Fleksja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Fleksja – system opozycji słów należących do jednego leksemu[1].

  1. Dział gramatyki zajmujący się opisem form wyrazowych[1].
  2. Odmiana wyrazów – wyróżnia się fleksję imienną (deklinację) oraz fleksję czasownika (koniugację)[1][2].

Fleksja to ta część morfologii, która umożliwia wyrażanie relacji gramatycznych (składniowych) za pomocą form wyrazowych, poprzez zastosowanie sufiksów, rzadziej też prefiksów[3]. Formy fleksyjne, dominujące w językach fleksyjnych, wyrażają funkcje składniowe; w innych językach podobną rolę pełni szyk wyrazów[3]. Oprócz fleksji imiennej i fleksji czasownika wyróżnia się niekiedy fleksję przymiotników i przysłówków (stopniowanie)[2][4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Polański 1999 ↓, s. 155.
  2. a b Čermák 2011 ↓, s. 140.
  3. a b Čermák 2011 ↓, s. 139.
  4. Mistrík 1993 ↓, s. 138.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]