Feliks Józef Czarniecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Feliks Józef Czarniecki
Herb
Łodzia
Rodzina Czarnieccy herbu Łodzia
Data urodzenia ok. 1770
Data śmierci 1834
Odznaczenia
Order Orła Białego Order Świętego Stanisława (Rzeczpospolita Obojga Narodów)

Feliks Józef Czarniecki (Czarnecki) herbu Łodzia (ur. ok. 1770, zm. 1834) – członek Rady Stanu Królestwa Polskiego od 1833, senator-wojewoda Królestwa Polskiego od 1825, senator-kasztelan Księstwa Warszawskiego od 1811, podkomorzy nadworny w 1792.

W 1812 roku jako członek Towarzystwa Królewskiego Gospodarczo-Rolniczego przystąpił do Konfederacji Generalnej Królestwa Polskiego[1].

Brał udział w Sądzie Sejmowym 1828-1827, żądając surowego wymiaru kary. Po wybuchu powstania listopadowego oświadczył, że nie podpisze aktu detronizacji Mikołaja I, 20 lipca 1831 wykluczony z senatu. Był członkiem Oddzielnego Sądu Kryminalnego dla sądzenia przywódców powstania listopadowego[2].

W 1829 odznaczony Orderem Orła Białego, w 1791 został kawalerem Orderu Świętego Stanisława.

W 1820 roku był członkiem loży wolnomularskiej Bracia Polscy Zjednoczeni[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dziennik Konfederacyi Jeneralnej Królestwa Polskiego. 1812, nr 20, s. 185.
  2. Tomasz Demidowicz, Rada Stanu Królestwa Polskiego 1833-1841, w: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska. Sectio F, Historia Vol. 43/44 (1988/1989), s. 84.
  3. Stanisław Małachowski-Łempicki, Wykaz polskich lóż wolnomularskich oraz ich członków w latach 1738-1821, w: Archiwum Komisji Historycznej, t. XIV, Kraków 1930, s. 188.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]