Felicja gawędkowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Felicja gawędkowa
Ilustracja
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad astrowe
Rząd astrowce
Rodzina astrowate
Podrodzina Asteroideae
Rodzaj Felicia
Gatunek felicja gawędkowa
Nazwa systematyczna
Felicia amelloides (L.) Voss[2]
Vilm. Blumengärtn., ed. 3. 1: 472. 1894

Felicja gawędkowa (Felicia amelloides) – gatunek południowoafrykańskiej rośliny wieloletniej z rodziny astrowatych (Asteraceae). W Polsce jest uprawiana jako ozdobna roślina roczna[3].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Wiecznie zielony podkrzew. Pokrój rozesłany, roślina osiąga wysokość do 60 cm i szerokość 1,2 m. Liście jasnozielone. Kwiaty zebrane w koszyczki o średnicy około 3 cm. Ich zewnętrzne kwiaty języczkowe mają bardzo intensywną niebieską barwę, znajdujące się wewnątrz koszyczka kwiaty rurkowe są jasnożółte. Koszyczki wyrastają pojedynczo na długich pędach[4].

Odmiany[edytuj | edytuj kod]

Uprawia się kilka odmian felicji[3]:

  • 'Read's Blue' – niebieskie kwiaty z żółtym środkiem
  • 'Read's White' – podobna lecz o białych kwiatach
  • 'Santa Anita' – o bardzo dużych niebieskich kwiatach z jasnożółtym środkiem
  • 'Santa Anita Variegated' o liściach z kremowymi plamkami

Uprawa[edytuj | edytuj kod]

Wymagania

Roślina afrykańska, niedostosowana do naszego klimatu. Jest nieodporna na mróz. Strefy mrozoodporności 9-11[4]. Powinna rosnąć w pełnym słońcu. Najlepiej czuje się w dobrze przepuszczalnym kompoście. Nie toleruje nawet niewielkich przymrozków. Wysadzać do gruntu, gdy już minie możliwość przymrozków. W zimie trzymać w chłodnym, ale nie mroźnym miejscu. W okresie letnich upałów wymaga obfitego podlewania, zwłaszcza uprawiana w skrzynkach balkonowych. Posadzona w lekkiej, przepuszczalnej glebie nie przysparza żadnych problemów uprawowych. Jedynie nadmierne podlewanie w okresie chłodnej, wczesnej wiosny może zniszczyć roślinę[3].

Pielęgnacja

Młode sadzonki trzeba uszczykiwać, żeby się rozkrzewiały. Mimo że po przekwitnięciu zasychające działki okwiatu są przez pewien czas bardzo dekoracyjne, to warto usuwać przekwitłe łodyżki, co pobudzi roślinę do wytwarzania nowych pędów kwiatowych[3].

Rozmnażanie

Rozmnażać można z nasion, ale łatwiej z sadzonek pędowych. Jeśli chcemy przetrzymać roślinę do następnego roku, należy w okresie lata (lipiec) sporządzić sadzonki pędowe (najlepiej odrywając pędy z tzw. piętką), ukorzenić je, a na zimę umieścić w chłodnym, widnym pomieszczeniu (weranda, ganek itp.). Przetrwają i na parapecie okiennym, choć mogą nieco wybiegać[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-04-15].
  2. The Plant List. [dostęp 2013-01-30].
  3. a b c d e Felicja gawędkowa. [dostęp 2013-03-25].
  4. a b Geoff Burnie i inni: Botanica. Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 3-8331-1916-0.