Filip Peliwo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Filip Peliwo
Filip Peliwo
Filip Peliwo podczas Wimbledonu 2013
Państwo  Kanada
Miejsce zamieszkania Montreal
Data i miejsce urodzenia 30 stycznia 1994
Vancouver
Wzrost 180 cm
Masa ciała 70 kg
Gra praworęczny, oburęczny bekhend
Zakończenie kariery aktywny
Trener Martin Laurendeau
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 183 (18 grudnia 2017)
Australian Open 1Q (2014, 2018)
Wimbledon 2Q (2013)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 336 (31 lipca 2017)

Filip Peliwo (ur. 30 stycznia 1994 w Vancouver) – kanadyjski tenisista polskiego pochodzenia[1], zwycięzca Wimbledonu 2012 i US Open 2012 oraz finalista Australian Open 2012 i French Open 2012 w grze pojedynczej chłopców, lider rankingu ITF.

Najwyżej sklasyfikowany w rankingu ATP w singlu był na 183. miejscu (18 grudnia 2017), a w deblu na 336. pozycji (31 lipca 2017).

Peliwo od początkowych lat życia trenował w Montrealu w National Training Center. Jako jedyny z trójki rodzeństwa nie urodził się w Polsce, skąd pochodzą jego rodzice[1].

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Kariera juniorska[edytuj | edytuj kod]

W grudniu 2011 roku osiągnął półfinał mistrzostw juniorów. W styczniu 2012 roku dotarł do finału juniorskiego Australian Open. W meczu o mistrzostwo przegrał z Lukiem Saville 3:6, 7:5, 4:6. Podczas juniorskiego French Open również osiągnął finał, w którym przegrał 1:6, 4:6 z Kimmerem Coppejansem. W lipcu 2012 roku, dzięki zwycięstwie nad Lukiem Saville, zwyciężył w juniorskim Wimbledonie. W grze pojedynczej chłopców podczas US Open 2012 zwyciężył w finale z Liamem Broady'm 6:2, 2:6, 7:5.

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Historia występów w juniorskim Wielkim Szlemie w singlu[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2011 2012
Australian Open 1R F
French Open 2R F
Wimbledon 1R W
US Open 3R W

Historia występów w juniorskim Wielkim Szlemie w deblu[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2011 2012
Australian Open 1R QF
French Open 1R 1R
Wimbledon 1R QF
US Open 1R 2R

Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza (2–2)[edytuj | edytuj kod]
Legenda
Australian Open (0–1)
French Open (0–1)
Wimbledon (1–0)
US Open (1–0)
Wygrane według nawierzchni
Twarda (1–1)
Ceglana (0–1)
Trawiasta (1–0)
Dywanowa (0–0)
Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Finalista 2012 Australian Open Twarda Australia Luke Saville 3:6, 7:5, 4:6
Finalista 2012 French Open Ceglana Belgia Kimmer Coppejans 1:6, 4:6
Zwycięzca 2012 Wimbledon Trawiasta Australia Luke Saville 7:5, 6:4
Zwycięzca 2012 US Open Twarda Wielka Brytania Liam Broady 6:2, 2:6, 7:5

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Australian Open Juniors – Semifinals ahead (ang.). itftennis.com, 2012-01-26. [dostęp 2012-06-16].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]