Faust (film 1926)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Faust
Faust – eine deutsche Volkssage
Ilustracja
Gatunek dramat
Rok produkcji 1926
Data premiery Ziemia 14 października 1926
Kraj produkcji  Niemcy
Język niemiecki
Czas trwania 106 min
Reżyseria Friedrich Wilhelm Murnau
Scenariusz Hans Kyser
Główne role Gösta Ekman
Emil Jannings
Camilla Horn
William Dieterle
Frida Richard
Yvette Guilbert
Muzyka Werner Richard Heymann
William Axt
Zdjęcia Charles Lang
Montaż Carl Hoffmann
Produkcja Erich Pommer
Dystrybucja UFA GmbH
Metro-Goldwyn-Mayer

Faust (niem. Faust – eine deutsche Volkssage) czarno-biały niemy film wyprodukowany w Niemczech w 1926 roku, w reżyserii Friedricha Wilhelma Murnaua. Film powstał na motywach dramatu Faust Johanna Wolfganga von Goethego, sztuki Tragiczna historia doktora Fausta Christophera Marlowa oraz niemieckich podań i legend. Film jest jednym z największych osiągnięć niemieckiego kina niemego[1][2][3].

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Film dzieli się wyraźnie na dwie części. W pierwszej, wiernej podaniu ludowemu i sztuki angielskiego dramaturga, Archanioł Michał (Werner Fuetterer) i Mefistofeles (Emil Jannings) zawierają pakt, zgodnie z którym diabeł zdobędzie władzę nad ziemią, jeśli uda mu się zdobyć duszę uczonego Fausta (Gösta Ekman) i zniszczyć w nim wszystko to co boskie. Diabeł zsyła na miasto, w którym mieszka Faust, epidemię dżumy[4][5][6]. Umiejętności alchemika ani jego modlitwy nie są w stanie powstrzymać choroby i śmierci. Zniechęcony Faust rzuca swoje książki alchemiczne do ognia, a potem także Biblię. Otwiera księgę, w której opisane jest, jak zawrzeć pakt z diabłem, aby zyskać moc. Udaje się na rozdroże, zgodnie z opisaną w książce procedurą i wywołuje siły zła. Pojawia się Mefistofeles i zawiera z alchemikiem pakt, że będzie mu służył 24 godziny, dopóki piasek nie przesypie się w klepsydrze. Wtedy pakt zostanie unieważniony. Początkowo Faust wykorzystuje swoją nową moc, aby pomóc chorym mieszkańcom, ale unikają go, gdy dowiadują się, że nie może stawić czoła krzyżowi. Ukamienowali go i schronił się w swoim domu. Zawiera więc z diabłem nowy pakt. Mefistofeles przywraca mu młodość i ofiaruje ziemskie przyjemności w zamian za jego nieśmiertelną duszę. Omamiony urokiem wiecznej młodości całkowicie ulega władzy Mefistofelesa, oddając się hulaszczemu trybowi życia[2].

W drugiej części, w większym stopniu wiernej dramatowi Goethego, wyeksponowana zostaje tragedia Małgorzaty (Camilla Horn). Faust uwodzi młodą, niewinną dziewczynę. Jej brat próbując zmazać hańbę, ginie w pojedynku z Faustem. Matka umiera ze wstydu i rozpaczy, a dziewczyna popada w obłęd. Oskarżona o dzieciobójstwo zostaje skazana na stos. Faust podejmuje rozpaczliwą próbę ocalenia ukochanej[2][5].

Film Murnaua to dzieło wykorzystujące wszelkie zdobycze ówczesnej techniki filmowej. Reżyser za pomocą gry światłocieni, subtelnego przenikania obrazów, podwójnej ekspozycji zdołał wykreować magiczną rzeczywistość pozwalającą w mistrzowski sposób oddać ducha nieśmiertelnego dramatu Goethego[2][5]. Faust był ostatnim filmem Murnaua, który nakręcił w Niemczech[4][7].

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Faust (F.W. Murnau, Restored Deluxe Edition) (ang.). Kino Lorber. [dostęp 2019-06-17].
  2. a b c d Faust — Eine deutsche Volkssage (ang.). Chiaro Scuro. [dostęp 2019-06-17].
  3. Kreimeier 1999 ↓, s. 136.
  4. a b Faust – Eine deutsche Volkssage. Filmhistoriker.de. [dostęp 2019-06-17].
  5. a b c FAUST – projekcje dla grup szkolnych. Kino Iluzjon. [dostęp 2019-06-17].
  6. Kreimeier 1999 ↓, s. 136-137.
  7. Kreimeier 1999 ↓, s. 121.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]