Flaki (Pieniny)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Flaki
Ilustracja
Flaki i Cisowce znad Zbiornika Czorsztyńskiego. Nad zbiornikiem skała Pulsztyn
Państwo  Polska
Pasmo Pieniny, Karpaty
Wysokość 810 m n.p.m.
Wybitność 105 m
Położenie na mapie Pienin
Mapa lokalizacyjna Pienin
Flaki
Flaki
Ziemia49°25′04,0″N 20°21′07,8″E/49,417778 20,352167

Flaki (także Palenica) – dwuwierzchołkowy (zachodni 803 i wschodni 810 m n.p.m.) grzbiet górski w Pieninach Czorsztyńskich. Znajduje się na południe od głównego grzbietu Pienin, oddzielony od niego przełęczą Sromowska Sajba (705 m n.p.m.); pomiędzy dolinami Głębokiego Potoku oraz Limbargowego Potoku. Grzbiet jest podłużny, przebiega w przybliżeniu równoleżnikowo. Na niektórych mapach wyższy jego szczyt oznaczony jest jako Flaki, niższy jako Palenica. Jest pokryty w większości lasem, ale w jego południowych stokach występują dość duże odsłonięcia skalne. Poniżej stoków południowo-zachodnich przy szosie KrośnicaNiedzica oraz południowych, na granicy z polami uprawnymi Sromowiec Wyżnych znajduje się widoczny z szosy pas skał zwanych Cisowcami z wydłużonym szczycikiem zwanym Zamczysko (695 lub 688 m). Pomiędzy nimi a Flakami znajdują się polany: Za Cisowcem i Za Zamczyskiem. Na północnym stoku natomiast rozległy zespół polan: Zaukier, Pod Stusem, Podciemiężyce oraz Mraźnica.

Nazwa jest bardzo stara, występuje w dokumentach z 1619. Nadana została prawdopodobnie przez osadników niemieckich, w języku sasko-spiskim Fleck, Flecken oznacza pólko lub polankę wyrąbaną w lesie. Według ludowych podań wyjaśnienie nazwy jest inne: „Wilki tam owce napadły i potargały, ostały ino flaki”.

Są to tereny będące własnością prywatną, ale po II wojnie światowej włączone do obszaru Pienińskiego Parku Narodowego. Nie przebiegają tędy szlaki turystyczne, co z uwagi na położenie na terenie parku narodowego oznacza niedostępność dla turystów, jednak dolne partie zachodniego stoku (do 630 m n.p.m.) trawersuje droga asfaltowa Krośnica – Sromowce Wyżne.

Występuje tutaj m.in. oset pagórkowy i pszonak pieniński – bardzo rzadkie rośliny, w Polsce występujące tylko w Pieninach i to w nielicznych tylko miejscach[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa: Czerwona księga Karpat Polskich. Kraków: Instytut Botaniki PAN, 2008. ISBN 978-83-89648-71-6.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Pieniński Park Narodowy. Pieniny polskie i słowackie. Mapa 1:25 000, 1:15 000. Kraków: Wyd. Kartograficzne Polkart Anna Siwicka, 2006/07. ISBN 83-87873-07-1.
  • Józef Nyka: Pieniny. Przewodnik. Wyd. IX. Latchorzew: Wyd. Trawers, 2006. ISBN 83-915859-4-8.
Widok z okolic góry Wdżar
Widok z okolic góry Wdżar