Feliks Jan Dziak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Feliks Jan Dziak
Fied
sierżant podchorąży sierżant podchorąży
Data urodzenia 27 września 1920
Data i miejsce śmierci 20 września 1944
Warszawa
Przebieg służby
Siły zbrojne AK DYSK.png Armia Krajowa
Jednostki batalion „Zośka”
Stanowiska d-ca 1. drużyny I plutonu „Włodek” 1. kompanii „Maciek” batalionu „Zośka”
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
powstanie warszawskie
Odznaczenia
Krzyż Walecznych (od 1941, dwukrotnie)
Mogiła symboliczna na Wojskowych Powązkach. Nazwisko Dziaka znajduje się w 4. rzędzie

Feliks Jan Dziak ps. Fied (ur. 27 września 1920, zm. 20 września 1944 w Warszawie)[1]sierżant podchorąży, uczestnik powstania warszawskiego jako dowódca drużyny w I plutonie „Włodek”[2] 1 kompanii „Maciek” batalionu „Zośka” Zgrupowania „Radosław” Armii Krajowej.

Absolwent Liceum im. Tadeusza Czackiego w Warszawie. Przed wybuchem powstania mieszkał na ul Hipotecznej 3 w Warszawie[3].

Podczas okupacji niemieckiej działał w konspiracji. W powstaniu uczestniczył w walkach swojego oddziału na Woli, Starym Mieście i Czerniakowie. Poległ przy ul. Solec na Czerniakowie.

Jego siostrą była Maria Dziak również poległa w trakcie powstania.

Został dwukrotnie odznaczony Krzyżem Walecznych. Jego symboliczna mogiła znajduje się na Powązkach Wojskowych w Warszawie.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]