Fiodor Czerienkow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Fiodor Czerienkow
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Fyodor Fyodorovich Cherenkov
Data i miejsce urodzenia 25 lipca 1959
Moskwa
Data i miejsce śmierci 4 października 2014
Moskwa
Pozycja pomocnik
Kariera juniorska
Lata Klub
Kuntsevo Moscow
Spartak Moskwa
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1977–1990 Spartak Moskwa 344 (86)
1990–1991 Red Star Football Club 93 15 (1)
1991–1993 Spartak Moskwa 54 (9)
W sumie: 413 (96)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1979–1990 Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich ZSRR 34 (12)
Kariera trenerska
Lata Klub
1994–1995 Spartak Moskwa (asystent)
1996– Spartak Moskwa Rezerwy (asystent)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  ZSRR
Igrzyska olimpijskie
brąz Moskwa 1980 Piłka nożna

Fiodor Fiodorowicz Czerienkow (ros. Фёдор Фёдорович Черенков, ur. 25 lipca 1959 w Moskwie, zm. 4 października 2014 tamże) – rosyjski piłkarz, grający na pozycji rozgrywającego, reprezentant Związku Radzieckiego, trener piłkarski.

Pierwsze kroki w futbolu stawiał w klubie Kuncewo Moskwa i szkółce piłkarskiej Spartaka Moskwa, skąd w 1977 trafił do pierwszego zespołu jako jeden z najbardziej utalentowanych juniorów. Wkrótce został podstawowym zawodnikiem drużyny i przez kilka kolejnych sezonów kierował grą Spartaka, przyczyniając się do zdobycia przez niego tytułów Mistrza ZSRR w latach 1979, 1987 i 1989.

Na przełomie lat 80. i 90. na krótko wyjechał do Francji, gdzie bronił barw Red Star 93. W 1991 powrócił jednak do Spartaka, z którym na koniec kariery zdobył swe ostatnie trofea: Mistrzostwo Rosji w 1993 i Puchar Rosji w 1994.

Uważany za jednego z najlepszych piłkarzy radzieckich lat 80., cieszył się dużą popularnością wśród kibiców. Zaliczany jest do grona najwybitniejszych zawodników w historii moskiewskiego Spartaka. W 1983 i 1989 otrzymał nagrodę dla najlepszego piłkarza ZSRR przyznane w ramach plebiscytu tygodnika Futboł.

Dzięki udanym występom w klubie szybko trafił do reprezentacji ZSRR. W 1980 zdobył brązowy medal Igrzysk Olimpijskich w Moskwie. W latach 1979-1990 rozegrał 34 mecze w drużynie Związku Radzieckiego, strzelając 12 bramek. Poza Igrzyskami Olimpijskimi nie wystąpił na żadnym międzynarodowym turnieju. Jedną z przyczyn jego absencji na Mundialu 1986 i Euro 1988 był brak porozumienia z selekcjonerem Walerym Łobanowskim, który faworyzował zawodników Dynama Kijów, kosztem graczy innych klubów radzieckich.

Po zakończeniu kariery piłkarskiej pozostał w Spartaku, gdzie pracował jako trener rezerw i młodzieży.