Fokker D.VI

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Fokker D.VI
Ilustracja
Dane podstawowe
Państwo  Cesarstwo Niemieckie
Producent Fokker
Konstruktor Reinhold Platz
Typ Samolot myśliwski
Konstrukcja dwupłat o konstrukcji mieszanej, podwozie klasyczne – stałe
Załoga 1 (pilot)
Historia
Data oblotu styczeń 1918
Lata produkcji kwiecień-sierpień 1918
Wycofanie ze służby 1918
Egzemplarze 59
Dane techniczne
Napęd 1 silnik rotacyjny 9-cylindrowy Oberursel U.II
Moc 110 KM
Wymiary
Rozpiętość 7,65 m
Długość 6,23 m
Wysokość 2,55 m
Powierzchnia nośna 17,7 m²
Masa
Własna 393 kg
Startowa 583 kg
Osiągi
Prędkość maks. 196 km/h
Prędkość wznoszenia 2,5 min na 1000 m, 9 min na 3000 m, 19 min na 5000 m
Długotrwałość lotu 1,5 h
Dane operacyjne
Uzbrojenie
2 karabiny maszynowe LMG 08/15 kal. 7,92 mm – stałe, w górnej części kadłuba
Użytkownicy
 Cesarstwo Niemieckie  Austro-Węgry
Rzuty
Rzuty samolotu

Fokker D.VIniemiecki samolot myśliwski, zaprojektowany przez Antona Fokkera i Reinholda Platza w 1917 roku w wytwórni lotniczej Fokker w Schwerinie. Zbudowany w krótkiej serii ze względu na konkurencję doskonalszego Fokkera D.VII.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Na początek 1918 roku lotnictwo niemieckie zarządziło konkurs na nowe myśliwce, z silnikami rotacyjnymi i rzędowymi; Fokker zaproponował kilka prototypów, z których dwa, napędzane silnikami rotacyjnymi, o oznaczeniu V.13/I i V.13/II były niewielkimi dwupłatami, o konstrukcji kadłuba wywodzącej się z trójpłata Dr.I. Pierwszy napędzany był silnikiem Oberursel U.II (110 KM), drugi – Siemens-Halske Sh.III (160 KM)[1]. Samoloty z tym silnikiem (oprócz Fokkera, także Pfalz D.VII) wykazały się świetnymi własnościami lotnymi, ale silnik był jeszcze nie do końca dopracowany i zawodny, co wyeliminowało je z konkurencji. V.13 Fokkera był łatwy w pilotażu, zwrotny, a dzięki zbliżonej konstrukcji do innych maszyn tej firmy – łatwy w naprawie i solidny. Po przejściu bez najmniejszych kłopotów testów wytrzymałościowych w lutym 1918 roku, został przyjęty do uzbrojenia jako nowy myśliwiec z silnikiem rotacyjnym, o oznaczeniu Fokker D.VI. Zamówiono niewielką serię wstępną, a z dalszej produkcji zrezygnowano, koncentrując się na budowie Fokkera D.VII[2]. Gdyby nie to samolot, zwrotny i szybki (na małych wysokościach szybszy od D.VII) byłby zapewne budowany w wielkiej liczbie[3].

Użycie w lotnictwie[edytuj | edytuj kod]

W lotnictwie niemieckim był wprowadzany do nielicznych jednostek frontowych (m.in. do Jasta 80 i 84), ale większość służyła do szkolenia. 7 samolotów Fokker D.VI było używanych również w lotnictwie austro-węgierskim[4].

Opis konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

Samolot Fokker D.VI był jednomiejscowym samolotem myśliwskim, zbudowanym w układzie dwupłata o grubym profilu płatów, które miały kształt prostokątny. Drewniane płaty były dwudźwigarowe – od krawędzi natarcia do pierwszego dźwigara kryte sklejką, w dalszej części płótnem. Lotki umieszczono tylko na górnym płacie i wyposażono je w kompensację aerodynamiczną. Płat górny i dolny połączono rozpórkami o kształcie odwróconej litery „N”, których zadaniem było zmniejszenie drgań – płaty były zasadniczo wolnonośne i nie potrzebowały innych, zewnętrznych usztywnień. Oba skrzydła były jednoczęściowe, dolne przechodziło przez kadłub, górne podparte nad kadłubem dwiema parami zastrzałów[3]. Kadłub był kratownicowy, spawany z rurek stalowych, pokryty wokół silnika blachami aluminiowymi, w środkowej części, mieszczącej odkrytą kabinę, kryty sklejką, w tylnej płótnem. Stateczniki poziome trójkątne, usterzenie poziome kontynuujące kształt trójkąta, wyważone, z rurek stalowych krytych płótnem; ster kierunku zrównoważony[5].

Podwozie klasyczne – stałe, amortyzowane sznurem gumowym, z płozą ogonową[3]. Napęd stanowił 110-konny silnik rotacyjny Oberursel U.II, napędzający drewniane dwułopatowe śmigło; w późniejszych maszynach montowano prawdopodobnie silnik Oberursel U.III, o mocy 145 KM[6].

Uzbrojenie stanowiły dwa karabiny maszynowe LMG 08/15 kal. 7,92 mm – stałe, zsynchronizowane, w górnej części kadłuba[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Paul Learman: Fokker aircraft of World War One. Marlborough: Crowood Press, 2001. ISBN 1-86126-353-8. (ang.)
  • Peter Gray, Owen Thetford: German Aircraft of the First World War. London: Putnam, 1970, s. 102–104. ISBN 0-85177-809-7.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  • Fokker D.VI (ros.). W: Уголок неба [on-line]. [dostęp 2018-11-06].