Finnair

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Finnair
Finnair
IATA
AY
ICAO
FIN
Znak
FINNAIR
Historia
Data założenia 1923
Lokalizacja
Państwo  Finlandia
Węzeł Port lotniczy Helsinki-Vantaa
Kooperacja
Program lojalnościowy Finnair Plus
Sojusz Oneworld
Flota
Liczba samolotów 67 (+17 zamówionych)
Liczba tras 59
Przedsiębiorstwo
Siedziba Vantaa  Finlandia
Członkowie zarządu Mika Vehviläinen (CEO)
Udziałowcy Rząd
Slogan Designed for you
Strona internetowa
Siedziba główna firmy Finnair
TOKE Building
Airbus A320 w barwach Finnair

Finnair – narodowe linie lotnicze Finlandii, z siedzibą w Vantaa. Jej głównym portem przesiadkowym jest port lotniczy Helsinki-Vantaa. Finnair jest piątą najstarszą nieprzerwanie działającą linią lotniczą świata.

Do Polski Finnair wykonuje loty do Warszawy i Krakowa, a od 11 maja 2015 również do Gdańska.

Historia[edytuj]

Linia powstała w 1923 roku pod nazwą Aero O/Y. Pierwszy komercyjny lot wykonano 20 marca 1924 roku przewożąc 162 kg poczty z Helsinek do Tallina samolotem Junkers F 13 wyposażonym w pływaki. W pierwszych latach istnienia firmy samoloty Junkersa stanowiły podstawowe wyposażenie fińskiego przewoźnika. W 1926 roku do eksploatacji wszedł Junkers G 24 a w 1932 roku Junkers Ju 52. Początkowo, wykorzystując rozległą sieć jezior, maszyny wyposażone w pływaki, wykorzystywały akweny do startów i lądowań, zimą, pływaki zamieniano na narty. Dopiero w 1935 roku w Turku wybudowano pierwsze lotnisko a rok później w Helsinkach. Wraz z wybuchem wojny zimowej kontrolę nad liniami przejęło wojsko. Dopiero po jej zakończeniu w kwietniu 1940 roku wznowiono loty komercyjne. W 1941 roku linia otrzymała dwie pierwsze maszyny Douglas DC-2. Samoloty zostały pozyskanie od Niemiec, które z kolei zdobyły maszyny w Czechosłowacji. Kolejny konflikt ze Związkiem Radzieckim na powrót wprowadził wojskowy zarząd nad przedsiębiorstwem. Po zakończeniu II wojny światowej większościowym udziałowcem firmy zostało państwo. Trzonem floty przewoźnika były pozyskane z demobilu samoloty Douglas DC-3. W latach 50. ubiegłego wieku firma pozyskała amerykańskie CV-340 i CV-440. W 1956 roku Finnair zainaugurował loty do Moskwy, stając się w ten sposób pierwszą linią lotniczą, z po za bloku wschodniego latającą do stolicy Związku Radzieckiego. Również w tym samym roku firma zaczęła używać nazwy handlowej Finnair, która stała się oficjalną nazwą fińskiego przewoźnika 25 czerwca 1968 roku. W 1960 roku linia otrzymała pierwsze samoloty z napędem odrzutowym, były to francuskie samoloty typu Sud Aviation Caravelle. W 1969 roku zakupiono maszyny Douglas DC-8. Dzięki nim, przewoźnik mógł rozpocząć realizację lotów transatlantyckich do Nowego Jorku z międzylądowaniem w Amsterdamie. Pierwszy z takich lotów odbył się w maju 1969 roku. W 1973 roku fińskie linie rozpoczęły regularne loty do Warszawy, podstawową maszyną używaną na trasie do stolicy Polski, przez wiele lat był McDonnell Douglas DC-9. W 1975 roku pozyskano pierwsze szerokokadłubowe samoloty McDonnell Douglas DC-10. Pierwszy komercyjny lot, DC-10 wykonał 14 lutego 1975 roku na trasie Helsinki – Las Palmas na Wyspach Kanaryjskich. W 1983 roku, Finnair został pierwszą europejską linią lotniczą, która uruchomiła bezpośrednie połączenie z Japonią. Kolejnym pionierskim połączeniem na azjatyckim kierunku lotów było uruchomienie w 1988 roku bezpośredniego połączenia z Pekinem, również jako pierwsza zachodnioeuropejska linia. 7 grudnia 1990 roku do Finlandii dotarł pierwszy z zakupionych przez przewoźnika, szerokokadłubowych McDonnell Douglas MD-11[1]. Finnair był pierwszą linią lotniczą, której dostarczono ten typ maszyny. 20 grudnia 1990 roku zainaugurowano ich komercyjne wykorzystanie lotem czarterowym z Helsinek na Teneryfę[2].

Finnair nie odnotowała śmiertelnego wypadku od 1963, a w przypadku lotów międzynarodowych, wcale, nie licząc samolotu zestrzelonego przez radzieckie lotnictwo w 1940 i zaginionego samolotu z dwoma generałami, prawdopodobnie uprowadzonego do ZSRR w 1927.

Porty docelowe[edytuj]

Ameryka Północna[edytuj]

Azja[edytuj]

Europa[edytuj]

Flota[3][edytuj]

Statek powietrzny Liczba Liczba pasażerów Uwagi
Rodzina Airbus A320 30
Airbus A330-300 8
Airbus A340-300 1 5 wycofanych, zastępowane przez A350
Airbus A350-900XWB 7 Przewoźnik oczekuje na dostawę 12
Embraer E170 3
Embraer E190 12

Przypisy

  1. 90 lat Finnairu, „Lotnictwo”, nr 5 (2014), s. 14, ISSN 1732-5323
  2. Jerzy Liwiński,20 lat eksploatacji MD-11, „Lotnictwo”, nr 12 (2010), s. 28-32, ISSN 1732-5323
  3. Fleet age Finnair | Airfleets aviation, www.airfleets.net [dostęp 2017-04-11].