Fiodor Czerienkow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Fiodor Czerienkow
Ilustracja
Imię i nazwisko Fyodor Fyodorovich Cherenkov
Data i miejsce
urodzenia
25 lipca 1959
Moskwa, Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich ZSRR
Data i miejsce
śmierci
4 października 2014
Moskwa, Rosja Rosja
Pozycja pomocnik
Kariera juniorska
Kuntsevo Moscow
Spartak Moskwa
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1977–1990
1990–1991
1991–1993
Spartak Moskwa
Red Star Football Club 93
Spartak Moskwa
344 (86)
15 (1)
54 (9)
Występy w reprezentacji
Lata Reprezentacja
1979–1990 Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich ZSRR 34 (12)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1994–1995
1996–
Spartak Moskwa (asystent)
Spartak Moskwa Rezerwy (asystent)

Fiodor Fiodorowicz Czerienkow (ros. Фёдор Фёдорович Черенков, ur. 25 lipca 1959 w Moskwie, zm. 4 października 2014 tamże) – rosyjski piłkarz, grający na pozycji rozgrywającego, reprezentant Związku Radzieckiego, trener piłkarski.

Pierwsze kroki w futbolu stawiał w klubie Kuncewo Moskwa i szkółce piłkarskiej Spartaka Moskwa, skąd w 1977 trafił do pierwszego zespołu jako jeden z najbardziej utalentowanych juniorów. Wkrótce został podstawowym zawodnikiem drużyny i przez kilka kolejnych sezonów kierował grą Spartaka, przyczyniając się do zdobycia przez niego tytułów Mistrza ZSRR w latach 1979, 1987 i 1989.

Na przełomie lat 80. i 90. na krótko wyjechał do Francji, gdzie bronił barw Red Star 93. W 1991 powrócił jednak do Spartaka, z którym na koniec kariery zdobył swe ostatnie trofea: Mistrzostwo Rosji w 1993 i Puchar Rosji w 1994.

Uważany za jednego z najlepszych piłkarzy radzieckich lat 80., cieszył się dużą popularnością wśród kibiców. Zaliczany jest do grona najwybitniejszych zawodników w historii moskiewskiego Spartaka. W 1983 i 1989 otrzymał nagrodę dla najlepszego piłkarza ZSRR przyznane w ramach plebiscytu tygodnika Futboł.

Dzięki udanym występom w klubie szybko trafił do reprezentacji ZSRR. W 1980 zdobył brązowy medal Igrzysk Olimpijskich w Moskwie. W latach 1979-1990 rozegrał 34 mecze w drużynie Związku Radzieckiego, strzelając 12 bramek. Poza Igrzyskami Olimpijskimi nie wystąpił na żadnym międzynarodowym turnieju. Jedną z przyczyn jego absencji na Mundialu 1986 i Euro 1988 był brak porozumienia z selekcjonerem Walerym Łobanowskim, który faworyzował zawodników Dynama Kijów, kosztem graczy innych klubów radzieckich.

Po zakończeniu kariery piłkarskiej pozostał w Spartaku, gdzie pracował jako trener rezerw i młodzieży.