Flaga Tybetu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Flag of Tibet.svg
Armia tybetańska z flagą tybetańską na paradzie wojskowej w Lhasie w 1938 roku

.

Flaga Tybetu została opracowana w 1912 przez XIII Dalajlamę.

W 1955 na mocy chińsko-tybetańskiego porozumienia flaga została zatwierdzona jako oficjalna flaga narodowa Tybetu. Po powstaniu tybetańskim w 1959 używanie jej zostało w ChRL zakazane. Pozostała flagą Centralnego Rządu Tybetańskiego.

Dziś jest powszechnie przyjętym symbolem walki Tybetu o niepodległość.

Flaga Tybetu ma proporcje 2:3.

Symbolika flagi[edytuj | edytuj kod]

  • Biała góra na środku flagi symbolizuje Himalaje, góry, które oddzielają Tybet od Subkontynentu indyjskiego;
  • Sześć czerwonych pasów na niebieskim niebie to sześć plemion tybetańskich: Se, Mu, Dong, Tong, Dru i Ra;
    • pasy te wychodzą od wspólnego punktu - słońca, które symbolizuje wolność, dharmę, dostatek, szczęście i równość wszystkich ludzi;
    • pasy przecinają się z niebem - symbolizuje to nieprzerwaną ochronę, którą zapewniają buddowie tybetańskim plemionom;
  • Dwa śnieżne lwy podtrzymujące trójkolorowy klejnot symbolizują równowagę między życiem duchowym a świeckim;
    • trójkolorowy klejnot podtrzymywany przez lwy symbolizuje szacunek Tybetańczyków dla Trzech Najwyższych Klejnotów Buddyzmu: Buddy, Dharmy i Sanghi;
    • dwukolorowy, wirujący klejnot trzymany przez lwy na dole symbolizuje równowagę yin i yang, a także oddanie Tybetańczyków dyscyplinie etycznego postępowania - przestrzeganiu Dziesięciu Wzniosłych Cnót i Szesnastu Rodzajów Prawości;
  • Żółte (lub złote) obramowanie flagi symbolizuje rozprzestrzenianie się i rozkwit nauk Buddy, które "podobne są czystemu złotu". Brak obramowania po prawej stronie symbolizuje otwartość również na niebuddyjskie sposoby myślenia.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Commons in image icon.svg