Final Fight

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Final Fight
Producent Capcom
Wydawca Capcom
Seria gier Final Fight
Gatunek bijatyka
Tryby gry gra jednoosobowa, gra wieloosobowa
Wymagania sprzętowe
Platforma SNES, Sega CD, Automaty, ZX Spectrum[1], Commodore 64, Amiga, Atari ST
Nośniki Kartridż, CD-ROM
Kontrolery Gamepad, Arcade Stick, Klawiatura, D-pad i wbudowane klawisze.
Rozdzielczość natywna 384 × 224

Final Fightchodzona bijatyka (beat'em up) 2D, stworzona przez Capcom w roku 1989 na automaty, później została przeniesiona na wiele innych platform.

Gra ma 3 bohaterów – Cody, Guy oraz Haggar. Haggar to były wrestler i burmistrz Metro City. Gang Mad Gear porwał jego córkę, Jessicę, która jednocześnie jest dziewczyną Cody'ego. Dwóch wcześniej wymienionych bohaterów oraz Guy (bliski przyjaciel Cody'ego) wyruszają, by ją uwolnić[2].

Wersje na różne platformy znacząco się różniły. Na SNES-ie zabrakło Guya, dopiero wersja "Final Fight Guy" zawierała tę postać[3] (za to nie zamieszczono w niej Cody'ego). W obu wersjach na SNES nie było trybu dla dwóch graczy oraz jednego z terenów. Dodatkowo obecne były różnice regionalne, w tym płeć przeciwniczek, Poison i Roxy, co tłumaczono tym, że bicie kobiet jest niemoralne. Gra była pierwotnie tworzona pod nazwą Street Fighter '89[4], i pozostaje z nią blisko "spokrewniona" – Guy i Cody wystąpili w kilku częściach Street Fighter (również część przeciwników – Rolento, Sodom, Poison i Hugo Andore, pojawili się w tej serii bijatyk, zaś Haggar wystąpił jako cameo w podserii Alpha).

Rozgrywka[edytuj]

Rozgrywka w Final Fight jest bardzo typowa dla gatunku, gracz lub gracze idą w prawo, po drodze mierząc się z wieloma przeciwnikami naraz. Na końcu każdego poziomu czeka boss. W walce postacie używają zarówno ataków wręcz, w tym przeróżnych rzutów, kopnięć z wyskoków czy chwytów wrestlingowych w przypadku Haggara[5], jak i broni znajdowanych po drodze, na przykład gazrurek, noży, czy przeróżnych mieczy. Do tego część przeciwników korzysta z własnych broni – jak Rolento i jego ludzie, używający materiałów wybuchowych, czy ostatni boss, korzystający z kuszy.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]