Federico Marcello Lante

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Federico Marcello Lante
Kardynał biskup
Kraj działania  Państwo Kościelne
Data i miejsce urodzenia 18 kwietnia 1695
Rzym
Data i miejsce śmierci 3 marca 1773
Rzym
subdziekan Kolegium Kardynalskiego
Okres sprawowania 1763 – 1773
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Nominacja biskupia 1 października 1732
arcybiskup tytularny Petra in Palaestina
Sakra biskupia 19 października 1732
Kreacja kardynalska 9 września 1743
Benedykt XIV
Kościół tytularny Biskup Porto-Santa Rufina
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 19 października 1732
Konsekrator Annibale Albani
Współkonsekratorzy Eustachio Palma
Bartolomeo Castelli

Federico Marcello Lante (ur. 18 kwietnia 1695 w Rzymie – zm. 3 marca 1773 w Rzymie) – włoski kardynał.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Rzymie w rodzinie książąt Bomarzo, spokrewnionej z rodem della Rovere. Studiował prawo na uniwersytecie La Sapienza, uzyskując tytuł doktora (1719). W 1728 przyjął święcenia kapłańskie, a cztery lata później konsekrowano go na arcybiskupa tytularnego Petry w Palestynie. Gubernator terytorium Balneario od 1737 roku. Na konsystorzu we wrześniu 1743 uzyskał nominację kardynalską z tytułem prezbitera San Pancrazio. Opat komendatoryjny Farfa od 1746. Prefekt Św. Kongregacji Dobrego Rządu od 1759. Biskup Palestriny (1759-63) i Porto e Santa Rufina (od 1763). Uczestniczył w konklawe 1769 i konsekrował wybranego wówczas papieża Klemensa XIV. Zmarł w Rzymie i został pochowany w Bazylice Dwunastu Apostołów.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]