Fludarabina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Fludarabina
Fludarabina w postaci fosforanu
Fludarabina w postaci fosforanu
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C10H12FN5O4
Masa molowa 285,23 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS 21679-14-1
75607-67-9 (fosforan)
PubChem 657237[1]
DrugBank DB01073[2]
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Klasyfikacja medyczna
ATC L01 BB05
Stosowanie w ciąży kategoria D

Fludarabina (łac. Fludarabinum) – lek stosowany w leczeniu białaczki. Hamuje syntezę DNA, RNA oraz białek, co prowadzi do redukcji podziałów komórek.

Mechanizm działania[edytuj | edytuj kod]

Fludarabina w komórce ulega forforylacji do trifosforanu fludarabiny (F-Ara-ATP), który jest aktywnym cytoksycznym metabolitem. F-Ara-ATP konkuruje z trifoforanem deoksyadenozyny (dATP) i włączony do DNA terminację elongacji. F-Ara-ATP jest włączana do RNA blokując translację mRNA. W odróżnieniu od innych antymetabolitów fludarabina jest aktywna w niedzielących się komórkach. Wynika to prawdopodobnie z faktu, że głównym mechanizmem działania leku jest aktywacja apoptozy[5].

Wskazania[edytuj | edytuj kod]

Przeciwwskazania[edytuj | edytuj kod]

Działania niepożądane[edytuj | edytuj kod]

Preparaty[edytuj | edytuj kod]

  • Fludara – proszek do przygotowania roztworu do wstrzykiwań

Dawkowanie[edytuj | edytuj kod]

Dożylnie. Fludarabina powinna być stosowana pod ścisłym nadzorem lekarza onkologa, doświadczonego w prowadzeniu terapii przeciwnowotworowych. Zwykle zalecana dawka dobowa u osób dorosłych wynosi 25 mg/m² powierzchni ciała. Lek podaje się przez kolejnych 5 dni w cyklach powtarzanych co 28 dni.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

Nie należy stosować w ciąży oraz w okresie karmienia piersią. U osób w wieku rozrodczym, przyjmującym fludarabinę, zaleca się stosowanie skutecznych metod antykoncepcji podczas leczenia oraz 6 miesięcy po nim.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Indeks leków Medycyny Praktycznej 2005, Kraków, Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, ​ISBN 83-7430-006-X
  • Vincent T. DeVita, Theodore S. Lawrence, Steven A. Rosenberg: Devita, Hellman & Rosenberg's Cancer: Principles & Practice of Oncology. Wyd. 8. Lippincott Williams & Wilkins, 2008. ISBN 978-0-7817-7207-5.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.