Federica Brignone

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Federica Brignone
Federica Brignone
Data i miejsce urodzenia 14 lipca 1990
Mediolan, Włochy
Klub S.C. Courmayeur
Wzrost 168 cm
Debiut w PŚ 28.12 2007, Lienz
(DNQ1 – gigant)
Pierwsze punkty w PŚ 24.10 2009, Sölden (21. miejsce – gigant)
Pierwsze podium w PŚ 28.11 2009, Aspen
(3. miejsce – gigant)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Włochy
Igrzyska olimpijskie
Brąz Pjongczang 2018 Gigant
Mistrzostwa świata
Srebro Ga-Pa 2011 Gigant
Mistrzostwa świata juniorów
Złoto Ga-Pa 2009 Kombinacja
Srebro Mont Blanc 2010 Gigant
Puchar Świata (Superkombinacja)
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
2018/2019
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
2017/2017
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
2017/2018

Federica Brignone (ur. 14 lipca 1990 w Mediolanie) – włoska narciarka alpejska, brązowa medalistka olimpijska, wicemistrzyni świata i dwukrotna medalistka mistrzostw świata juniorów.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Na arenie międzynarodowej Federica Brignone po raz pierwszy pojawiła się 1 grudnia 2005 roku w Alleghe, gdzie w zawodach FIS Race nie ukończyła drugiego przejazdu w gigancie. W 2007 roku wystartowała na mistrzostwach świata juniorów w Altenmarkt, gdzie jej najlepszym wynikiem było 19. miejsce w supergigancie. Jeszcze trzykrotnie startowała na imprezach tego cyklu, najlepszy wynik osiągając podczas mistrzostw świata juniorów w Garmisch-Partenkirchen w 2009 roku, gdzie zwyciężyła w kombinacji. Wywalczyła także srebrny medal w gigancie na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata juniorów w Regionie Mont Blanc.

W zawodach Pucharu Świata zadebiutowała 28 grudnia 2007 roku w Lienzu, gdzie nie zakwalifikowała się do pierwszego przejazdu giganta. Pierwsze pucharowe punkty wywalczyła 24 października 2009 roku w Sölden, gdzie w tej samej konkurencji zajęła 21. miejsce. Na podium po raz pierwszy stanęła 28 listopada 2009 roku w Aspen, zajmując trzecie miejsce w gigancie. W zawodach tych wyprzedziły ją jedynie Niemka Kathrin Hölzl oraz Austriaczka Kathrin Zettel. W kolejnych latach wielokrotnie stawała na podium, w tym 24 października 2015 roku w Sölden odniosła swoje pierwsze zwycięstwo, wygrywając giganta. Najlepsze wyniki osiągnęła w sezonie 2016/2017, kiedy zajęła piąte miejsce w klasyfikacji generalnej, a w klasyfikacji superkombinacji była druga. Ponadto była trzecia w klasyfikacji superkombinacji w sezonie 2017/2018.

W 2010 roku wystartowała na igrzyskach olimpijskich w Vancouver, gdzie była osiemnasta w gigancie. Na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach w Soczi jej najlepszym wynikiem było jedenaste miejsce w kombinacji. W międzyczasie wzięła udział w mistrzostwach świata w Garmisch-Partenkirchen, zdobywając srebrny medal w gigancie. Na podium rozdzieliła tam Tinę Maze ze Słowenii oraz Tessę Worley z Francji. W 2018 roku wywalczyła brązowy medal w gigancie podczas igrzyskach w Pjongczangu. Wyprzedziły ją jedynie Mikaela Shiffrin z USA i Ragnhild Mowinckel z Norwegii. Była tam też szósta w supergigancie i ósma w superkombinacji.

Jest córką Marii Rosy Quario.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie Olympic rings without rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni
18. 25 lutego 2010 Kanada Vancouver Gigant 2:27,11 +1,57 Niemcy Viktoria Rebensburg
11. 10 lutego 2014 Rosja Soczi Superkombinacja 2:34,62 +3,00 Niemcy Maria Höfl-Riesch
DNF1 18 lutego 2014 Rosja Soczi Gigant 2:36,87 - Słowenia Tina Maze
DNF2 21 lutego 2014 Rosja Soczi Slalom 1:44,54 - Stany Zjednoczone Mikaela Shiffrin
3.Bronze medal.png 15 lutego 2018 Korea Południowa Pjongczang Gigant 2:20,48 +0,46 Stany Zjednoczone Mikaela Shiffrin
6. 17 lutego 2018 Korea Południowa Pjongczang Supergigant 1:21,11 +0,38 Czechy Ester Ledecká
DNF 21 lutego 2018 Korea Południowa Pjongczang Zjazd 1:39,22 - Włochy Sofia Goggia
8. 22 lutego 2018 Korea Południowa Pjongczang Superkombinacja 2:20,90 +2,63 Szwajcaria Michelle Gisin

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni
2.FIS silver medal.png 17 lutego 2011 Niemcy Ga-Pa Gigant 2:20,54 +0,09 Słowenia Tina Maze
DNF1 19 lutego 2011 Niemcy Ga-Pa Slalom 1:45,79 - Austria Marlies Schild
DNF1 12 lutego 2015 Stany Zjednoczone Vail/Beaver Creek Gigant 2:19,16 - Austria Anna Fenninger
19. 14 lutego 2015 Stany Zjednoczone Vail/Beaver Creek Slalom 1:38,48 +3,71 Stany Zjednoczone Mikaela Shiffrin
8. 7 lutego 2017 Szwajcaria Sankt Moritz Supergigant 1:32,34 +0,84 Austria Nicole Schmidhofer
7. 10 lutego 2017 Szwajcaria Sankt Moritz Superkombinacja 1:58,88 +1,38 Szwajcaria Wendy Holdener
4. 16 lutego 2017 Szwajcaria Sankt Moritz Gigant 2:05,55 +0,92 Francja Tessa Worley
24. 18 lutego 2017 Szwajcaria Sankt Moritz Slalom 1:37,27 +5,06 Stany Zjednoczone Mikaela Shiffrin

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni
24. 8 marca 2007 Austria Altenmarkt Gigant 2:14,90 +3,51 Austria Nicole Schmidhofer
19. 9 marca 2007 Austria Altenmarkt Supergigant 1:19,34 +2,44 Austria Nicole Schmidhofer
43. 26 lutego 2008 Hiszpania Formigal Zjazd 1:50,13 +9,79 Słowenia Ilka Štuhec
DNF1 28 lutego 2008 Hiszpania Formigal Slalom 1:33,85 - Austria Bernadette Schild
17. 29 lutego 2008 Hiszpania Formigal Gigant 1:42,50 +2,09 Austria Anna Fenninger
16. 1 marca 2009 Niemcy Ga-Pa Slalom 1:42,07 +3,41 Szwajcaria Denise Feierabend
7. 2 marca 2009 Niemcy Ga-Pa Gigant 2:45,81 +2,24 Niemcy Viktoria Rebensburg
5. 4 marca 2009 Niemcy Ga-Pa Supergigant 1:19,80 +1,30 Niemcy Viktoria Rebensburg
10. 6 marca 2009 Niemcy Ga-Pa Zjazd 1:19,60 +1,33 Francja Marine Gauthier
1.FIS gold medal.png 6 marca 2009 Niemcy Ga-Pa Kombinacja 54,00 pkt - -
25. 31 stycznia 2010 Francja Region Mont Blanc Supergigant 1:32,21 +1,84 Francja Marine Gauthier
15. 1 lutego 2010 Francja Region Mont Blanc Slalom 1:34.47 +4,27 Niemcy Christina Geiger
28. 4 lutego 2010 Francja Region Mont Blanc Zjazd 1:20,89 +2,90 Francja Jéromine Géroudet
2.FIS silver medal.png 5 lutego 2010 Francja Region Mont Blanc Gigant 1:38,34 +0,37 Norwegia Mona Løseth
7. 5 lutego 2010 Francja Region Mont Blanc Kombinacja 38,85 pkt +38,90 pkt Norwegia Mona Løseth

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Zwycięstwa w zawodach[edytuj | edytuj kod]

  1. Austria Sölden24 października 2015 (gigant)
  2. Andora Soldeu27 lutego 2016 (supergigant)
  3. Włochy Kronplatz24 stycznia 2017 (gigant)
  4. Szwajcaria Crans-Montana24 lutego 2017 (superkombinacja)
  5. Austria Lienz29 grudnia 2017 (gigant)
  6. Austria Bad Kleinkirchheim13 stycznia 2018 (supergigant)
  7. Szwajcaria Crans-Montana4 marca 2018 (superkombinacja)
  8. Stany Zjednoczone Killington25 listopada 2018 (gigant)
  9. Szwajcaria Crans Montana24 lutego 2019 (superkombinacja)

Pozostałe miejsca na podium w zawodach[edytuj | edytuj kod]

  1. Stany Zjednoczone Aspen28 listopada 2009 (gigant) - 3. miejsce
  2. Niemcy Arber-Zwiesel6 lutego 2011 (gigant) - 2. miejsce
  3. Austria Lienz28 grudnia 2011 (gigant) - 2. miejsce
  4. Słowenia Kranjska Gora21 stycznia 2012 - 2. miejsce
  5. Szwecja Åre9 marca 2012 (gigant) - 2. miejsce
  6. Austria Schladming18 marca 2012 (gigant) - 3. miejsce
  7. Stany Zjednoczone Aspen29 listopada 2014 (gigant) - 3. miejsce
  8. Stany Zjednoczone Aspen27 listopada 2015 (gigant) - 3. miejsce
  9. Szwecja Are12 grudnia 2015 (gigant) - 3. miejsce
  10. Austria Flachau17 stycznia 2016 (gigant) - 3. miejsce
  11. Słowacja Jasná7 marca 2016 (gigant) - 3. miejsce
  12. Szwajcaria Crans-Montana26 lutego 2017 (superkombinacja) - 2. miejsce
  13. Stany Zjednoczone Squaw Valley10 marca 2017 (gigant) - 2. miejsce
  14. Stany Zjednoczone Aspen16 marca 2017 (supergigant) - 3. miejsce
  15. Austria Bad Kleinkirchheim14 stycznia 2018 (zjazd) - 2. miejsce
  16. Włochy Kronplatz23 stycznia 2018 (gigant) - 3. miejsce
  17. Austria Sölden27 października 2018 (gigant) - 2. miejsce
  18. Andora Soldeu14 marca 2019 (supergigant) - 3. miejsce

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]