Filar (film)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Filar
La Jetée
Gatunek film fantastyczny, melodramat
Data premiery Francja 1962
Kraj produkcji Francja
Język francuski, niemiecki
Czas trwania 28 minut
Reżyseria Chris Marker
Scenariusz Chris Marker
Główne role Hélène Chatelain
Davos Hanich
Jacques Ledoux
Muzyka Trevor Duncan
Zdjęcia Chris Marker
Montaż Jean Ravel
Produkcja Anatole Dauman

Filar (fr. La Jetée) – 28-minutowy czarno-biały film fantastyczny z 1962 roku autorstwa Chrisa Markera. Obraz powstały niemal w całości ze statycznych zdjęć opowiada historię postapokaliptycznego eksperymentu z podróżą w czasie.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Niedobitki mieszkańców zniszczonego w trakcie trzeciej wojny światowej Paryża ukrywają się w podziemiach pod Palais de Chaillot – pracują nad podróżami w czasie z nadzieją wysłania do różnych okresów historii – przeszłości i przyszłości – "wezwania do pomocy w ocaleniu teraźniejszości". Trudność w tych działaniach sprawia wybranie osób, których psychika zdołałaby oprzeć się stresowi związanemu z tego rodzaju przedsięwzięciem, jednak znajduje się więzień, którego niewyraźne, lecz natarczywe wspomnienie kobiety (Hélène Chatelain) biorącej udział w brutalnym incydencie na terenie terminalu lotniska Orly, staje się kluczem do jego podróży do przeszłości.

Jest on wielokrotnie wysyłany do czasów poprzedzających wojnę i do swojego dzieciństwa. Wiele razy spotyka kobietę ze swoich wspomnień i z nią rozmawia. Po udanych wyprawach do przeszłości zostaje wysłany w odległą przyszłość, w której spotyka zaawansowanych technologicznie ludzi oferujących mu pewien artefakt mogący pomóc w odtworzeniu zniszczonego społeczeństwa. Po powrocie, gdy jego misja okazuje się sukcesem, odkrywa, że ma zostać stracony. Kontaktują się z nim ludzie z przyszłości i proponują mu ucieczkę do ich czasów, jednak on prosi o wysłanie go do okresu przed wojną, ma bowiem nadzieję odnaleźć kobietę ze swoich wspomnień. Udaje mu się, jednak okazuje się, że jest śledzony przez agenta swoich byłych mocodawców, a incydent z lotniska zapamiętany z dzieciństwa to jego własna śmierć widziana jego oczami dziecka.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

  • Jean Négroni jako narrator
  • Hélène Chatelain jako kobieta
  • Davos Hanich jako mężczyzna
  • Jacques Ledoux jako eksperymentator
  • Ligia Branice jako kobieta z przyszłości
  • Janine Kleina jako kobieta z przyszłości
  • William Klein jako mężczyzna z przyszłości

Dzieła zależne[edytuj | edytuj kod]

Film Terry'ego Gilliama "12 małp" z 1995 roku jest inspirowany oraz powiela kilka pomysłów z "Filaru". W 1996 roku Zone Books wydało książkową adaptację filmu zawierającą zdjęcia w nim użyte oraz skrypt zarówno po francusku jak i angielsku. Nakład został już wyczerpany[1], lecz kolejna edycja została wydana przez Zone Books w 2008 roku. W 2003 roku powstała miniatura filmowa pod tytułem "La puppé" będąca zarówno hołdem jak i parodią "Filaru"[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]