Ferenc Kölcsey

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ferenc Kölcsey
Kölcsey Ferenc
Ilustracja
Ferenc Kölcsey na obrazie Antona Einslego
Data i miejsce urodzenia 8 sierpnia 1790
Sződemeter
Data i miejsce śmierci 24 sierpnia 1838
Szatmárcseke
Narodowość węgierska
Język węgierski
Dziedzina sztuki poemat, hymn, retoryka
Epoka klasycyzm
Ważne dzieła

hymn Węgier

Faksymile
Podpis Ferenca Kölcseya

Ferenc Kölcsey (ur. 8 sierpnia 1790 w Sződemeter, zm. 24 sierpnia 1838 w Szatmárcseke) – węgierski poeta, polityk i reformator języka, członek rzeczywisty Węgierskiej Akademii Nauk, autor hymnu Węgier[1].

Wyszedł ze szkoły klasycyzmu, wzorowanej na literaturze starogreckiej; był uczniem Ferenca Kazinczyego. W swojej twórczości przeszedł ewolucję – początkowo był poetą klasyczno-sentymentalnym, następnie przeszedł do romantyzmu. Doskonale znał dorobek życia umysłowego ówczesnej Europy.

Momentem przełomowym w jego karierze był rok 1817, kiedy Kölcsey stwierdził, że nadeszła pora, by swój talent przeznaczyć nie na tłumaczenie innych utworów, ale na tworzenie własnych dzieł. W 1823 r. napisał Hymn, do którego w rok później Ferenc Erkel skomponował muzykę – utwór stał się hymnem narodowym.

Inne przykładowe utwory

  • oda Do wolności (1825)
  • Pieśń Zrínyego (1830) – dialog przeszłości z teraźniejszością
  • Do pamiętnika – epigramat o wymowie patriotycznej

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kölcsey Ferenc (węg.). [dostęp 2018-10-24].