Fonetyka akustyczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Fonetyka akustyczna – dział fonetyki zajmujący się badaniem dźwięku ze względu na fizyczne właściwości fal wytwarzanych przy mówieniu takich jak częstotliwość, długość fali, wysokość, amplituda itp.[1]

Do badań w dziedzinie fonetyki akustycznej wykorzystuje się specjalistyczne oprogramowanie (np. Praat)[2]. Wyniki tych badań nie tylko pomagają poznać mowę ludzką, ale znajdują także praktyczne zastosowanie w rozmaitych formach komunikacji między maszyną a człowiekiem (wejścia głosowe, wyjścia głosowe, programy czytające tekst)[3]. Analiza akustyczna pozwala także na identyfikację mówiącego, toteż bywa wykorzystywana w kryminalistyce[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kazimierz Polański: Encyklopedia językoznawstwa ogólnego. Wrocław: Ossolineum, 1999, s. 157. ISBN 83-04-04445-5.
  2. Radek Skarnitzl, Pavel Šturm, Jan Volín, Zvuková báze řečové komunikace: Fonetický a fonologický popis řeči, Uniwersytet Karola w Pradze, Karolinum Press, 2016, s. 8, ISBN 978-80-246-3272-8 (cz.).
  3. a b Akustická a auditivní fonetika [w:] Fonetika [online], is.muni.cz [dostęp 2019-11-18] (cz.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]