Ferenc Nagy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Ferenc Nagy (polityk))
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nie mylić z: Ferencem Nagym, węgierskim trenerem piłkarskim.
Ferenc Nagy
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 8 października 1903
Bisse, Austro-Węgry
Data i miejsce śmierci 12 czerwca 1979
Fairfax, Wirginia, Stany Zjednoczone
40. Premier Węgier
1. Premier Republiki Węgierskiej
Okres od 4 lutego 1946
do 31 maja 1947
Przynależność polityczna Niezależna Partia Drobnych Rolników
Poprzednik Zoltán Tildy
Następca Lajos Dinnyés
Przewodniczący Parlamentu Węgier
Poprzednik Béla Zsedényi
Następca Béla Varga
Członek Wysokiej Rady Narodowej
Okres od 7 grudnia 1945
do 1 lutego 1946
Poprzednik Béla Miklós, Béla Zsedényi, Mátyás Rákosi
Następca Zoltán Tildy (jako Prezydent Republiki)

Ferenc Nagy (wym. /ˈfɛrɛnt͡s ˈnɒɟ/; ur. 8 października 1903 w Bisse, zm. 12 czerwca 1979 w Fairfax) – węgierski polityk Niezależnej Partii Drobnych Rolników. W 1946 objął stanowisko premiera Węgier, po tym jak jego poprzednik Zoltán Tildy został po proklamowaniu ustroju republikańskiego pierwszym prezydentem kraju[1].

Funkcję premiera Węgier pełnił od 4 lutego 1946 do 31 maja 1947 roku[2]. Podczas wizyty premiera w Szwajcarii w maju 1947 roku Sowieci przedstawili 28 maja fałszywe dokumenty, mające dowodzić udziału Nagya w spisku antypaństwowym. Jednocześnie węgierscy komuniści, kierujący ministerstwem spraw wewnętrznych, aresztowali jego syna jako zakładnika i zażądali dymisji premiera. Nagy zgodził się zrezygnować 30 maja, natomiast formalny akt rezygnacji wydał po przyjeździe syna do Szwajcarii 2 czerwca 1947. Miejsce Nagya na stanowisku premiera zajął, wysunięty przez Mátyása Rákosiego, Lajos Dinnyés, który formalnie był politykiem Partii Drobnych Rolników, a w rzeczywistości marionetką komunistów. Umożliwiło to węgierskim komunistom przekreślenie rezultatu demokratycznych wyborów parlamentarnych i realne przejęcie pełni władzy. Nagy uzyskał azyl polityczny w Stanach Zjednoczonych. W Herndon, w Wirginii prowadził farmę mleczarską[3][1].

W 1959 roku został prezesem Permindeksu, holdingu handlowo-wystawienniczego z siedzibą w Bazylei, w Szwajcarii[4].

Swoje życie i karierę polityczną Nagy opisał w książce The Struggle behind the Iron Curtain, która opublikowana została w 1948 roku przez wydawnictwo MacMillan[5].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jego żoną była Julia. Miał synów, Ferenca juniora (ur. 1926) i Laszlo (ur. 1943) i córkę Julię (ur. 1927), która była jego osobistą sekretarką[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Nagy Ferenc, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2020-06-30].
  2. Friedemann Sallis, Robin Elliott, Kenneth DeLong: Centre and Periphery, Roots and Exile: Interpreting the Music of István Anhalt, György Kurtág, and Sándor Veress. Wilfrid Laurier Univ. Press, 2012, s. 180. ISBN 9781554582969.
  3. a b Hungarian Premier is now U.S. Farmer. „Life”. 24 (8), s. 146, 1948-02-23. Time Inc.. ISSN 0024-3019 (ang.). 
  4. A.A.P.-Reuters. A Market Place for All the World. „The Age”, s. 2, 1959-03-12. Oswald Syme. ISSN 0312-6307 (ang.). 
  5. H. F. Arthur Schoenfeld: Struggle Behind the Iron Curtain. By Ferenc Nagy, Former Premier of Hungary. Translated by Stephen K. Swift. (New York: Macmillan Company. 1948. Pp. 461. $6.00.) | The American Historical Review | Oxford Academic (ang.). W: The American Historical Review (Volume 54, Issue 3, April 1949, Pages 605–607) [on-line]. oup.com, 1949-04-01. [dostęp 2020-06-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-06-30)].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]