Przejdź do zawartości

Ferdynand VII

Przejrzana
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Ferdynand VII
Ilustracja
Portret Ferdynanda VII, autorstwa Vicente Lópeza Portaña, 1814
ilustracja herbu
Faksymile
król Hiszpanii
Okres

1808

Poprzednik

Karol IV Hiszpański

Następca

Józef I

Okres

od 1813
do 1833

Poprzednik

Józef I

Następca

Izabela II Hiszpańska

Dane biograficzne
Dynastia

Burbonowie

Data i miejsce urodzenia

14 października 1784
Escorial

Data i miejsce śmierci

29 września 1833
Madryt

Miejsce spoczynku

Escorial

Ojciec

Karol IV Burbon

Matka

Maria Ludwika Burbon-Parmeńska

Żona

Maria Antonietta Burbon-Sycylijska
od 1802
do 1806

Żona

Maria Izabela Portugalska
od 1816
do 1818

Dzieci

Maria Luiza Izabela
Maria Luiza Izabela

Żona

Maria Józefa Wettyn
od 1819
do 1829

Żona

Maria Krystyna de Borbón
od 1829
do 1833

Dzieci

Izabela
Ludwika Ferdynanda

Odznaczenia
Order Złotego Runa (Hiszpania) Łańcuch Orderu Karola III (Hiszpania) Łańcuch Orderu Izabeli Katolickiej (Hiszpania) Order św. Ferdynanda - Krzyż Wielki (Hiszpania) Krzyż Wielki Orderu Świętego Hermenegilda (Hiszpania) Order Kalatrawy (Hiszpania) Order Alcántara (Hiszpania) Order św. Jakuba od Miecza (Hiszpania) Order Montesy (Hiszpania) Order Podwiązki (Wielka Brytania) Order Ducha Świętego (Francja) Order Świętego Januarego (Sycylia) Wstęga Trzech Orderów (Portugalia) Krzyż Wielki Orderu Chrystusa Krzyż Wielki Orderu Avis (Portugalia) Krzyż Wielki Orderu św. Jakuba od Miecza (Portugalia)

Ferdynand VII (hiszp. Fernando VII; ur. 14 października 1784 w Escorialu, zm. 29 września 1833 w Madrycie) – król Hiszpanii w roku 1808 oraz w latach 1813–1833 z dynastii Burbonów.

Syn króla Hiszpanii – Karola IV i Marii Luizy Parmeńskiej, córki Filipa I, księcia Parmy oraz Ludwiki Elżbiety Francuskiej.

Młodość

[edytuj | edytuj kod]

Jako następca tronu Ferdynand nie miał żadnego wpływu na politykę swojego ojca, nie miał również żadnych własnych uprawnień – całą władzę miał minister-faworyt Manuel de Godoy, uważany za kochanka matki Ferdynanda[1]. Godoy był jednak bardzo niepopularny wśród Hiszpanów, co zaowocowało buntem w 1805. W październiku 1807 Ferdynand został aresztowany za udział w spisku liberałów, którzy byli przychylni cesarzowi francuskiemu – Napoleonowi Bonaparte. Kiedy spisek został wykryty, Ferdynand zdradził towarzyszy i błagał swoich rodziców o wybaczenie.

Kiedy jego ojciec abdykował na skutek buntu w Aranjuez, w marcu 1808 Ferdynand został królem Hiszpanii i znowu zwrócił się w kierunku Francji mając nadzieję, że cesarz będzie go wspierał. Zamiast tego cesarz zmusił go do abdykacji i uwięził we Francji na prawie 7 lat. Ferdynand mieszkał w zamku w miasteczku Valençay.

Król Hiszpanii

[edytuj | edytuj kod]

Ferdynand odzyskał tron Hiszpanii w 1813, ale już w 1820 jego rządy spowodowały rewoltę, rozpoczęło się trzylecie liberalne. Rewolucjoniści popierali postanowienia konstytucji z 1812, a król został uwięziony. Znowu, tak jak niegdyś swoich rodziców, teraz błagał o przebaczenie swoich poddanych. Na początku 1823 Francja zaatakowała Hiszpanię, a w maju partia rewolucyjna przeniosła Ferdynanda do Kadyksu. Król cały czas obiecywał, że spełni wszystkie postulaty rewolucjonistów. Został jednak uwolniony dopiero po bitwie o Trocadero(inne języki) (31 sierpnia 1823) i upadku Kadyksu.

Cztery małżeństwa Ferdynanda przyniosły mu jedynie trzy córki (tylko dwie przeżyły dzieciństwo). W 1830 roku król wprowadził sankcję pragmatyczną, aby córka Izabela po jego śmierci mogła odziedziczyć tron[2]. To spowodowało później wybuch wojny domowej w Hiszpanii (patrz: karlizm).

Genealogia

[edytuj | edytuj kod]

W kulturze popularnej

[edytuj | edytuj kod]

Jeden z bohaterów powieści Volavérunt urugwajskiego pisarza Antonia Larrety i powstałego na jej podstawie filmu.

 Z tym tematem związana jest kategoria: Ferdynand VII na obrazach.

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ Angel Smith: Historical dictionary of Spain. Lanham 2018, s. 291.
  2. ↑ Dominika Gołaszewska-Rusinowska: Cenzura w okresie restauracji burbońskiej. In: Historia a media. T. 3. Toruń 2017, s. 8.