Fokker D.IV

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Fokker D.IV
Fokker D.IV
Fokker D.IV
Dane podstawowe
Państwo  Cesarstwo Niemieckie
Producent Fokker
Konstruktor Martin Kreutzer
Typ Samolot myśliwski
Konstrukcja dwupłat o konstrukcji mieszanej, podwozie klasyczne – stałe
Załoga 1 (pilot)
Historia
Data oblotu 1916
Lata produkcji 1916
Egzemplarze 33
Dane techniczne
Napęd 1 6-cylindrowy silnik rzędowy Mercedes D.III
Moc 160 KM
Wymiary
Rozpiętość 9,7 m
Długość 6,3 m
Wysokość 2,45 m
Powierzchnia nośna 21 m²
Masa
Własna 606 kg
Startowa 841 kg
Osiągi
Prędkość maks. 160 km/h
Prędkość wznoszenia 1000 m w 3 min
Pułap 5000 m
Długotrwałość lotu 1,5 h
Dane operacyjne
Uzbrojenie
1 lub 2 karabiny maszynowe lMG 08 7,92 mm – stałe, w górnej części kadłuba
Użytkownicy
 Cesarstwo Niemieckie

Fokker D.IVniemiecki samolot myśliwski z okresu I wojny światowej, zaprojektowany w 1916 roku w wytwórni Fokker Aeroplanbau, konstrukcji Martina Kreutzera.

Historia powstania i konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Fokker D.I.

Samolot był rozwinięciem wcześniejszego dwupłatowego myśliwca Fokker D.I, który ze względu na niską moc silnika miał bardzo przeciętne osiągi, w szczególności słabą manewrowość i niską prędkość wznoszenia[1]. Jego prototyp był oznaczony Fokker M21[2]. Konstrukcja była praktycznie identyczna z D.I: kadłub w postaci stalowej kratownicy, obciągniętej płótnem; przód kadłuba osłonięty metalowymi panelami; usterzenie płytowe bez nieruchomych powierzchni stabilizujących; skrzydła proste, o jednakowej rozpiętości. Od poprzednika różnił się sześciokątnym przekrojem kadłuba, silnikiem, był nieco większy, a co najważniejsze – górny płat wyposażony był w lotki[3].

Samolot napędzał rzędowy, 6-cylindrowy silnik Mercedes D.III o mocy 160 KM; chłodnice o konstrukcji plastra miodu umieszczone były po obu stronach kadłuba[4]. D.IV miał maksymalny pułap 5000 m. Czas wznoszenia wynosił odpowiednio: 3 min na 1000 m, 5 min na 2000 m, 12 min na 3000 m i 20 min na 4000 m. Prędkość maksymalna samolotu to 160 km/h[2].

Samolot uzbrojony był w dwa zsynchronizowane karabiny maszynowe lMG 08 kal. 7,92 mm, ale zazwyczaj zabudowywano tylko jeden, dla uzuskania lepszych osiągów[5]. Zbudowano 33 Fokkery D.IV[6]

Służba[edytuj | edytuj kod]

Samolot wprowadzono do użytku w Luftstreitkräfte w 1916 roku. Początkowo wchodził w skład mieszanych oddziałów lotniczych Feldfliegerabteilung i wczesnych jednostek myśliwskich. Samolot miał nieco lepsze osiągi od wersji D.I, ale wciąż słabą zwrotność i gdy pojawiły się myśliwce Albatros D.I, został, wraz z pokrewnymi konstrukcjami, przesunięty do szkół lotniczych[6][3], a silniki D.III przeznaczono dla lepszych Albatrosów[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Peter Gray, Owen Thetford: German Aircraft of the First World War. London: Putnam, 1970. ISBN 0-85177-809-7.
  • W.M. Lamberton: Fighter Aircraft of the 1914–1918 War. Letchworth: Harleyford Publ., 1964. ISBN 0-8306-8350-X.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]