Feliks Grodzicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Feliks Grodzicki (ur. ok. roku 1760, zm. 1838 w majątku Topola) – tymczasowy prezydent Krakowa od 11 kwietnia do 31 lipca 1816 r.[1], senator dożywotni Rzeczypospolitej Krakowskiej,.

Był synem Michała, kasztelana oświęcimskiego, i Zuzanny z Konarskich. Był posłem na Sejm grodzieński, miał stać po stronie konfederacji targowickiej, członek konfederacji grodzieńskiej 1793 roku[2]. W 1809 r. znalazł się w składzie krakowskiej Tymczasowej Rady Administracyjnej, potem na stanowisku radcy prefektury zyskał sobie względy Austriaków i został w 1815 r. dokooptowany jako członek asesor Komisji Organizacyjnej, gdzie z głosem doradczym brał udział przy opracowywaniu zasad prawno-ustrojowych Wolnego Miasta Krakowa. Tegoż roku został za sprawą prezesa Senatu Stanisława Wodzickiego mianowany dożywotnim senatorem (członkiem rządu) Rzeczypospolitej Krakowskiej, mimo iż był obywatelem Królestwa Kongresowego[3]. Był kilkakrotnie posłem do Sejmu krakowskiego i jego marszałkiem, działał też w Wielkiej Radzie Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Cieszył się poparciem prezesa Wodzickiego i uznaniem „dworów opiekuńczych”; w 1820 r., wyznaczony do zbadania zaburzeń wywołanych przez studentów Uniwersytetu, przedłożył (30 września) idący w stronę ograniczenia autonomii uczelni projekt nowelizacji tzw. „Statutu Akademickiego” (a. „Statutu organicznego”), następnie został członkiem komitetu wyznaczonego do wdrożenia tych zmian. W 1821 r. został komisarzem rządowym Uniwersytetu, a w 1831 r., po zniesieniu urzędu kuratora (którym z nadania Nowosilcowa od 1826 r. był generał Józef Bonawentura Załuski) brał udział w działaniach mających na celu kolejną reformę oświaty.

Przypisy

  1. Prezydent Miasta Krakowa. W: Antoni Henryk Stachowski (red. prowadzący): Encyklopedia Krakowa. Warszawa-Kraków: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000, s. 810. ISBN 83-01-13325-2.
  2. Volumina Legum, t. X, Poznań 1952, s. 54.
  3. Klemens Bąkowski: Kronika krakowska 1796-1848. T. II: Od r. 1816 do 1831. Kraków: Towarzystwo Miłośników Historii i Zabytków Krakowa, 1906, s. 9, seria: Biblioteka Krakowska. [dostęp 2012-09-07].

Bibliografia[edytuj]

  • Janina Bieniarzówna: Grodzicki Feliks. W: Kazimierz Lepszy (przew. Komitetu Redakcyjnego): Polski Słownik Biograficzny. T. VIII. Wrocław-Kraków-Warszawa: Instytut Historii Polskiej Akademii Nauk, 1959-1960, s. 614-615.