Floris van Schooten

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Martwa natura, ok. 1640

Floris Gerritsz. van Schooten (ur. ok. 1590 w Haarlemie, zm. po 1655 tamże) – holenderski malarz martwych natur.

Niewiele wiadomo o jego życiu. Działał w Haarlemie po 1605 i w 1639 został dziekanem tamtejszej gildii św. Łukasza.

Malował duże obrazy na drewnie, przedstawiające martwe natury w duchu Nicoalesa Gillisa i Florisa van Dijcka. Motywy i przedmioty umieszczał równomiernie w przestrzeni, przedstawiając tylko skromne składniki posiłków: bloki sera, kawały szynki, zwykłe owoce. Taka prostota kompozycji i doboru motywów wskazuje na moralistyczne przesłanie jego obrazów.

Artysta początkowo naśladował styl Pietera Aertsena, by pod koniec życia stosować rozwiązania monochromatyczne, które rozwinęli Willem Claesz Heda i Pieter Claesz.

Wybrane dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • Martwa natura (ok. 1640) – Haarlem, Frans Halsmuseum
  • Martwa natura z chlebem – Paryż, Luwr
  • Martwa natura z owocami (ok. 1640) – Otterlo, Rijksmuseum Kroeller-Mueller
  • Martwa natura z szynką i serem – Paryż, Luwr
  • Martwa natura z szynką i szparagami – Warszawa, Muzeum Kolekcji im. Jana Pawła II
  • Martwa natura: owoce, chleb, i kielich na stole – Manchester, City Art. Gallery
  • Śniadanie – Antwerpia, Koninklijk Museum voor Schone Kunsten
  • Śniadanie (ok. 1615) – Otterlo, Rijksmuseum Kroeller-Mueller

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Robert Genaille, Maciej Monkiewicz, Antoni Ziemba: Encyklopedia malarstwa flamandzkiego i holenderskiego, Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe; Wydaw. Naukowe PWN, 2001. ​ISBN 83-221-0686-6
  • Andrzej Chudzikowski, [red.]: Holenderska i flamandzka martwa natura XVII wieku. Warszawa: Wydawnictwo Sztuka, 1954, s. 61-63.