Farrah Fawcett

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Farrah Fawcett
Zdjęcie reklamowe do Aniołków Charliego (1977)
Zdjęcie reklamowe do Aniołków Charliego (1977)
Imię i nazwisko Mary Farrah Leni Fawcett
Data i miejsce urodzenia 2 lutego 1947
Corpus Christi
Data i miejsce śmierci 25 czerwca 2009
Santa Monica
Zawód aktorka, producentka filmowa, modelka
Współmałżonek Lee Majors
(1973–1982; rozwód)
Lata aktywności 1969–2009
Strona internetowa

Mary Farrah Leni Fawcett[1][2], lepiej znana jako Farrah Fawcett, a w latach 1973-78 także jako Farrah Fawcett-Majors (ur. 2 lutego 1947[3][4][5] w Corpus Christi[6][7][8] w stanie Teksas, zm. 25 czerwca 2009[9][10][11] w Santa Monica[12][13] w stanie Kalifornia) – amerykańska aktorka i producentka telewizyjna i filmowa, modelka[14].

Stała się symbolem małego ekranu lat 70., była ulubienicą Ameryki w pierwszym sezonie serialu ABC Aniołki Charliego[15][16]. W 1996 r. program telewizyjny TV Guide umieścił ją na 26. miejscu listy w rankingu 50. Największych Gwiazd TV w dziejach[17][18].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się w zamożnej rodzinie rzymskokatolickiej Jamesa Williama – pracującego na polu naftowym[19] i Pauline Alice Fawcett (z domu Evans)[20][21], miała siostrę Diane Walls (ur. 1939, zm. 16 października 2001 na raka płuc[22]) – z zawodu artystkę grafika. W szkole średniej W.B. Ra High School w Corpus Christi (1965) okazała się wyjątkowo utalentowaną plastycznie[23]. Podjęła studia na wydziale sztuki University of Texas w Austin (1966–1967)[24]. Tam została uwieczniona na fotografii uczelnianych piękności, gazeta „Ten Most Beautiful Coeds” ze zdjęciem trafiła do rąk przedstawiciela agencji fotomodelek z Los Angeles i niedługo potem, po namowie publicysty Davida Mirischa, w roku 1967 znalazła się w okolicach Hollywoodu.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Grała w dziesiątkach reklamówek, m.in. reklamowała pastę do zębów Ultra-Brite, szampon Wella Balsam, Mercury Cougar i krem do golenia Noxema. Jej kinowym debiutem była epizodyczna rola Patricii we włoskim komediodramacie Claude'a Lelouche'a Mężczyzna, który mi się podoba (Un homme qui me plaît, 1969) z Jeanem-Paulem Belmondo. Wystąpiła gościnnie w pojedynczych odcinkach seriali: The Flying Nun (1969–1970), The Dating Game (1969), Marzę o Jeannie (I Dream of Jeannie, 1969)[25] z Barbarą Eden, Dni naszego życia (Days of Our Lives, 1970), The Partidge Family (1970). Rok później pojawiła się u boku Mae West w komedii Myra Breckinridge (1970)[26], gdzie spała z Raquel Welch. Wcielała się w różne postacie w serialu przygodowym sci-fi Cyborg: Sześcio-milionowo-dolarowy człowiek (The Six Million Dollar Man, 1974–1976)[27]. W 1975 roku była nominowana do nagrody Złotego Jabłka jako Nowa Gwiazda Roku.

Plakat z jej wizerunkiem został sprzedany w nakładzie 12 milionów egzemplarzy[28], co zwróciło uwagę producentów telewizyjnych Aarona Spellinga i Leonarda Goldberga. Zaangażowali ją do telefilmu Aniołki Charliego (Charlie's Angels, 1976), który – jak się potem okazało – był pilotem serialu ABC światowej sławy[29]. Grała tam Jill Munroe, absolwentkę Akademii Policyjnej w Los Angeles, o olśniewającym uśmiechu i z burzą blond wlosów, która wraz z Kelly Garrett (Jaclyn Smith) i Sabriną Duncan (Kate Jackson) rozwiązywała zagadki kryminalne (1976–1977, 1979, 1980). Serial ten wyniósł ją na szczyt popularności i przyniósł w roku 1977 pierwszą nominację do nagrody Złotego Globu. Farrah jednak wycofała się z serialu, a jej miejsce na ekranie objęła Cheryl Ladd jako Kris Munroe, młodsza siostra Jill. Bez Farrah serial szybko utracił na popularności i zakończył swój żywot.

Wzięła udział w dokumentalnym telefilmie sportowym Batalistyczna sieć gwiazd (Battle of the Network Stars, 1976) i komediowym programie muzycznym CBS Sonny i Cher (The Sonny and Cher Show, 1977). Przez prawie dwa lata reklamowała szampon firmy Fabérgé: sprzedaż wzrosła o 1800 procent.

Farrah Fawcett (2008)

Próbowała bez większego powodzenia zaistnieć na dużym ekranie. Najpierw zaczęła od głównej roli w komedii kryminalnej Ktoś zabił jej męża (Somebody Killed Her Husband, 1978) z Jeffem Bridgesem i thrillerze Opalenizna (Sunburn, 1979). Niestety, zarówno rola Alex – mieszkanki pozaziemskiej stacji doświadczalnej 'Tytan' w pobliżu Saturna 3 w thrillerze sci-fi Saturn 3 (1980) z Kirkiem Douglasem, jak i postać drugoplanowa Pameli w komedii Wyścig armatniej kuli (The Cannonball Run, 1981) u boku Burta Reynoldsa, nominowane były do nagrody Złotej Maliny jako najgorszej aktorki roku. Krytycy z przekąsem wyrażali się o grze aktorskiej i otwarcie pisali o brakach talentu. Sam Douglas oceniając bardzo wysoko urodę Fawcett, o jej aktorstwie nie wyraził się nawet ciepło.

W 1983 roku doprowadziła do wystawienia sztuki Skrajności (Extremities) na off-Broadwayu i odniosła sukces. Wkrótce potem Robert M. Young zrealizował według tego dramatu broniącej się przed gwałtem kobiety film telewizyjny (1986), tak udany, że najpierw rozpowszechniono go w kinach, a rola Marjorie rolę w telewizyjnej wersji przyniosła jej nominację do Złotego Globu.

Jej wszechstronności należy przypisać inne wyrazy uznania, jak choćby nominacje do nagród Złotego Globu i Emmy za rolę Francine Hughes maltretowanej przez męża w teledramacie Płonące łóżko (The Burning Bed, 1984) i jako autentyczna postać Diane Downs, która z miłości do mężczyzny zabija swoje dzieci w tele-dramacie Małe ofiary (Small Sacrifices, 1989) z Ryanem O'Nealem, za nominowane do Złotego Globu wcielenie się w postać Barbary Hutton w biograficznym miniserialu Biedna, bogata dziewczyna: Historia Barbary Hutton (Poor Little Rich Girl: The Barbara Hutton Story, 1987) oraz zagranie Beate Klarsfeld w dramacie telewizyjnym Opowieść o Beate Klarsfeld (Nazi Hunter: The Beate Klarsfeld Story, 1986).

W 1990 roku Fawcett zdobyła nagrodę Cable ACE za najlepszą rolę pierwszoplanową za kreację tytułowej bohaterki Margaret Bourke-White (The Margaret Bourke-White Story, 1989), telefilmie opartym na losach legendarnej fotografki.

Na ekran kina powróciła w 1989 roku w drugoplanowej roli rozstającej się ze swoim mężem (Jeff Bridges) fotomodelki Jo Livingstone w melodramacie Alana J. Pakuli Zobaczyć ciebie w ten ranek (See You in the Morning). W 1991 roku znalazła się w obsadzie sitcomu CBS Dobre sporty (Good Sports). Rola Jessie Dewey, niewiernej żony kaznodziei w kinowym filmie Apostoł (The Apostle, 1997) Roberta Duvalla zapewniła jej nominację do nagrody Independent Spirit. Zagrała rolę Kate Travis, żony ginekologa popadającej w obłęd określany jako kompleks Hestii w melodramacie komediowym Roberta Altmana Dr T i kobiety (Dr T and the Women, 2000) z Richardem Gere.

Gwiazda na Hollywood Walk of Fame (2009)

9 listopada 2003 roku debiutowała na scenie Broadwayu tytułową rolą w sztuce komediowej Nancy Hasty Bobbi Boland.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

W latach 1967–1969, 1979, 1999–2000 spotykała się z biznesmenem Gregiem Lottem, sympatią z lat studenckich. W 1969 roku spotkała na swojej drodze Lee Majorsa, odtwórcę pierwszorzędnych ról w trzeciorzędnych filmach. Połączyła ich miłość od pierwszego wejrzenia. Pobrali się 28 lipca 1973 roku i wtedy była znana jako Farrah Fawcett-Majors. W roku 1978 zaczęła romansować – z aktorem Jeffem Bridgesem, tenisistą Vince Van Pattenem, futbolistą Donem Pastorinim (1979)[30]. W sierpniu 1979 doszło do separacji z mężem, a 16 lutego 1982 – do rozwodu. W 1979 roku związała się z Ryanem O'Nealem, z którym mieszkała przez 17 lat do lutego 1997 r. Jego córka, aktorka Tatum O'Neal, nie godziła się na związek jej ojca z Fawcett. Z tego związku urodził się syn Redmond James (ur. 30 stycznia 1985 roku w Los Angeles).

W latach 1997-98 jej kolejnym partnerem był scenarzysta, reżyser i producent filmowy James Orr[31], u którego zagrała w komedii Pan domu (Man of the House, 1995) z Chevym Chase'em. 28 stycznia 1998 r. James Orr został aresztowany, gdy pobił Farrah Fawcett do nieprzytomności po tym, jak w restauracji odmówiła ślubu, a potem wezwał pogotowie, które zabrało ją do szpitala. Sąd w Los Angeles uznał go za winnego i skazał go na 100 godzin prac społecznych i 500 dolarów grzywny[32]. W 1998 roku spotykała się z tenisistą Martinem Barbą (ur. 1967). Romansowała także ze swoim agentem Markiem Burgiem (1999–2000) i Rickiem Thurmanem (2000–2001). W latach 2001-2005, 2006-2009 związała się ponownie z Ryanem O'Nealem[33].

Była zaangażowana w działalność przeciwko przemocy w rodzinie i w pracę na rzecz organizacji pomagających maltretowanym kobietom.

W 2006 r. została rozpoznana choroba raka odbytu[34].

Farrah wzięła udział w nagraniu filmu dokumentującego jej 3-letnią walkę z rakiem odbytu. Dokument został wyemitowany przez NBC 15 maja 2009. Oglądało go 8,9 mln widzów[35][36].

Zmarła 25 czerwca 2009 roku[37][38] w Santa Monica w stanie Kalifornia na raka odbytu[39][40][41]. Miała 62 lata[42]. Przy jej łóżku w szpitalu Św. Jana w Santa Monica byli obecni: wieloletni partner i ojciec jej dziecka Ryan O'Neal oraz przyjaciółka Alana Stewart[43], jej syn Redmond przebywał wówczas w więzieniu[44]. Pochowana została na Westwood Village Memorial Park Cemetery[20] w Westwood (Los Angeles).

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

filmy fabularne[edytuj | edytuj kod]

Filmy TV[edytuj | edytuj kod]

  • 1969: Trzecia rzesza (Three's a Crowd) jako autostopowiczka
  • 1971: Feministka i Fuzz (The Feminist and the Fuzz) jako Kitty Murdock
  • 1971: Wewnątrz O.U.T. (Inside O.U.T.) jako Pat Boulion
  • 1973: Wielkie amerykańskie piękności rywalizują (The Great American Beauty Contest) jako T.L. Dawson
  • 1974: Dziewczyna, która przyniosła zawinięty dar (The Girl Who Came Gift-Wrapped) jako Patti
  • 1975: Morderstwo podczas lotu 502 (Murder on Flight 502) jako Karen White
  • 1976: Aniołki Charliego (Charlie’s Angels) jako Jill Munroe
  • 1981: Morderstwo w Teksasie (Murder in Texas) jako Joan Robinson Hill
  • 1984: Czerwone Żądło Światła (The Red-Light Sting) jako Kathy
  • 1984: Płonące łóżko (The Burning Bed) jako Francine Hughes
  • 1986: Dwie kobiety (Between Two Women) jako Val Petherton
  • 1986: Opowieść o Beate Klarsfeld (Nazi Hunter: The Beate Klarsfeld Story) jako Beate Klarsfeld
  • 1989: Niewinne ofiary (Small Sacrifices) jako Diane Downs
  • 1989: Margaret Bourke-White jako Margaret Bourke-White
  • 1999: Jedwabna nadzieja (Silk Hope) jako Frannie Vaughn
  • 1992: Zachowania mordercy (Criminal Behavior) jako Jessica Lee Stubbs
  • 1994: Żona dla Martina (The Substitute Wife) jako Pearl
  • 1995: Dzieci prerii (Children of the Dust) jako Nora Maxwell
  • 1996: Dalva jako Dalva
  • 2000: Sophie (Baby) jako Lily Malone
  • 2001: Jewel jako Jewel Hilburn
  • 2003: Żony Hollywoodu: Nowe pokolenie (Hollywood Wives: The New Generation) jako Lissa Roman

seriale TV[edytuj | edytuj kod]

  • 1969: Mayberry R.F.D. jako dziewczyna programu
  • 1969: Marzę o Jeannie (I Dream of Jeannie) jako Cindy / Tina
  • 1969–70: Lot zakonnicy (The Flying Nun) jako Panna Preem / Lila
  • 1970: Rodzina Partridge (The Partridge Family) jako Ślicznotka
  • 1970: Nancy jako salonowa kobieta
  • 1971: Młodzi buntownicy (The Young Rebels) jako Sarah
  • 1971: Owen Marshall: Adwokat przy prawie (Owen Marshall: Counselor at Law) jako Tori Barbour
  • 1973: Dziewczyna z czymś dodatkowym (The Girl with Something Extra) jako Carol
  • 1974: Sześcio-milionowo-dolarowy człowiek (The Six Million Dollar Man) jako Major Kelly Wood
  • 1974: McCloud jako Gloria Jean
  • 1974: Marcus Welby, M.D. jako Laura Foley
  • 1974: Środek jabłka (Apple’s Way) jako Jane Huston
  • 1974: Sześcio-milionowo-dolarowy człowiek (The Six Million Dollar Man) jako Victoria Webster
  • 1974–76: Harry O jako Sue Ingham
  • 1975: S.W.A.T. jako Miss Nowego Meksyku
  • 1975: Starsky i Hutch (Starsky and Hutch) jako Dziewczyna na przyjęciu
  • 1976: Sześcio-milionowo-dolarowy człowiek (The Six Million Dollar Man) jako Trish Hollander
  • 1976: Sześcio-milionowo-dolarowy człowiek (The Six Million Dollar Man) jako Major Kelly Wood
  • 1976–1980: Aniołki Charliego (Charlie's Angels) jako Jill Munroe
  • 1987: Biedna mała bogata dziewczynka (Poor Little Rich Girl: The Barbara Hutton Story) jako Barbara Hutton
  • 1991: Dobre sporty (Good Sports) jako Gayle Roberts
  • 1997: Johnny Bravo jako Farrah Fawcett / Starsza pani (głos)
  • 1999: Ally McBeal jako Robin Jones
  • 2001: Spin City jako sędzia Claire Simmons
  • 2002–2003: Obrońca (The Guardian) jako Mary Gressler

Filmy dokumentalne[edytuj | edytuj kod]

  • 1989: The More You Know
  • 1997: Oto cała ja (Farrah Fawcett: All of Me)
  • 2000: The Flunky
  • 2009: Farrahs Story

Przypisy

  1. Farrah Fawcett (ang.). TV.com. [dostęp 2015-08-06].
  2. Farrah Fawcett - Actor (rum.). CineMagia.ro. [dostęp 2015-08-06].
  3. Farrah Fawcett - Movies and TV (ang.). LocateTV. [dostęp 2015-08-06].
  4. Farrah Fawcett (hiszp.). SensaCine.com. [dostęp 2015-08-06].
  5. Farrah Fawcett (Actress) Photos (ang.). Spokeo People Search. [dostęp 2015-08-06].
  6. Farrah Fawcett - FanPix.Net (ang.). FamousFix.com. [dostęp 2015-08-06].
  7. Farrah Fawcett (niem.). FILMSTARTS.de. [dostęp 2015-08-06].
  8. Farrah Fawcett (ang.). Rotten Tomatoes. [dostęp 2015-08-06].
  9. Farrah Fawcett (ang.). MovieActors.com. [dostęp 2015-08-06].
  10. Farrah Fawcett (port.). AdoroCinema. [dostęp 2015-08-06].
  11. Farrah Fawcett (ang.). TV Guide. [dostęp 2015-08-06].
  12. Farrah Fawcett (fr.). AlloCiné. [dostęp 2015-08-06].
  13. Screen star Fawcett dies aged 62 (ang.). BBC News. [dostęp 2009-06-25].
  14. Farrah Fawcett (ang.). Hollywood.com. [dostęp 2015-08-06].
  15. Stars Gone Too Soon (ang.). Us Weekly. [dostęp 2009-12-21].
  16. Farrah Fawcett News, Pictures, and Videos (ang.). TMZ.com. [dostęp 2015-08-06].
  17. TV Guide's 50 Greatest TV Stars of All Time [1996] (ang.). AmIAnnoying.com. [dostęp 2015-08-05].
  18. Farrah Fawcett - Bio, Facts, Family (ang.). Famous Birthdays. [dostęp 2015-08-06].
  19. Farrah Fawcett Biography (1947-) (ang.). Film Reference. [dostęp 2009].
  20. 20,0 20,1 Who is Farrah Fawcett? (ang.). Omnilexica. [dostęp 2015-08-06].
  21. Farrah Fawcett (ang.). Geni. [dostęp 2015-08-06].
  22. Social Security Death Index (ang.). Ancestry.com.
  23. Farrah Fawcett Majors: biografía y filmografía (hiszp.). AlohaCriticón. [dostęp 2015-08-06].
  24. Farrah Fawcett (cz.). ČSFD.cz. [dostęp 2015-08-06].
  25. Farrah Fawcett and the “Midnight Train to Georgia” (ang.). David Carroll's Chattanooga Radio and TV. [dostęp 2015-08-06].
  26. Farrah Fawcett - About This Person - Movies & TV (ang.). The New York Times. [dostęp 2015-08-06].
  27. Farrah Fawcett biography and filmography (ang.). Tribute.ca. [dostęp 2015-08-06].
  28. Farrah Fawcett - Actress, Pin-up (ang.). Biography.com. [dostęp 2015-08-06].
  29. Fawcett, Farrah (1947—) (ang.). Encyclopedia.com. [dostęp 2015-08-06].
  30. Farrah Fawcett - Who's Dated Who? (ang.). FamousFix. [dostęp 2015-08-06].
  31. Farrah Fawcett and James Orr - Who's Dated Who? (ang.). FamousFix. [dostęp 2015-08-19].
  32. Aniołek jest aniołem (niem.). Stern.de 25-06-2009. [dostęp 25-02-2014].
  33. Farrah Fawcett biografia (wł.). MYmovies.it. [dostęp 2015-08-06].
  34. Beautiful People, Ugly Choices (ang.). Vanity Fair. [dostęp 2015-08-06].
  35. Farrah Fawcett hospitalized in cancer battle (ang.). CNN.com. [dostęp 2015-08-06].
  36. 'Farrah's Story' draws nearly 9 million viewers (ang.). EW.com. [dostęp 2015-08-06].
  37. Private Funeral Plans Announced for Farrah Fawcett (ang.). Kolo. [dostęp 2015-08-06].
  38. Farrah Fawcett 1947-2009 (ang.). People.com. [dostęp 2015-08-06].
  39. 'Charlie's Angel' Farrah Fawcett Dies of Cancer at 62 (ang.). BuddyTV. [dostęp 2015-08-06].
  40. Farrah Fawcett Dies of Cancer at 62 (ang.). People.com. [dostęp 2015-08-06].
  41. Jacko, Farrah Fawcett and GSD in NY (ang.). GrindTV.com. [dostęp 2015-08-06].
  42. Muere la actriz Farrah Fawcett (Los Angeles De Charlie) (hiszp.). AlohaCriticón. [dostęp 2015-08-06].
  43. Farrah Fawcett Dies (ang.). TMZ.com. [dostęp 2015-08-06].
  44. Ryan and Redmond O'Neal on Losing Farrah Fawcett and Winning Warhol Portrait Battle (ang.). ExtraTV.com. [dostęp 2015-08-06].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]