Fiołek wonny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Fiołek wonny
Ilustracja
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad różowe
Rząd malpigiowce
Rodzina fiołkowate
Rodzaj fiołek
Gatunek fiołek wonny
Nazwa systematyczna
Viola odorata L.
Sp. pl. 2:934. 1753
Viola odorata4 ies.jpg
Forma białokwiatowa

Fiołek wonny, fiołek pachnący (Viola odorata L.) – gatunek rośliny należący do rodziny fiołkowatych. Występuje w stanie dzikim w Europie, w zachodniej Azji (Cypr, Turcja) i północnej Afryce (Makaronezja, Wyspy Kanaryjskie)[2]. W Polsce średnio pospolity na niżu i w niższych położeniach górskich. Uprawiany i często dziczejący.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Płożący, ze ścielącymi się rozłogami. Wysokość 5–10 cm.
Liście
Omszone, od spodu błyszczące, nerkowate lub jajowate, u nasady sercowate. Przylistki frędzlowate, lancetowate, o szerokości 3–4 mm.
Kwiaty
Ciemnofioletowe, rzadziej białe, wonne. Płatek dolny na szczycie wycięty, działki tępe.
Owoce
Torebka kulistawa, owłosiona.
Część podziemna
Kłącze.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Bylina, hemikryptofit. Kwitnie od marca do kwietnia. Zarośla, lasy. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla O. Glechometalia[3]. Jest rośliną półzimozieloną – cześć liści pozostaje do okresu wiosny. Rośnie na stanowiskach cienistych lub półcienistych, na glebie próchniczej, lekko wilgotnej[4].

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Zmienność[edytuj | edytuj kod]

Tworzy mieszańce z fiołkiem białym, f. bławatkowym, f. kosmatym, f. pagórkowym[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-11-30].
  2. Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-01-10].
  3. Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
  4. Wymarzonyogrod: Fiołek wonny (pol.). 2013. [dostęp 2013-04-10].
  5. Przyprawy z łąk i lasów – Różne przysmaki – Vademecum smakosza / nawidelcu.pl
  6. Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.