Filar przyporowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Filar przyporowy – element systemu przyporowego. Filar na zewnątrz budynku kościoła, dostawiony do ściany nawy bocznej lub apsydy. Przejmuje rozpór od sklepienia za pośrednictwem łęków przyporowych. Podpiera nawę główną[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Szolginia ↓, s. 96.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Witold Szolginia: Architektura i budownictwo. Warszawa: Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, 1982. ISBN 83-204-0291-3.