Filip Obuchowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Filip Kazimierz Obuchowicz
Data urodzenia (nieznana)
Data śmierci 6 września 1656
Marszałek Sejmu
Okres od 6 października 1648
do 19 listopada 1648
Poprzednik Bogusław Leszczyński
Następca Franciszek Dubrawski

Filip Kazimierz Obuchowicz herbu własnego (zm. 6 września 1656 roku) – pisarz Wielkiego Księstwa Litewskiego, wojewoda smoleński od 1653 roku, wojewoda witebski w 1653 roku[1], wojski mozyrski w 1625 roku[2], pamiętnikarz.

Jego rodzina miała majętności w Województwie Nowogródzkim, a ojciec był sędzią ziemskim mozyrskim. Studiował na Akademii Zamojskiej, następnie służył jako rotmistrz. W 1632 roku został na sejmiku mozyrskim wybrany deputatem Trybunału Wielkiego Księstwa Litewskiego. W 1648 roku został wybrany przez szlachtę mozyrską na elektora na Sejm elekcyjny, na którym został marszałkiem, a następnie po głosowaniu ogłosił wybór na króla Jana Kazimierza Wazy[3]. W 1653 został wysłany jako poseł do Moskwy w celu zawarcia sojuszu obronnego przeciwko Chanatowi Krymskiemu.

W 1653 roku został wojewodą smoleńskim, pomimo sprzeciwów hetmana Radziwiłła[4]. Wojna polsko-rosyjska 1654-1667 rozpoczęła się dla niego nieszczęśliwie - Rosjanie szybko podeszli pod Smoleńsk i zdobyli go po krótkim oblężeniu. Stało się to przyczyną kierowania w stronę wojewody oskarżeń o zdradę i w końcu - postawienia w stan oskarżenia przed sąd sejmowy[5]. Na skutek wstawiennictwa hetmana Pawła Jana Sapiehy i króla rozprawę jednak odłożono, a Obuchowiczowi dano szansę wykazania się w boju. Był uczestnikiem konfederacji tyszowieckiej w 1655 roku[6]. Brał udział w oblężeniu Warszawy. Na czele jednego z pułków dywizji sapieżyńskiej podszedł pod Brześć, ale rozchorował się i wkrótce zmarł. Został zrehabilitowany już w 1658 roku[7].

Poseł nowogródzki na sejm 1639, 1640, 1645, 1646 oraz na sejm konwokacyjny 1648 roku[8].

Pochowany został w kościele jezuitów w Nowogródku.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. nie objął
  2. Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego. Spisy, tom IV: Ziemia smoleńska i województwo smoleńskie. XIV-XVIII wiek, pod redakcją Andrzeja Rachuby, Warszawa 2003, s. 381.
  3. Volumina Legum, t. 4, s. 116.
  4. Oburzony tą nominacją hetman nie tylko, źe sam nic dla obrony twierdzy (Smoleńska) nie robił, ale i wojewodzie nie pozwalał. Na rozkaz króla wysłał dwa regimenty niemieckie pod dowództwem Korfa, któremu z władzy hetmańskiej obronę twierdzy zlecił i wszystkich do obrony należących upominał, aby nikomu innemu tylko Korfowi byli po­słuszni. Stronnicy hetmana bronili wojewodzie wjazdu. Podwojewodzi Korfowi klucze od bram i chorągwie zamkowe wręczył, a dworzanin skarbowy ani zamku ani cekhauzu Obuchowiczowi oddać nie chciał. Ludwik Kubala Szkice Historyczne. T. 3. Wojna moskiewska R. 1654-1655 s. 226n.
  5. Sprawa Smoleńska z 1655, Volumina Legum, t. 4, s. 221.
  6. Adam Kersten, Z badań nad konfederacją tyszowiecką, w: Rocznik Lubelski, t. I, 1958, s. 116.
  7. Deklaracja sprawy Smoleńskiej z 1658, Volumina Legum, t. 4, s. 242n.
  8. Henryk Wisner, Przedsejmowy sejmik nowogrodzki w latach 1607-1648, w: Przegląd Historyczny, Tom 69, Numer 4 (1978), s. 692-693.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]