Flupentyksol

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Flupentiksol)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Flupentyksol
izomery E i Z flupentyksolu
izomery E i Z flupentyksolu
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C23H25F3N2OS
Masa molowa 434,52 g/mol
Wygląd białe ciało stałe
Identyfikacja
Numer CAS 2709-56-0
PubChem 5281881[1]
DrugBank DB00875[2]
Klasyfikacja medyczna
ATC N05 AF01

Flupentyksol, flupentiksol (ATC N05 AF01) – organiczny związek chemiczny z grupy pochodnych tioksantenu, stosowany jako lek psychotropowy z grupy neuroleptyków o powinowactwie do receptorów dopaminergicznych. Klasyfikowany jest jako „częściowo atypowy neuroleptyk”[3].

Flupentyksol został opatentowany w roku 1963 przez firmę Smith Kline & French (obecnie część GlaxoSmithKline).

Działanie[edytuj]

W małych dawkach poniżej 3 mg/dobę wykazuje właściwości przeciwdepresyjne, anksjolityczne, aktywizujące, podnosi nastrój; opisano również działanie przeciwautystyczne. W dawkach 3–24 mg/dobę działa silnie przeciwpsychotycznie, aktywizująco, przeciwlękowo, w bardzo dużych dawkach (powyżej 25 mg/dobę) działa silnie uspokajająco. Dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego, maksymalne stężenie we krwi występuje po 4 godzinach. W ciągu 35 godzin wydalana jest połowa leku, głównie z kałem.

Maksymalna dawka dobowa doustna wynosi 40 mg. W całym przedziale zakresu dawek flupentyksol odznacza się wyraźnym działaniem przeciwlękowym[4].

Wskazania[edytuj]

Przeciwwskazania[edytuj]

Działania niepożądane[edytuj]

W wyniku leczenia flupentyksolem może wystąpić senność, biegunka oraz objawy pozapiramidowe: parkinsonizm, drżenie mięśniowe, akatyzja, dystonia, sztywność mięśniowa i hiperkinezja, zaburzenia koncentracji, kołatanie serca, zmniejszenie libido, zwiększenie masy ciała, zatrzymanie moczu, świąd, zapalenie skóry. Mogą wystąpić późne dyskinezy oraz złośliwy zespół neuroleptyczny.

Zaburzenia psychiczne: przejściowa bezsenność i niepokój psychoruchowy, rzadko pobudzenie psychoruchowe, nadmierna senność, sporadycznie po zastosowaniu dużych dawek może wystąpić silna sedacja.

Ponadto obserwowano: rzadko uczucie znużenia, ślinotok, nudności, suchość błony śluzowej jamy ustnej, biegunkę lub zaparcia, zwiększenie masy ciała, zaburzenia akomodacji; bardzo rzadko nadmierną potliwość, wysypkę skórną, świąd, bóle stawów, zaburzenia koncentracji, zaburzenia pamięci, zaburzenia łaknienia, obniżenie ciśnienia tętniczego krwi, kołatanie serca, zaburzenia oddawania moczu, impotencję, żółtaczkę. Podczas stosowania dużych dawek leku u kobiet mogą wystąpić zaburzenia miesiączkowania i mlekotok.

Preparaty[edytuj]

Preparaty dostępne w Polsce[5]:

  • Fluanxol drażetki 0,5 mg i 3 mg (w postaci dichlorowodorku fluopentyksolu)
  • Fluanxol Depot iniekcje 20 mg/ml (w postaci dekanianu flupentyksolu)

Wytwórcą preparatu Fluanxol jest duńska firma H. Lundbeck.

Przypisy

  1. Flupentyksol (CID: 5281881) (ang.) w bazie PubChem, United States National Library of Medicine.
  2. a b Flupentyksol (DB00875) – informacje o substancji aktywnej (ang.). DrugBank.
  3. Tekst informacyjny z witryny internetowej Lundbeck Polska lundbeck.com/pl/PDF/Fluanxol/FLX_ulotka_web.pdf
  4. Pharmindex 2011
  5. Pharmindex 2009

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.