Federico Borromeo (1617–1673)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Federico Borromeo
kardynał prezbiter
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 29 maja 1617
Mediolan
Data i miejsce śmierci 18 lutego 1673
Rzym
Sekretarz stanu Stolicy Apostolskiej
Okres sprawowania 1670-1673
łaciński patriarcha Aleksandrii
Okres sprawowania 1654-1671
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Sakra biskupia 28 listopada 1654
Kreacja kardynalska 20 grudnia 1670
Kościół tytularny S. Augustini
S. Agnetis extra moenia
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 30 listopada 1654
Konsekrator Francesco Peretti di Montalto
Współkonsekratorzy Giovan Battista Foppa
Giovanni Battista Scanaroli 

Federico Borromeo (ur. 29 maja 1617 w Mediolanie, zm. 18 lutego 1673 w Rzymie[1]) – włoski kardynał.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był spokrewniony z Karolem i Fryderykiem Boromeuszem[1]. Studiował teologię, a w 1635 uzyskał doktorat utroque iure[1]. 29 marca 1644 otrzymał święcenia diakonatu[2]. Po przybyciu do Rzymu, został szambelanem Jego Świątobliwości i referendarzem Najwyższego Trybunału Sygnatury Apostolskiej[1]. W latach 40. był gubernatorem w Ascoli i Benewencie, a w 1652 został inkwizytorem na Malcie[1]. 19 października 1654 został łacińskim patriarchą Aleksandrii, a 28 listopada przyjął sakrę[2]. Odmówił przyjęcia biskupstwa Como[1]. W latach 1654-1665 był nuncjuszem apostolskim w Szwajcarii, a w okresie 1668-1670 w Hiszpanii[2]. W maju 1670 został mianowany sekretarzem stanu, natomiast 20 grudnia został kreowany kardynałem prezbiterem i otrzymał kościół tytularny S. Augustini[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f Borromeo, Federico (ang.). The Cardinals of the Holy Roman Church. [dostęp 2013-10-14].
  2. a b c d Federico Cardinal Borromeo (Jr.) (ang.). catholic-hierarchy.org. [dostęp 2013-10-14].