Fizyka medyczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Fizyka medyczna – dział fizyki wykorzystujący pojęcia, teorie i metody fizyczne w zastosowaniach medycznych (profilaktyka, diagnostyka, terapia, rehabilitacja).

Historia rozwoju fizyki medycznej[1][edytuj]

 Osobny artykuł: Fizyk medyczny.

Działy fizyki medycznej[edytuj]

Radiodiagnostyka[edytuj]

Pod tym pojęciem rozumiemy wszelkie nieinwazyjne metody obrazowania mające na celu wykrycie ognisk chorobowych (m.in. nowotwory, złamania, itp.). Główne metody obrazowania to:

Radioterapia[edytuj]

 Osobny artykuł: Radioterapia.

Jest to jedna z trzech podstawowych metod leczenia nowotworów wykorzystująca promieniowanie jonizujące (pozostałe to chemioterapia i hormonoterapia). Może być stosowana jako samodzielna metoda leczenia, bądź jako jedna z części tzw. leczenia skojarzonego.

Fizykoterapia[edytuj]

Jedna z form fizjoterapii i część medycyny fizykalnej, w której na organizm oddziałuje się rozmaitymi bodźcami fizycznymi, pobieranymi z natury (Słońce, borowina) lub wytwarzanymi specjalnymi urządzeniami (krioterapia, prądy różnego rodzaju).

Zakres zainteresowań fizyki medycznej[edytuj]

 Osobny artykuł: Fizykoterapia.

Oprócz wyżej wymienionych działów osoby zajmujące się fizyką medyczną odpowiadają m.in. za kontrolę jakości, czy dozymetrię. Ważną częścią ich działalności są wszelkie prace mające za zadanie zrozumienie działania ludzkiego mózgu.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Fizyka medyczna. redaktorzy tomu: Grzegorz Pawlicki, Tadeusz Pałko, Natalia Golnik, Barbara Gwiazdowska, Leszek Królicki. Warszawa: Akademicka Oficyna Wydawnicza EXIT, 2002. ISBN 83-87674-37-0.
  2. Co studiować, by dostać tysiąc zł miesięcznie (pol.). [dostęp 2010-05-24].
  3. International Day of Medical Physics - informacja na stronie IOMP. www.iomp.org. [dostęp 2015-11-05].

Linki zewnętrzne[edytuj]