Fiat X1/9

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Fiat X1/9
Fiat X1/9 z 1978 roku
Fiat X1/9 z 1978 roku
Inne nazwy Bertone X1/9
Producent FIAT
Bertone
Projektant Marcello Gandini
Zaprezentowany 26 listopada 1972
Okres produkcji 1972 - 1989[1]
Miejsce produkcji Włochy
Poprzednik Fiat 850 Spider
Następca Fiat Barchetta
Dane techniczne
Segment samochód sportowy[1]
Typy nadwozia 2-drzwiowa targa[2]
Skrzynia biegów 4 i 5-biegowa manualna
Rodzaj napędu tylny
Długość 3830 mm
Szerokość 1570 mm
Wysokość 1170 mm
Rozstaw osi 2202 mm
Masa własna 880 - 962 kg
Poj. zbiornika paliwa 48 l
Liczba miejsc 2
Pojemność bagażnika przedni: 125 l
tylny: 155 l
Ładowność 200 kg[3]
Dane dodatkowe
Pokrewne Fiat 128
Fiat Ritmo
Lancia Stratos
Konkurencja Matra Bagheera
Porsche 914

Fiat X1/9 - sportowy samochód osobowy z nadwoziem typu targa produkowany przez włoski koncern motoryzacyjny FIAT w latach 1972 - 1989[1].

Fiat X1/9 - tył
Fiat X1/9 - wnętrze

Historia i opis modelu[edytuj]

Samochód został po raz pierwszy oficjalnie zaprezentowany 26 listopada 1972 roku. Zastąpił model 850 Spider[2]. Jest to pierwszy samochód koncernu Fiat z silnikiem umieszczonym centralnie[2]. Wyróżnia się nadwoziem typu targa o oryginalnym wyglądzie, w kształcie klina[2]. Projekt pojazdu opracowany został przez Bertone. Do budowy nadwozia użyto tworzywa sztucznego, z którego wykonano m.in. zdejmowany i chowany w przednim bagażniku dach. Sportowego charakteru nadają także chowane przednie relfektory[2]. Zbiornik paliwa umieszczony został pomiędzy silnikiem a fotelami.

Auto napędzane było początkowo silnikiem o pojemności 1.3 l z Fiata 128 Coupé o mocy 75 KM. W 1978 roku auto wyposażone zostało w mocniejszy silnik o pojemności 1.5 l o mocy 85 KM zintegrowany z 5-biegową manualną skrzynią biegów.

W latach 1973 - 1975 planowano zbudować wersję rajdową pojazdu. Projekt porzucono na rzecz modelu 131 Abarth[4].

Na początku lat 80. Fiat zrezygnował z modelu. Produkcja kontynuowana była przez Bertone, gdzie w swoich zakładach w Turynie produkowano nadwozie i podwozie pojazdu, którą następnie transportowano do zakładów Fiata w Lingotto, gdzie montowano silnik oraz pozostałe podzespoły. W 1982 roku całą produkcję pojazdu przeniesiono do Turynu. Przy okazji zmieniono logo modelu na logo Bertone. Auto wyróżniało się dwukolorową karoserią oraz skórzanymi fotelami. Ostatnia seria modelu Bertone X1/9 produkowana w 1989 roku nosiła nazwę Gran Finale[5].

W plebiscycie na Europejski Samochód Roku 1974 samochód zajął 2. pozycję (za Mercedesem 450S)[6].

Silniki[edytuj]

Wersja Silnik: Układ zasilania: Moc maksymalna: Maks. moment obrotowy 0-100 km/h: V-max: Śr. zuż. paliwa/100 km:
Silniki benzynowe:
1300[7] R4 1,3 l (1290 cm³) gaźnik Weber 32 DMTR22 75 KM (55 kW) przy 6600 obr/min 97 N•m przy 3400 obr/min 13 s 170 km/h 7,7 l
1500[8] R4 1,5 l (1499 cm³) gaźnik Weber 34 DATR7/250 85 KM (62,5 kW) przy 6000 obr/min 118 N•m przy 3200 obr/min 11,7 s 180 km/h 8,1 l


Przypisy

  1. a b c Fiat X1/9 versions & types (ang.). automobile-catalog.com. [dostęp 2013-02-19].
  2. a b c d e Sławomir Draguła: Fiat X1/9 - wyścigówka tylko z wyglądu. nto.pl, 2010-04-19. [dostęp 2016-07-17].
  3. Krzysztof Kłoszewski: Mała zabawka dla dużych chłopców - Fiat X1/9. klasyczny.com, 2014-05-31. [dostęp 2016-07-17].
  4. Marcin Łobodziński: Historia Fiata X1/9, który miał być rajdową legendą. blog.pgd.pl, 2016-05-03. [dostęp 2016-07-17].
  5. Andrzej Jakubaszek: Fiat X1/9 - Dziecinne Ferrari. klasyki.auto-swiat.pl, 2007-04-16. [dostęp 2016-07-17].
  6. Previous winners - Car of the Year 1974 (ang.). caroftheyear.org. [dostęp 2013-08-27].
  7. 1972 Fiat X 1/9 specifications & performance data (ang.). automobile-catalog.com. [dostęp 21-02-2013].
  8. 1978 Fiat X 1/9 specifications & performance data (ang.). automobile-catalog.com. [dostęp 21-02-2013].

Bibliografia[edytuj]

  • Zdzisław Podbielski, Pojazdy włoskie. Wyd. WKiŁ, Warszawa 1986, s. 110-113. ISBN 83-206-0540-7

Linki zewnętrzne[edytuj]