Filip Orleański (hrabia Paryża)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/72/Philippe_d%27Orleans_Comte_de_Paris_1862.jpg/200px-Philippe_d%27Orleans_Comte_de_Paris_1862.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ab/Phillipe%2C_Comte_de_Paris.jpg/200px-Phillipe%2C_Comte_de_Paris.jpg)
Filip Orleański (fr. Louis-Philippe-Albert d’Orléans (ur. 24 sierpnia 1838, zm. 8 września 1894) – członek francuskiej rodziny królewskiej, starszy syn Ferdynanda Filipa Orleańskiego i Heleny von Mecklemburg-Schwerin, wnuk Ludwika Filipa I, króla Francuzów.
Po śmierci swojego ojca w 1842, otrzymał tytuł Prince Royal i został następcą tronu. Orleański pretendent do tronu Francji jako Filip VII (do 1883 jako Ludwik Filip II).
Po abdykacji jego dziadka w 1848, starano się go osadzić na tronie francuskim, a regencję złożyć w ręce jego matki, ale plany te spełzły na niczym. Filip razem z resztą swojej rodziny zamieszkał w Wielkiej Brytanii, a we Francji proklamowano II republikę.
Życie po abdykacji dziadka
[edytuj | edytuj kod]Filip został historykiem, dziennikarzem, a nawet dobrowolnie służył razem ze swoim młodszym bratem – Robertem, księciem Chartres, jako oficer w amerykańskiej wojnie secesyjnej. Był kapitanem i przez prawie rok służył pod generałem George’em McClellanem, w Armii Potomacu. Opuścił armię po klęsce Peninsular Campaign. Później opisał tę wojnę.
W 1864 poślubił swoją siostrę stryjeczną – Marię Izabelę Orleańską (1848–1919), infantkę hiszpańską. Była ona córką infantki Ludwiki Ferdynandy Hiszpańskiej i Antoniego Orleańskiego, księcia Montpensier (1824–1890) – najmłodszego syna Ludwika Filipa I i Marii Amelii Burbon. Para ta miała 8 dzieci:
- Marie Amélie Louise Hélène d’Orléans (1865–1951)
- ∞ 1886 Karol I, król Portugalii
- Louis Philippe Robert (1869–1926)
- Hélène Louise Françoise Henriette d’Orléans (1871–1951)
- ∞ 1895 Emmanuel Filibert, książę Aosty
- Charles Philippe (ur. i zm. 1875)
- Isabelle Marie Laure Mercédès Ferdinande (1878–1961)
- ∞ 1899 Jan Orleański, książę Guise
- Jacques Marie Clément d’Orléans (1880–1881)
- Louise Françoise Marie Laure d’Orléans (1882–1958)
- ∞ 1907 Karol Tankred, książę Sycylii
- Ferdinand François Philippe Marie Laurent, książę Montpensier (1884–1924)
- ∞ 1921 Maria Isabelle Gonzales de Olañeta et Ibaretta, markiza Valdeterrazo
Nadzieja na przywrócenie monarchii
[edytuj | edytuj kod]W 1873, przewidując restaurację monarchii przez Zgromadzenie Narodowe (po upadku Napoleona III), Filip wycofał swoje pretensje do tronu Francji na rzecz pretendenta legitymistów – Henryka, hrabiego de Chambord. Francuzi zrozumieli, że Filip zostanie w takim razie następcą Chamborda, w razie jego bezpotomnej śmierci i tym samym zjednoczy dwie różne linie pretendentów powstałe po 1830 roku. Jednak Chambord odmówił uznania trójkolorowej flagi Francji i nadzieje na restauracje monarchii znowu spełzły na niczym. W 1883 Chambord zmarł i tym samym wygasła linia francuskich Burbonów, Filip odziedziczył po nim pretensje do tronu jako król Filip VII z dynastii orleańskiej. Sprzeciwili się temu Karlistowscy pretendenci do tronu Hiszpanii – potomkowie w prostej linii króla Ludwika XIV.
Filip mieszkał w Sheen House, w Sheen, w Wielkiej Brytanii. Zmarł w Stowe House, w 1894.
- ISNI: 0000000083901197
- VIAF: 204321352
- LCCN: n85178649
- GND: 104073780
- BnF: 12570033q
- SUDOC: 035011165
- SBN: IEIV016995
- NLA: 35957893
- NKC: jo20211097975
- BNE: XX1429521
- NTA: 070753318, 323967698, 335830595, 335830609, 335830617
- Open Library: OL164555A
- PLWABN: 9810598238705606
- NUKAT: n2012077991
- OBIN: 92473
- J9U: 987007274641405171
- PTBNP: 447496
- BNC: 000177575
- BLBNB: 000417904
- LIH: LNB:0VH;=w3
- WorldCat: lccn-n85178649