Jill Munroe
  • 1981: Morderstwo w Teksasie (Murder in Texas) jako Joan Robinson Hill
  • 1984: Czerwone Żądło Światła (The Red-Light Sting) jako Kathy
  • 1984: Płonące łóżko (The Burning Bed) jako Francine Hughes
  • 1986: Dwie kobiety (Between Two Women) jako Val Petherton
  • 1986: Opowieść o Beate Klarsfeld (Nazi Hunter: The Beate Klarsfeld Story) jako Beate Klarsfeld
  • 1989: Niewinne ofiary (Small Sacrifices) jako Diane Downs
  • 1989: Margaret Bourke-White jako Margaret Bourke-White
  • 1999: Jedwabna nadzieja (Silk Hope) jako Frannie Vaughn
  • 1992: Zachowania mordercy (Criminal Behavior) jako Jessica Lee Stubbs
  • 1994: Żona dla Martina (The Substitute Wife) jako Pearl
  • 1995: Dzieci prerii (Children of the Dust) jako Nora Maxwell
  • 1996: Dalva jako Dalva
  • 2000: Sophie (Baby) jako Lily Malone
  • 2001: Jewel jako Jewel Hilburn
  • 2003: Żony Hollywoodu: Nowe pokolenie (Hollywood Wives: The New Generation) jako Lissa Roman

Seriale TV[edytuj | edytuj kod]

  • 1969: Mayberry R.F.D. jako dziewczyna programu
  • 1969: I Dream of Jeannie jako Cindy / Tina
  • 1969–70: The Flying Nun jako Panna Preem / Lila
  • 1970: Rodzina Partridge (The Partridge Family) jako Ślicznotka
  • 1970: Nancy jako salonowa kobieta
  • 1971: Młodzi buntownicy (The Young Rebels) jako Sarah
  • 1971: Owen Marshall: Counselor at Law jako Tori Barbour
  • 1973: Dziewczyna z czymś dodatkowym (The Girl with Something Extra) jako Carol
  • 1974: The Six Million Dollar Man jako Major Kelly Wood
  • 1974: McCloud jako Gloria Jean
  • 1974: Marcus Welby, M.D. jako Laura Foley
  • 1974: Środek jabłka (Apple's Way) jako Jane Huston
  • 1974: The Six Million Dollar Man jako Victoria Webster
  • 1974–76: Harry O jako Sue Ingham
  • 1975: S.W.A.T. jako Miss Nowego Meksyku
  • 1975: Starsky i Hutch (Starsky and Hutch) jako Dziewczyna na przyjęciu
  • 1976: The Six Million Dollar Man jako Trish Hollander / major Kelly Wood
  • 1976–80: Aniołki Charliego (Charlie's Angels) jako Jill Munroe
  • 1987: Biedna mała bogata dziewczynka (Poor Little Rich Girl: The Barbara Hutton Story) jako Barbara Hutton
  • 1991: Good Sports jako Gayle Roberts
  • 1997: Johnny Bravo jako Farrah Fawcett / Starsza pani (głos)
  • 1999: Ally McBeal jako Robin Jones
  • 2001: Spin City jako sędzia Claire Simmons
  • 2002–2003: Obrońca (The Guardian) jako Mary Gressler

Filmy dokumentalne[edytuj | edytuj kod]

  • 1989: The More You Know
  • 1997: Oto cała ja (Farrah Fawcett: All of Me)
  • 2000: The Flunky
  • 2009: Farrahs Story

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Farrah Fawcett (ang.). Listal. [dostęp 2015-08-06].
  2. Personalidade: Farrah Fawcett (EUA) (port.). InterFilmes.com. [dostęp 2015-08-06].
  3. Farrah Fawcett (ang.). TV.com. [dostęp 2015-08-06].
  4. Susan Stewart: Farrah Fawcett Dies of Cancer at 62 (ang.). The New York Times. [dostęp 2017-02-01].
  5. Stars Gone Too Soon (ang.). Us Weekly. [dostęp 2009-12-21].
  6. Farrah Fawcett News, Pictures, and Videos (ang.). TMZ.com. [dostęp 2015-08-06].
  7. TV Guide's 50 Greatest TV Stars of All Time [1996] (ang.). AmIAnnoying.com. [dostęp 2015-08-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-27)].
  8. Farrah Fawcett - Bio, Facts, Family (ang.). Famous Birthdays. [dostęp 2015-08-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-27)].
  9. Farrah Fawcett - Actor (rum.). CineMagia.ro. [dostęp 2018-08-10].
  10. Farrah Fawcett Biography (1947-) (ang.). Film Reference. [dostęp 2009].
  11. Farrah Fawcett — What Nationality Ancestry Race (ang.). Ethnicity of Celebs. [dostęp 2015-08-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-27)].
  12. a b Who is Farrah Fawcett? (ang.). Omnilexica. [dostęp 2015-08-06].
  13. Farrah Fawcett (ang.). Geni. [dostęp 2015-08-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-27)].
  14. Social Security Death Index (ang.). Ancestry.com. [dostęp 2018-08-10].
  15. Farrah Fawcett Pictures (ang.). FanPix.Net. [dostęp 2018-08-10].
  16. Farrah Fawcett Majors: biografía y filmografía (hiszp.). AlohaCriticón. [dostęp 2015-08-06].
  17. Farrah Fawcett (cz.). ČSFD.cz. [dostęp 2015-08-06].
  18. Farrah Fawcett and the “Midnight Train to Georgia” (ang.). David Carroll's Chattanooga Radio and TV. [dostęp 2015-08-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-27)].
  19. Farrah Fawcett biography and filmography (ang.). Tribute.ca. [dostęp 2015-08-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-27)].
  20. Farrah Fawcett - Actress, Pin-up (ang.). Biography.com. [dostęp 2015-08-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-27)].
  21. Fawcett, Farrah (1947—) (ang.). Encyclopedia.com. [dostęp 2015-08-06].
  22. Farrah Fawcett (2 de Fevereiro de 1947) (port.). Filmow.com. [dostęp 2015-08-06].
  23. Farrah Fawcett Trivia (ang.). FamousFix. [dostęp 2015-08-06].
  24. Film:Acapulco 'Sunburn':Romance and Comedy (ang.). The New York Times. [dostęp 2016-04-09].
  25. Farrah Fawcett Trivia Page 2 (ang.). FamousFix. [dostęp 2015-08-06].
  26. Farrah Playbill & Menu Burt Reynolds Dinner Theatre 1980 Butterflies Are Free (ang.). WorthPoint.com. [dostęp 2015-08-06].
  27. Gregory Moss (2012-11-26): Something Is Wrong On Saturn 3 – Making Of Saturn 3 (ang.). saturn3makingof.com. [dostęp 2018-07-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-27)].
  28. Walter McBride (2018-07-06): Farrah Fawcett Rehearses For 'Extremities' in 1983 (ang.). Broadway World‎. [dostęp 2018-07-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-27)].
  29. Farrah Fawcett - Who's Dated Who? (ang.). FamousFix. [dostęp 2015-08-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-27)].
  30. Ryan O’Neal (2012-04-28): To hell and back with a Charlie's Angel: Ryan O'Neal's breathtaking honesty about his tumultuous life with Farrah Fawcett (ang.). Daily Mail. [dostęp 2015-08-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-27)].
  31. Farrah Fawcett and James Orr - Who's Dated Who? (ang.). FamousFix. [dostęp 2015-08-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-27)].
  32. Aniołek jest aniołem (niem.). Stern.de 25-06-2009. [dostęp 25-02-2014]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-27)].
  33. Farrah Fawcett biografia (wł.). MYmovies.it. [dostęp 2015-08-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-27)].
  34. Beautiful People, Ugly Choices (ang.). Vanity Fair. [dostęp 2015-08-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-27)].
  35. Farrah Fawcett hospitalized in cancer battle (ang.). CNN.com. [dostęp 2015-08-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-27)].
  36. 'Farrah's Story' draws nearly 9 million viewers (ang.). EW.com. [dostęp 2015-08-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-27)].
  37. Private Funeral Plans Announced for Farrah Fawcett (ang.). Kolo. [dostęp 2015-08-06].
  38. Farrah Fawcett 1947-2009 (ang.). People.com. [dostęp 2015-08-06].
  39. 'Charlie's Angel' Farrah Fawcett Dies of Cancer at 62 (ang.). BuddyTV. [dostęp 2015-08-06].
  40. Farrah Fawcett Dies of Cancer at 62 (ang.). People. [dostęp 2015-08-06].
  41. Jacko, Farrah Fawcett and GSD in NY (ang.). GrindTV.com. [dostęp 2015-08-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-27)].
  42. Muere la actriz Farrah Fawcett (Los Angeles De Charlie) (hiszp.). AlohaCriticón. [dostęp 2015-08-06].
  43. Farrah Fawcett Dies (ang.). TMZ.com. [dostęp 2015-08-06].
  44. Ryan and Redmond O’Neal on Losing Farrah Fawcett and Winning Warhol Portrait Battle (ang.). ExtraTV.com. [dostęp 2015-08-06].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]