Filip Sabaudzki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Filip Sabaudzki-Achaja
Filippo I di Savoia-Acaia
ilustracja
Pieczęć Felipa I Piemonckiego.
wizerunek herbu
hrabia Piemontu
Okres panowania od 1282
do 25 września 1334
Poprzednik Tomasz III Piemoncki
Następca Jakub Sabaudzki-Achaja
książę Achai
Okres panowania od 12 lutego 1301
do 1307
Poprzednik Wilhelm II Villehardouin
Następca Filip z Tarentu
książę Alby
Okres panowania od 1307
do 25 września 1334
Dane biograficzne
Dynastia sabaudzka
Data i miejsce urodzenia 1278
Pinerolo
Data śmierci 25 września 1334
Ojciec Tomasz III Piemoncki
Matka Guyonne Burgundzka
Rodzeństwo Piotr
Tomasz
Amadeusz
Wilhelm
Żona Izabela Villehardouin
od 12 lutego 1301
do 1312
Dzieci Maria
Małgorzata
Alicja
Żona Katarzyna de la Tour du Pin
od 1312
do 25 września 1334
Dzieci Beatrycze
Eleonora
Jakub Sabaudzki-Achaja
Joanna
Amadeusz
Tomasz
Edward
Izabela
Agnieszka
Aimone
kochanka Serena Perosa
Dzieci Antoni Cocqui
kochank(i) 'nieznane'
Dzieci Ronald Ferexio
Beatrycze
Anzelm
Henryka Franciszka
Herb hrabstwa Piemontu.
Herb księstwa Achai.
Moneta Filipa z 1301

Filip Sabaudzki lub Filip I – (fr. Philippe de Savoie, wł. Filippo di Savoia-Acaia) (ur. 1278 w Pinerolo, zm. 25 września 1334), hrabia Piemontu od 1282 roku, książę Achai, w latach 1301 - 1306. Syn Tomasza III Piemonckiego i jego żony Guyonne Burgundzkiej[1].

W dniu 12 lutego 1301 roku poślubił w Rzymie Izabelę Villehardouin (1263 † 1312) córkę Wilhelma II Villehardouina, zmarłego w 1278 roku księcia Achai[2]. W wyniku zawarcia małżeństwa Karol II Kulawy,w którego władzy pozostawała Achaja powierzył władzę w Księstwie Achai Filipowi i Izabeli. Filip odbił całą Lacedonie Bizantyjczykom. Nie był, jednak, w stanie zaprowadzić silnych rządów w targanych narastającymi tendencjami odśrodkowymi Księstwie. Jego apodyktyczny charakter doprowadził do konfliktu z baronami. Próby ułagodzenia nieporozumień nie powiodły się i ostatecznie był zmuszony zaakceptować w 1304 roku powstanie parlamentu księstwa. Wystąpili przeciw niemu również uciskani podatkami greccy poddani Achai. Animozje pomiędzy Filipem a Karolem II doprowadziły w 1306 roku do odwołania Filipa i Izabeli z Księstwa. Filip został oskarżony o nielojalność i nieudzielenie pomocy synowi Karola II, Filipowi z Tarentu podczas jego wyprawy przeciw Epirowi. Księstwo zostało powierzone Filipowi z Tarentu. Filip Sabaudzki zrzekł się swych praw do Achai otrzymując w 1307 roku księstwo Alby. W 1312 roku ożenił się powtórnie z Katarzyną de la Tour du Pin (umarła w 1337), córką Humberta I Viennois[3].

Ze związku z Izabelą narodziły się[4]:

  • Maria (* 1301 + jako dziecko, po 1308).
  • Małgorzata (wł. Margherita (* w Grecji 29-1-1303 + po 8-12-1371), otrzymuje jako wiano Carytena i Bosselet w 1303 ale traci je przed 1324. Małżeństwo: 10-06-1324 Ronald wł. Rinaldo Forez pan Malleval, Rocheblaine i Saint-Germain-Laval (+ 1369/1370).
  • Alicja wł. Alice (+ 1368), małżeństwa: (umowa: 7-10-1324) 14-12-1325 Manfred wł. Manfredo Carretto markiz Finale; 29-9-1354 Anzelm wł. Anselmo Miolans pan Urtières i Saint-Hélène-du-Lac (+ po 1363).

Ze związku z Katarzyną narodziły się następujące dzieci[4]:

  • Beatrycze wł. Beatrice (* 1313 + 1340), wyszła za (dyspensa apostolska 20-4-1331) Humberta V Thoire (+ 8-8-1372) pana Thoire i Villars, mieli dzieci.
  • Eleonora (+ X-1350), w 1333 (umowa 4-7-1326) wyszła za Manfreda V Saluzzo (+ po 8-8-1389), mieli dzieci.
  • Jakub Sabaudzki-Achaja wł. Giacomo[5] (* 6/16-1-1315 + Pinerolo 14-5-1367), władca Piemontu i tytularny książę Achai 1334/1360 i 1363/1367.
  • Joannna wł. Giovanna (+ po 3-11-1355), przed 22-5-1330 wyszła za Amadeusza wł. Amedeo Poitiers pana Saint-Vallier (+ po 1349/przed 18-8-1350), mieli dzieci.
  • Amadeusz wł. Amedeo (+ 13-6-1376), kanonik w Orleanies i Lyonie, biskup Saint-Jean Maurienne w latach 1349-1376, biskup Lozanny od 1354, pan Cumiana 1367/1370.
  • Tomasz wł. Tommaso (* 1328 + po 6-10-1360), pan Pianezza od 1331, kanonik kościoła w Lyonie, biskup Turynu od 10-11-1348, pan Soliers od 1355.
  • Edward (* przed 9-6-1330 + 1395), mnich w Sion od 18-2-1346, opat San Giusto i przeor w Borghetto od 1366, biskup Belley od 1370, biskup Sion 1374, arcybiskup Tarantasie od 23-3-1386, pan Conteis i Chillon w 1370.
  • Izabela, ksienia klasztoru św. Jakuba w Pinerolo
  • Agnieszka (+ post 2-5-1350) wyszła w styczniu 1343 za Jana II wł. Giovanni II Chambre hrabiego Laville i wicehrabiego Maurienne (+ 1371/1372), mieli dzieci.
  • Aimone, (* po 9-6-1330 + testament 13-3-1398), pan Cumiana i Cavallermaggiore, w 19-3-1378 miał zamek Villafranca jako porucznik hrabiego Sabaudii. Ożenił się przed 11-11-1385 z Mencią córką Ottona wł. Oddone markiza Ceva i Eleonory Saluzzo (+ testament 11-1-1434)

Filip miał jeszcze dzieci pozamałżeńskie[4]:

  • Ronald wł. Rinaldo Ferexio
  • Antoni wł. Antonio Cocqui, dziecko Sereny wł. Serena Perosa
  • Beatrycze wł. Beatrice, wyszła za Wilhelma Małego wł. Guglielmo Petit z Villafranca
  • Anzelm wł. Anselmo (Lantelmo) nazywany “Bastardem z Achai” (+ po 1369), pan Collegno i Altezzano, inwestytura bez prawa dziedziczenia w dniu 7-2-1320 (i zrzeka się Rivoli) i 4-10-1334 (hołd hrabiemu Sabaudii w dniu 23-2-1356), kasztelan Cumiana, żonaty z Isondiną
  • Henryka Franciszka wł. Enrichetta Francesca (+ w dzieciństwie), narzeczona Marcina wł. Martino Machierat.

Zmarł w 1334 roku.

Rodowód[edytuj]

 
 
 
 
 
Humbert III Sabaudzki
 
 
Tomasz I Sabaudzki
 
 
 
 
 
 
Beatrycze Viennois
 
 
Tomasz II Piemoncki
 
 
 
 
 
 
Wilhelm I Genewski
 
 
Małgorzata Genewska
 
 
 
 
 
 
Beatrycze Faucigny
 
 
Tomasz III Piemoncki
 
 
 
 
 
 
Hugo I Fieschi z Lavagna
 
 
Teodor III Fieschi z Lavagna
 
 
 
 
 
 
Brumisan Grillo
 
 
Beatrice Fieschi z Lavagna
 
 
 
 
 
 
Rajmund Volta z Capo-Corso
 
 
Simona Volta z Capo-Corso
 
 
 
 
 
 
?
 
Filip
 
 
 
 
 
Stefan III Auxonne
 
 
Jan Chalon
 
 
 
 
 
 
Beatrycze Chalon
 
 
Hugo Chalon
 
 
 
 
 
 
Hugo III Burgundzki
 
 
Matylda Burgundzka
 
 
 
 
 
 
Alicja Lorena
 
 
Guyonne Burgundzka
 
 
 
 
 
 
Bertold IV Merania
 
 
Otton Merania
 
 
 
 
 
 
Agnieszka Rochlitz
 
 
Adelajda I Burgundzka
 
 
 
 
 
 
Otto I Hohenstauf
 
 
Beatrycze II Burgundzka
 
 
 
 
 
 
Małgorzata Blois
 

Bibliografia[edytuj]

  • Jacek Bonarek: Grecja po IV krucjacie.... W: Historia Grecji. Kraków: Wydawnictwo Literackie, 2005, s. 371. ISBN 83-08-03819-0.
  • Eugene L. Cox: The Green Count of Savoy. Princeton, New Jersey: Princeton University Press, 1967. LCCN 67-11030. (ang.)

Przypisy

  1. (autor zbiorowy): The Peerage (Filippo I di Savoia, Signore de Piemonte, Prince of Achaea) (ang.). 2013-08-17. [dostęp 2016-08-01].
  2. Jean Longnon: The Frankish States in Greece, 1204-1311. T. II. Wisconsin University Press, 1969, s. 265-266, seria: A History of the Crusades.
  3. Cox 1967 ↓, s. 376-377.
  4. a b c Davide Shamà: GENEALOGIE DELLE FAMIGLIE NOBILI ITALIANE (wł.). [dostęp 2016-08-01].
  5. Cox 1967 ↓, s. 23.