Filippo Maria Pandolfi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Filippo Maria Pandolfi
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 1 listopada 1927
Bergamo
Zawód, zajęcie polityk
Alma Mater Katolicki Uniwersytet Najświętszego Serca w Mediolanie

Filippo Maria Pandolfi (ur. 1 listopada 1927 w Bergamo[1]) – włoski polityk i samorządowiec, długoletni deputowany, minister w różnych resortach, w latach 1989–1993 członek Komisji Europejskiej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W młodości dołączył do Azione Cattolica, uczestniczył w powołanej w 1944 młodzieżowej organizacji partyzanckiej Fronte della gioventù[2]. Ukończył filozofię na Katolickim Uniwersytecie Najświętszego Serca w Mediolanie. Pracował w branży wydawniczej[3].

Zaangażował się w działalność Chrześcijańskiej Demokracji. W latach 60. był sekretarzem partii w rodzinnej miejscowości i w prowincji. Wchodził również w skład rady miejskiej Bergamo[2].

W 1968 po raz pierwszy został wybrany do Izby Deputowanych. Z powodzeniem ubiegał się o reelekcję w pięciu kolejnych wyborach, zasiadając w niższej izbie włoskiego parlamentu nieprzerwanie do 1988 jako poseł V, VI, VII, VIII, IX i X kadencji[1].

Wielokrotnie pełnił różne funkcje rządowe. W latach 1974–1976 był podsekretarzem stanu w resorcie finansów. Od lipca 1976 do marca 1978 pełnił funkcję ministra finansów, następnie do października 1980 zajmował stanowisko ministra skarbu. W grudniu 1980 staną na czele ministerstwa przemysłu, handlu i rzemiosła, kierował nim do czerwca 1981 oraz ponownie od grudnia 1982 do sierpnia 1983. Objął następnie urząd ministra rolnictwa i leśnictwa, sprawował go do kwietnia 1988[1].

W grudniu 1988 złożył mandat poselski[1], w styczniu 1989 dołączył do Komisji Europejskiej, którą kierował Jacques Delors. Członkiem KE pozostał do stycznia 1993, odpowiadając za naukę, badania naukowe, innowację, telekomunikację i społeczeństwo informacyjne[3].

Odznaczony Orderem Zasługi Republiki Włoskiej I klasy (2003)[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Filippo Maria Pandolfi (wł.). camera.it. [dostęp 2018-03-04].
  2. a b Filippo Maria Pandolfi (wł.). eui.eu, 24 czerwca 1998. [dostęp 2018-03-04].
  3. a b F.M. (Filippo Maria) Pandolfi (niderl.). europa-nu.nl. [dostęp 2018-03-04].
  4. Cavaliere di Gran Croce Ordine al Merito della Repubblica Italiana (wł.). quirinale.it, 2 maja 2003. [dostęp 2018-03-04].