Fitoncydy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Fitoncydy (gr. phytón – roślina, łac. caedo – ścinam, zabijam[1]) – naturalne substancje wydzielane przez różne rośliny wyższe (np. cebulę, czosnek[2], jałowiec) hamujące rozwój mikroorganizmów[3]. Są to zwykle związki siarkoorganiczne, przykładowym fitoncydem jest allicyna.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Alicja Szweykowska, Jerzy Szweykowski (red.): Słownik botaniczny. Warszawa: Wiedza Powszechna, 2003. ISBN 83-214-1305-6.
  2. Starck Zofia: Fizjologiczne podstawy produktywności roślin W: Fizjologia roślin (red. Kopcewicz Jan, Lewak Stanisław). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2002, s. 679-706. ISBN 83-01-13753-3.
  3. fitoncydy. W: Słownik terminów biologicznych [on-line]. PWN. [dostęp 2016-03-20].