Feliks Kozłowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Feliks Kozłowski (ur. 22 czerwca 1803 w Lechlinie, zm. 13/14 lipca 1872 w Gnieźnie) – publicysta i filozof katolicki.

Studiował w Warszawie, Heidelbergu i Fryburgu, w l. 18441859 pełnił funkcje bibliotekarza Uniwersytetu Fryburskiego. W r. 1859 powrócił w rodzinne Poznańskie i został duchownym.

Zwalczał koncepcję Bronisława Trentowskiego. W rozprawach i artykułach skierowanych przeciwko Trentowskiemu zarzucał mu propagowanie poglądów niezgodnych z religią objawioną i zgubnych dla narodu polskiego, w szczególności głoszenie panteizmu, przypisywanie rozumowi ludzkiemu "bezpośredniej samodzielności" połączoną z pogarda dla tradycji.

Główne dzieło Kozłowskiego to: Początki filozofii chrześcijańskiej włącznie z krytyką filozofii Bronisława Ferd. Trentowskiego, zawiera m. in. obszerny wykład historii filozofii oraz przeprowadzoną ze stanowiska katolickiego krytykę idealistyczną filozofii niemieckiej. Zmarł dotknięty paraliżem.

Źródło[edytuj | edytuj kod]

  • Filozofia w Polsce Słownik Pisarzy, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk, 1971, str. 191-192.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Stosunek wiary do wiary objaśnionej."Rok"1843 t. 3.
  • Uwagi krytyczne nad Chowanną, czyli Systemem pedagogiki narodowej, ułożony przez Br. Ferd. Trentowskiego. "Gazeta kościelna" 1843 nry 48-52.
  • Gabryl F.: Polska filozofia religijna w wieku XIX. t. 2. 1914
  • Polski Słownik Biograficzny, t. XV
  • "Wielka Encyklopedia Powszechna Ilustrowana" Saturnina Sikorskiego (1892-1914), tom 39/40 str. 477