Fiołek wyniosły

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Fiołek wyniosły
Ilustracja
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad klad różowych
Rząd malpigiowce
Rodzina fiołkowate
Rodzaj fiołek
Gatunek fiołek wyniosły
Nazwa systematyczna
Viola elatior Fr.
Novit. fl. suec. alt. 177. 1828

Fiołek wyniosły (Viola elatior Fr.) – gatunek roślin z rodziny fiołkowatych (Violaceae). Występuje w Azji i w Europie[2]. W Polsce gatunek rzadki; rośnie w dolinach dużych rzek[3].

Morfologia[edytuj]

Łodyga 
Do 60 cm wysokości, owłosiona.
Liście 
Szarozielone, owłosione na nerwach, jajowatolancetowate lub lancetowate, karbowane. Ogonek liściowy oskrzydlony. Liście górne w nasadzie ucięte lub sercowate. Przylistki owłosione. Średnie przylistki liściowate, dłuższe od połowy ogonka. Górne przylistki piłkowane, dłuższe od ogonków.
Kwiaty 
Jasnobłękitne, około 2 cm długości, na długich szypułkach. Działki kielicha zaostrzone, niejednakowe. Pylniki długości około 3 mm[4].
Owoc 
Naga torebka.

Biologia i ekologia[edytuj]

Bylina, geofit. Rośnie na łąkach, brzegach lasów i w zaroślach. Kwitnie w maju i czerwcu. Gatunek charakterystyczny łąk selernicowych ze związku Cnidion dubii[5].

Zagrożenia[edytuj]

Roślina umieszczona na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski (2006)[6] w grupie gatunków wymierających (kategoria zagrożenia: E). W wydaniu z 2016 roku otrzymała kategorię EN (zagrożony)[7]. Znajduje się także w Polskiej Czerwonej Księdze Roślin w grupie gatunków zagrożonych (kategoria EN)[8].

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-11-30].
  2. Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-01-10].
  3. Adam Zając, Maria Zając (red.): Atlas rozmieszczenia roślin naczyniowych w Polsce. Kraków: Pracownia Chorologii Komputerowej Instytutu Botaniki Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2001. ​ISBN 83-915161-1-3​.
  4. Szafer W., Kulczyński S., Pawłowski B. Rośliny polskie. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1969.
  5. Matuszkiewicz W. Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2001. ​ISBN 83-01-13520-4​.
  6. Red list of plants and fungi in Poland. Czerwona lista roślin i grzybów Polski. Zbigniew Mirek, Kazimierz Zarzycki, Władysław Wojewoda, Zbigniew Szeląg (red.). Kraków: Instytut Botaniki im. W. Szafera, Polska Akademia Nauk, 2006. ISBN 83-89648-38-5.
  7. Kaźmierczakowa R., Bloch-Orłowska J., Celka Z., Cwener A., Dajdok Z., Michalska-Hejduk D., Pawlikowski P., Szczęśniak E., Ziarnek K.: Polska czerwona lista paprotników i roślin kwiatowych. Polish red list of pteridophytes and flowering plants. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk, 2016. ISBN 978-83-61191-88-9.
  8. Zarzycki K., Kaźmierczakowa R., Mirek Z.: Polska Czerwona Księga Roślin. Paprotniki i rośliny kwiatowe. Wyd. III. uaktualnione i rozszerzone. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody PAN, 2014. ISBN 978-83-61191-72-8.