Fascioloides magna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Fascioloides magna
Bassi, 1875
Dorosły osobnik
Dorosły osobnik
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ płazińce
Gromada Trematoda
Podgromada Digenea
Rząd Echinostomida
Podrząd Echinostomata
Rodzina Fasciolidae
Rodzaj Fadcioloides
Gatunek Fascioloides magna

Fascioloides magna – gatunek przywry pasożytującej u licznych gatunków przeżuwaczy w Ameryce Północnej i Europie.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Uważa się, że gatunek pochodzi z Ameryki Północnej, został jednak opisany naukowo w drugiej połowie XIX wieku we Włoszech. Bassi w 1875 roku pod Turynem zaobserwował epidemię choroby pasożytniczej u jeleni podobnej do fasciolozy, i nazwał pasożyta Distomum magnum[1]. Stiles w Stanach Zjednoczonych w 1894 roku przedstawił szczegółowy opis gatunku, nazwanego przezeń Fasciola magna. Ward w 1917 na podstawie istotnych różnic w anatomii tej przywry utworzył dla niej osobny rodzaj Fascioloides[2]. Cykl rozwojowy gatunku poznany został dzięki pracom Swalesa[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Bassi R (1875). "Sulla cachessia ittero-verminosa, o marciaia, causata dal Distomum magnum". Medico Veterinaria Torino. 4 4 (11-12): 497–515.
  2. Henry B. Ward, On the Structure and Classification of North American Parasitic Worms, „The Journal of Parasitology”, 4 (1), 1917, s. 1–12, DOI10.2307/3271103, JSTOR3271103.
  3. Swales WE (1935). "The life cycle of Fascioloides magna (Bassi, 1875), the large liver fluke of ruminants in Canada with observations on the bionomics of the larval stages and the intermediate hosts, pathology of fascioloidiasis magna, and control measures". Canadian Journal of Research 12: 177–215.