Feimaņi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Feimaņi
Ilustracja
Kościół katolicki w Feimaņi
Państwo  Łotwa
Gmina Rzeżyca
Wysokość 165 m n.p.m.
Populacja (2009)
• liczba ludności

388
Kod pocztowy LV-4623 Krāce
Położenie na mapie Łotwy
Mapa lokalizacyjna Łotwy
Feimaņi
Feimaņi
Ziemia56°16′12″N 27°02′24″E/56,270000 27,040000
Portal Portal Litwa, Łotwa i Estonia

Feimaņi (pol. hist. Fejmany, także Piejmani; niem. hist. Fehmen) – wieś na Łotwie, w gminie (novads) Rzeżyca, siedziba pohostu fejmańskiego (Feimaņu pagasts). Położona jest nad Jeziorem Fejmańskim, z którego swój początek bierze rzeka Feimanka.

Znajduje tu się przystanek kolejowy Krāce, położony na linii dawnej Kolei Warszawsko-Petersburskiej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wzmiankowana po raz pierwszy w 1558 roku. Podczas robót ziemnych związanych z budową nieodległej Kolei Warszawsko-Petersburskiej znajdowano tu liczne, cenione przez archeologów przedmioty z brązu i kamienia.

W latach 1558–1715 wieś była własnością rodziny Korffów fejmańsko-puszańskich, później należała do Offenbergów, inflanckich Ryków, a po małżeństwie marszałka konfederacji księstwa inflanckiego, szambelana Felicjana Berga z dziedziczką rodziny Ryków trafiła w ręce rodu Bergów, który jednak wygasł bezpotomnie. Fejmany trafiły do Konstancji Rykówny, która zawarła związek małżeński z Józefem Szadurskim, synem Jana i kasztelanki inflanckiej Doroty z Niemirowiczów-Szczyttów[1]. Syn Konstancji, Ignacy Szadurski, marszałek guberni witebskiej, objął dobra Fejmany po śmierci matki w latach czterdziestych XIX wieku. W 1853 roku, po śmierci Ignacego, dobra trafiły w ręce jego siostry Kazimiry, ta zaś w 1856 roku przekazała je swoim krewnym Aleksandrowi i Józefowi Szadurskim. Aleksander szybko swoją część Fejman sprzedał w 1867 roku Sieńkowowi, zaś Józef Szadurski swoją część zachował i dysponował do końca XIX wieku.

W 1751 roku staraniem Bergów, ówczesnych właścicieli Fejman, wybudowano we wsi dwuwieżowy drewniany kościół katolicki (pod wezwaniem św. Jana Chrzciciela), który zachował się do dziś. Znajduje się w nim kopia obrazu Madonny Sykstyńskiej. Kościół ten, konsekrowany w 1760 roku, stał się ważnym ogniwem krzewienia oświaty w tej części Łotwy.

W 1881 roku parafia fejmańska (obejmująca wieś i okoliczne sioła) liczyła 3014 parafian.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ignacy Szadurski, Polski Słownik Biograficzny t. 46 str. 388

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]