Fieseler Fi 156 Storch

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Fieseler Fi 156 Storch
Fieseler Fi 156 Storch
Dane podstawowe
Państwo  III Rzesza
Producent Fieseler
Typ samolot rozpoznawczo-łącznikowy
Konstrukcja mieszana
Załoga 3
Historia
Data oblotu 1936
Lata produkcji 1937-1948
Wycofanie ze służby lata 60. XX wieku
Dane techniczne
Napęd 1 x 8-cylindrowy silnik tłokowy w układzie odwróconego V: Argus As 10C
Moc startowa – 240 KM
trwała – 200-220 KM
Wymiary
Rozpiętość 14,25 m
Długość 9,9 m
Wysokość 3,05 m
Powierzchnia nośna 26 m²
Masa
Własna 940 kg
Startowa 1320 kg
Osiągi
Prędkość maks. 175 km/h
Prędkość minimalna 70 km/h
Prędkość wznoszenia na wysokość 1000 m – 5,4 min
na wysokość 2000 m – 13 min
Pułap praktyczny 5200
Zasięg 1015 km
Długotrwałość lotu 5 godz. 20 min
Rozbieg 25 m
Dane operacyjne
Uzbrojenie
wersje uzbrojone – km MG 15 kal. 7,92 x 57 mm umieszczony z tyłu kabiny, granaty ręczne.
Liczba miejsc
3
Użytkownicy
III Rzesza, Francja, Polska, ZSRR, Algieria, Wietnam, Laos, Finlandia, Bułgaria, Wielka Brytania, Stany Zjednoczone
Rzuty
Rzuty samolotu

Fieseler Fi 156 "Storch" („Bocian”) – zaprojektowany w 1935 w zakładach Fieseler samolot rozpoznawczo-łącznikowy typu STOL. Fi 156 do startu potrzebował dogodnego terenu o długości 60 m, a do lądowania 20 m, w związku z czym mógł swobodnie lądować na szosach, łąkach czy polanach. Ze względu na jego wszechstronność używany przez Rzeszę na wszystkich frontach II wojny światowej. Szczególnie chętnie korzystali z niego dowódcy frontowi i ich sztaby. Do najsłynniejszych zadań wykonanych przy użyciu tego samolotu należy przeprowadzona 12 września 1943 przez Ottona Skorzenego akcja uwolnienia Benito Mussoliniego[1], przewiezienie do Berlina gen. Roberta von Greima przez pilotkę Hannę Reitsch.

Fi 156 były eksportowane m.in. do Finlandii i Szwajcarii. Po podpisaniu paktu Ribbentrop-Mołotow jeden egzemplarz przekazano Stalinowi. Antonow próbował podjąć produkcję kopii Storcha jako OKA-38 "Aist" z silnikiem MV-6 (zbudowanym na podstawie Renault 6Q), zanim jednak dostarczono jednostki na front, zakłady zajęli Niemcy. We Francji produkowano Fi-156 w zakładach Morane-Saulnier pod nazwą Criquet jeszcze po wojnie.

Fieselerów Fi 156 używało polskie lotnictwo wojskowe i cywilne. Egzemplarz wykorzystywany jako samolot sanitarny miał oznaczenia SP-BAS i znajdował się w Poznaniu. Polskie lotnictwo używało 12 sztuk tego samolotu – w tym na pięciu Fi 156 widniały szachownice.

Replika w skali 3/4, Slepcev Storch, produkowana jest do dzisiaj w Serbii przez zakłady Storch Aviation jako samolot ultralekki (tzw. ultralight)[potrzebny przypis].

Przypisy

  1. Annussek Greg: Jak Hitler uratował Mussoliniego. Warszawa: AMBER, 2007, s. 151-153. ISBN 978-83-241-2843-3.

Bibliografia[edytuj]

  • Greg Annussek Jak Hitler uratował Mussoliniego. Warszawa, 2007. Wydawnictwo Amber. ​ISBN 978-83-241-2843-3
  • Chris Chant Samoloty II wojny światowej. 300 najsłynniejszych samolotów II wojny światowej. Warszawa, 2010. Wydawnictwo Bellona. ISBN 978-83-11-11489-0

Linki zewnętrzne[edytuj]

Replika ultralight, Fieseler Fi-156 Storch