Fluorek kobaltu(II)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Fluorek kobaltu(II)
Fluorek kobaltu(II)
Fluorek kobaltu(II)
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny CoF2
Masa molowa 96,93 g/mol
Wygląd czerwona krystaliczna substancja
Identyfikacja
Numer CAS 10026-17-2 (bezwodny)
13817-37-3 (tetrahydrat)
PubChem 24820[5]
Podobne związki
Inne aniony CoO, CoCl2
Inne kationy FeF2, NiF2
Podobne związki fluorek kobaltu(III)
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Fluorek kobaltu(II) (difluorek kobaltu), CoF2nieorganiczny związek chemiczny fluoru i kobaltu na II stopniu utlenienia. W niskich temperaturach jest antyferromagnetykiem. Stosowany jako czynnik fluorujący[7].

Można go otrzymać przepuszczając fluorowodór nad chlorkiem kobaltu(II) w temperaturze 350–450 °C[7]:

CoCl2 + 2HF → CoF2 + 2HCl

lub z węglanu kobaltu(II) w reakcji z fluorowodorem bądź kwasem fluorowodorowym:

CoCO3 + 2HF → CoF2 + H2O + CO2

Fluorek kobaltu(II) tworzy di-, tri- i tetrahydrat. Jest żrący i toksyczny[2]. Słabo rozpuszcza się w wodzie, a podczas ogrzewania jego roztworów do wrzenia rozkłada się tworząc CoF·CoO·H2O[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 CRC Handbook of Chemistry and Physics. Wyd. 88th. Boca Raton: CRC Press, 2008, s. 4-60.
  2. 2,0 2,1 2,2 Fluorek kobaltu(II) (ang.) w bazie Hazardous Substances Data Bank. Toxicology Data Network. United States National Library of Medicine. [dostęp 2013-04-24].
  3. CRC Handbook of Chemistry and Physics. Wyd. 88th. Boca Raton: CRC Press, 2008, s. 8-113.
  4. Fluorek kobaltu(II) (ang.). Karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich dla Stanów Zjednoczonych.
  5. Fluorek kobaltu(II) – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
  6. Fluorek kobaltu(II) (ang. • pol.) w katalogu produktów Sigma-Aldrich.
  7. 7,0 7,1 F. Asinger: Paraffins: Chemistry and Technology. Pergamon Press, 1968, s. 271-272.