Fiodor Olgierdowic

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Herb Pogoń Litewska

Fiodor Olgierdowic herbu Pogoń Litewska (ur. ok. 1324/1326, zm. między 10 lutego 1394 a 1400) – książę litewski z dynastii Giedyminowiczów; książę na Kobryniu, Ratnie i Lubomli; protoplasta kniaziów (książąt) Kobryńskich, Hurkowiczów oraz Sanguszkowiczów (Sanguszków).

Zgodnie z listem króla Ludwika Węgierskiego do Franciszka Carrary z 29 września 1377[1], był najstarszym synem wielkiego księcia litewskiego Olgierda i jego pierwszej żony - Anny. Podobnie jak młodsi bracia, a w przeciwieństwie do synów Olgierda pochodzących ze związku z Julianną Twerską, otrzymał chrześcijańskie imię i został ochrzczony w prawosławiu.

Według Jana Tęgowskiego najprawdopodobniej był dwukrotnie żonaty. Znanych jest jego pięcioro dzieci, z których ostatnia trójka mogła pochodzić z drugiego małżeństwa:

Jest prawie pewne, że Fiodor Olgierdowic nie dożył bitwy nad Worsklą 1399 roku, w której zginęli m.in. jego bracia: Andrzej i Dymitr, co pośrednio dowodzi jego starszeństwa pośród synów Olgierda z jego pierwszego małżeństwa.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. List króla Ludwika do Franciszka Carrary. «Гісторыя Беларусі IX—XVIII стагоддзяў. Першакрыніцы».

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]