Ferdynand Medyceusz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ferdynand Medyceusz
Ilustracja
Dynastia Medyceusze
Data i miejsce urodzenia 9 sierpnia 1663
Palazzo Pitti, Florencja, Wielkie Księstwo Toskanii
Data i miejsce śmierci 31 października 1713
Palazzo Pitti, Florencja, Wielkie Księstwo Toskanii
Ojciec Kosma III Medyceusz
Matka Małgorzata Ludwika Orleańska
Żona

Jolanta Beatrycze Bawarska

Ferdynand Medyceusz (ur. 9 sierpnia 1663, zm. 31 października 1713) – najstarszy syn wielkiego księcia Toskanii Kosmy III Medyceusza i jego żony Małgorzaty Ludwiki Orleańskiej. Ferdynand był dziedzicem Wielkiego Księstwa Toskanii w latach 1670–1713. Obecnie znany głównie ze swojego artystycznego patronatu, który był kontynuacją medycejskiej tradycji wspierania ludzi sztuki.

Życiorys[edytuj]

Ferdynand urodził się we florenckiej siedzibie rodu Medyceuszy Palazzo Pitti jako syn następcy wielkoksiążęcego tronu Kosmy i jego żony Małgorzaty Ludwiki Orleańskiej, wnuczki regentki Francji Marii Medycejckiej. Kiedy rodzice Ferdynanda ostatecznie się rozstali w 1675 roku, jego matka (która gardziła jego ojcem odrobinę mniej niż Florentczycy) wróciła do Paryża, gdzie wstąpiła do klasztoru żeńskiego w Montmartre[1]. Ferdynand był niepodporządkowującym się bigoteryjnemu ojcu młodzieńcem, którym, jak zresztą cała elita wielkiego księstwa, gardził[2]. Opiekę nad chłopcem i jego wychowanie wzięła na siebie jego babka Wiktoria della Rovere.

Ferdynand wiele cech odziedziczył po swojej awanturniczej matce – był przystojny, dobrze jeździł konno i miał niewątpliwy talent muzyczny – wielokrotnie śpiewał przygrywając sobie na klawesynie, niekiedy z powodzeniem komponując muzykę dworską[3]. Jego nauczycielami byli Gianmaria Paliardi z Genui i Piero Salvetti, którzy sami byli kompozytorami.

Poza muzyką Ferdynand wkrótce zaczął wikłać się w dworskie spiski i intrygi, na co niechętnie patrzył jego władczy ojciec. Medyceusz był homoseksualistą i wiadomo, że szczególnie upodobał sobie kastratów – najsłynniejszy związek połączył go z weneckim śpiewakiem operowym Cecchino, który wywierał na niego ogromny wpływ i słynnym z urody muzykiem Petrillo[4]. Wuj Ferdynanda Franciszek Maria Medyceusz, starszy od niego o zaledwie trzy lata wywierał znaczny wpływ na jego życie.

W 1689 roku książę poślubił Jolantę Beatryczę Bawarską, bezbarwną córkę bawarskiego elektora Ferdynanda Marii i jego żony Henrietty Adelajdy Sabaudzkiej. Mimo że księżna również lubiła muzykę i kochała męża, jej uczucia nigdy nie zostały odwzajemnione a ich małżeństwo było nieszczęśliwe i pozostało nieskonsumowane[5].

W 1696 roku Ferdynand wyjechał do Wenecji, gdzie zakochał się w znanej śpiewaczce zwanej La Bambagia[6]. Właśnie podczas obchodów weneckiego karnawału książę zaraził się syfilisem od jednego ze swoich kochanków[7].

Od 1710 roku zdrowie Medyceusza zaczęło się pogarszać i wkrótce jego twarz pokryły wrzody będące jednym z objawów syfilisu.

Ferdynand zmarł w 1713 roku nie pozostawiając po sobie żadnego potomstwa. Kosma III panował do 1723 roku i jego następcą został młodszy brat Ferdynanda, Jan Gaston, który również był bezdzietny. Wskutek wymarcia męskiej linii rodu Medyceuszy, Wielkie księstwo Toskanii po śmierci Jana Gastona, decyzją europejskich potęg przeszło w ręce Franciszka Stefana Lotaryńskiego, męża cesarzowej Marii Tersy, co położyło kres niezależności Wielkiego Księstwa Toskanii.

Przypisy

  1. Paul Strathern: Medyceusze. Mecenasi sztuki – tyrani – kochankowie str. 372-373.
  2. Acton, H. (1958) The Last Medici, s. 160.
  3. Acton, H. (1958) The Last Medici, s. 164.
  4. Paul Strathern: Medyceusze. Mecenasi sztuki – tyrani – kochankowie str. 380.
  5. Paul Strathern: Medyceusze. Mecenasi sztuki – tyrani – kochankowie str. 380.
  6. Acton, H. (1958) The Last Medici, s. 210.
  7. Paul Strathern: Medyceusze. Mecenasi sztuki – tyrani – kochankowie str. 380.

Bibliografia[edytuj]